Closing Time | The Who Barbara Ann

https://www.youtube.com/watch?v=gtv21VgUNy8&list=RDgtv21VgUNy8 The Who en Barbara Ann? Maar dat is toch van de Beach Boys? Tja, laten we het nog eens over een co(ntro)vers(ieel) onderwerp hebben. Want er is altijd wel wat over covers te doen. Puristen hebben de voorkeur voor de originelen, anderen vinden covers soms beter dan de oerversies. Allemaal kwestie van persoonlijke smaken. En dan al die coverbandjes, opgewaardeerd tot ‘tribute bands’. Leuk voor een nostalgisch avondje uit, maar de pest voor “bands die met eigen muziek willen doorbreken in Nederland”. Die sterven langzaam uit. Helemaal heibel wordt het als er een compleet andere tekst op her originele muziekje wordt geplakt. Meestal bedoeld als parodie. Het voor carnaval bestemde ‘Wie Viert Het Niet?’ (op de wijs van ‘Sinterklaas, wie kent hem niet?’ van het Goede Doel, schoot in het verkeerde keelgat van Henk Temming, een van de makers van het origineel. Hij liet de carnavalsversie verwijderen van Youtube en Spotify. Een controversiële parodie op ‘Barbara Ann’, uit begin 80’er jaren, is terug van weggeweest dankzij Trump. De song ‘Bomb Iran’ van Vince Vance & the Valiant was een reactie op de bezetting van de Amerikaansn Ambasade in Teheran, door Iraanse volgers van Khomeini, die daarbij personeel gegijzeld hielden. In juni 2025 zette Trump een video op zijn Truth Social, met beelden van bommenwerpers, begeleid door Vince Vance & the Valiants versie van ‘Bomb Iran’. Los van dat alles leiden covers doorgaans tot veel luisterplezier en mooie Sargasso-lijsten. Daar ontbrak helaas de rockrollende versie van ‘Barbara Ann’, uitgebracht in 1966 op de EP ‘Ready Steady Who’, met leadzang van drummer Keith Moon. En een performance-cover door Pete Townshend van het wereldberoemde loopje van Chuck Berry en Angus Young (AC/DC). Dat hebben we bij deze dan goedgemaakt

Door: Foto: Ted (cc)

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Closing Time | Baba O’Riley

The Who, meer in het bijzonder de componist Peter Townshend, bracht ooit in één muziekstuk een ode aan de Indiase goeroe Meher Baba én Terry Riley, componist van mininal music. Het werd het welluidende Baba O’Riley.

Hierboven gecoverd door het roemruchte Kronos Quartet.

U weet niet meer hoe het origineel zo ongeveer klonk? Nou, zo dan….

Closing Time | Zoot Suit

Voordat The Who onder die naam bekend werd, werkte de band een paar maanden als The High Numbers.

Ze brachten precies één singeltje uit: Zoot Suit (met als B-kant: ‘I’m The Face’).

Closing Time | Magic Bus

Alice Cooper weet een leuk verhaal te vertellen over de drummer van The Who, Keith Moon. Moon logeerde op enig moment een week bij Cooper en diens echtgenote. Die bleven uiteraard niet de hele dag thuis zitten.

Op zekere dag kwamen ze terug naar huis. Stond Moon daar in een Frans dienstmeisjeskostuum de woonkamer af te stoffen. ‘Wie is die kerel?’, vroeg mevrouw Cooper.

Ik weet niet of Moon daarna nog eens bij de familie Cooper heeft gelogeerd.