Closing Time | The Who Barbara Ann

https://www.youtube.com/watch?v=gtv21VgUNy8&list=RDgtv21VgUNy8 The Who en Barbara Ann? Maar dat is toch van de Beach Boys? Tja, laten we het nog eens over een co(ntro)vers(ieel) onderwerp hebben. Want er is altijd wel wat over covers te doen. Puristen hebben de voorkeur voor de originelen, anderen vinden covers soms beter dan de oerversies. Allemaal kwestie van persoonlijke smaken. En dan al die coverbandjes, opgewaardeerd tot ‘tribute bands’. Leuk voor een nostalgisch avondje uit, maar de pest voor “bands die met eigen muziek willen doorbreken in Nederland”. Die sterven langzaam uit. Helemaal heibel wordt het als er een compleet andere tekst op her originele muziekje wordt geplakt. Meestal bedoeld als parodie. Het voor carnaval bestemde ‘Wie Viert Het Niet?’ (op de wijs van ‘Sinterklaas, wie kent hem niet?’ van het Goede Doel, schoot in het verkeerde keelgat van Henk Temming, een van de makers van het origineel. Hij liet de carnavalsversie verwijderen van Youtube en Spotify. Een controversiële parodie op ‘Barbara Ann’, uit begin 80’er jaren, is terug van weggeweest dankzij Trump. De song ‘Bomb Iran’ van Vince Vance & the Valiant was een reactie op de bezetting van de Amerikaansn Ambasade in Teheran, door Iraanse volgers van Khomeini, die daarbij personeel gegijzeld hielden. In juni 2025 zette Trump een video op zijn Truth Social, met beelden van bommenwerpers, begeleid door Vince Vance & the Valiants versie van ‘Bomb Iran’. Los van dat alles leiden covers doorgaans tot veel luisterplezier en mooie Sargasso-lijsten. Daar ontbrak helaas de rockrollende versie van ‘Barbara Ann’, uitgebracht in 1966 op de EP ‘Ready Steady Who’, met leadzang van drummer Keith Moon. En een performance-cover door Pete Townshend van het wereldberoemde loopje van Chuck Berry en Angus Young (AC/DC). Dat hebben we bij deze dan goedgemaakt

Door: Foto: Ted (cc)

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Closing Time | Baba O’Riley

, door

The Who, meer in het bijzonder de componist Peter Townshend, bracht ooit in één muziekstuk een ode aan de Indiase goeroe Meher Baba én Terry Riley, componist van mininal music. Het werd het welluidende Baba O’Riley.

Hierboven gecoverd door het roemruchte Kronos Quartet.

U weet niet meer hoe het origineel zo ongeveer klonk? Nou, zo dan….

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Closing Time | Zoot Suit

, door

Voordat The Who onder die naam bekend werd, werkte de band een paar maanden als The High Numbers.

Ze brachten precies één singeltje uit: Zoot Suit (met als B-kant: ‘I’m The Face’).

Closing Time | Magic Bus

, door

Alice Cooper weet een leuk verhaal te vertellen over de drummer van The Who, Keith Moon. Moon logeerde op enig moment een week bij Cooper en diens echtgenote. Die bleven uiteraard niet de hele dag thuis zitten.

Op zekere dag kwamen ze terug naar huis. Stond Moon daar in een Frans dienstmeisjeskostuum de woonkamer af te stoffen. ‘Wie is die kerel?’, vroeg mevrouw Cooper.

Ik weet niet of Moon daarna nog eens bij de familie Cooper heeft gelogeerd.