Uw correspondent in Moskou nam de trein naar Minsk, onder andere om een reportage te schrijven voor DNR. Wit-Rusland is precies zoals je je een dictatuur voorstelt: stil, saai en angstaanjagend rustig. Vlakbij het cafe – waarschijnlijk het enige interessante cafe in het hele land – is een bioscoop. Ze hebben geen filmposters, maar schilderen zorgvuldig Bruce Willis en Brat Pitt na. Ik moet er om lachen. “Als je denkt dat dat grappig is moet je hier eens naar kijken”, zegt iemand in het cafe. Outdoor social advertising - a mental mindfuck
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Ruim een week geleden had ik, naar aanleiding van de Gay Pride in Moskou een telefonisch interview met onder andere Sophie in ’t Veld.
Aan het einde van het interview klinkt er toch iets hoopvols:
“Een paar jaar geleden was het ook bepaald niet gemakkelijk in Warschau. Nu was ik er onlangs weer, en de sfeer is werkelijk hartverwarmend. Als het in Warschau kan, dan kan het ook in Moskou.”
De rest van het artikel leest u hier
Maar is dat zo? Het is verleidelijk zo te denken. Polen maakte immers nog niet zo lang geleden gewoon deel uit van het pakt genoemd naar haar hoofdstad. Grosse mondo wist Polen zich sneller te ontwikkelen, en dus zien we in Rusland meer de ‘homo post sovieticus’ het ‘politieke’ domineren. Toch denk ik dat er iets anders aan de hand is. Warschau heeft wat Moskou niet in zich draagt – ik noem het (voorlopig) ‘europeness’.
Linkse mensen hebben meestal geen humor. Je zou als linkse politicus je best moeten doen voor het levensgeluk van de mensen. Maar in de praktijk zijn linkse politici vaak de meest onaangename mensen die er zijn.
Aldus Derk Sauer vandaag in een interview in Volkskrant Magazine (niet online, sorry). Derk Sauer, ondernemer in de mediawereld, momenteel opererend vanuit Moskou is al vanaf de oprichting lid van de SP.
In het interview komt de pijnlijke steun voor de SP (en andere linkse partijen) voor het Sovject-communisme en Mao ook nog even langs. Hij geeft toe zich te schamen voor het gemak waarmee men indertijd achter Mao aanliep, de grootste moordenaar van vorige eeuw.
Maar veel belangrijker dan dat is natuurlijk de vraag of linkse politici humorloos zijn. Daarom een polletje.
[poll=67]
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Rusland komt naar je toe… over 7 jaar!
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.