Tijd voor cyberrealisme

Een aantal Vietnamese bloggers, dat in de lente van 2010 tegen een bauxietmijn protesteerde, kwam ineens onder vuur te liggen van een DDoS-aanval. Eerder hadden de bloggers een programmaatje gedownload dat het publiceren in Vietnamees vergemakkelijkt. De aanbieder van het programma, een website van de Vietnamese Diaspora Society, is doorgaans een betrouwbare steunpilaar voor dissidenten. Later bleek dat iemand, waarschijnlijk de Vietnamese overheid, een stukje malware aan het programma had toegevoegd. Naast de gerichte DDoS-aanval bleken de bloggers al een tijd onder surveillance te staan. De Wit-Russische schrijver Evgeny Morozov ziet in dit voorval een bevestiging dat het Westen de online capaciteiten van autoritaire regimes steevast onderschat. Rusland, Iran, Egypte, China en vele anderen worden in de media vaak afgeschilderd als landen die doodsbang zijn voor democratiserende effecten van internet in het algemeen en sociale media in het bijzonder. De eerste reflex bij dissidente geluiden is dan ook afknijpen, censureren, verbieden, platleggen.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De zegeningen van de Noord-Koreaanse televisie

, door

Propagandistische kunst, één van de drie video’s van Rodrigorojo, een kanaal op YouTube dat ondanks de Spaanse klank namens Noord-Korea lijkt te worden beheerd. Veel vet partijproza over het congres van de communistische partij dat vandaag begint, en waar mogelijk een opvolger voor de Geliefde Leider Kim Jong-Il wordt gekozen.

Dergelijke filmpjes doen me denken aan mijn jeugd, vóór de val van de Muur, toen ik via de korte golf placht te luisteren naar Radio Tirana vanuit Albanië, destijds het Noord-Korea van Europa.

Meer Noord-Korea op VideoVolt. Meer bij @hmblank, videovolt.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De propaganda-oorlog om Gaza

, door

Een luxe restaurant, dus is er geen voedseltekort! Een olympisch zwembad, dus valt het wel mee met de infrastructuur! Een winkelcentrum, dus er is geen armoede!

Hongersnood in Gaza, iedereen gaat dood! De infrastructuur van Gaza staat op het punt van instorten! Gaza is zo arm dat kinderen moeten werken of de criminaliteit ingaan!

Heerlijk, zo’n propaganda-oorlog waar beide partijen ernaar streven een compleet tegenovergesteld beeld te schetsen van dat stukje grond van 10 bij 36 kilometer met drie miljoen inwoners.

Dus zeg het maar: wie o wie verdient onze sympathie? Niemand weet wat echt is en wat een opzetje om het publiek te bespelen. Het nieuwe winkelcentrum heeft bijvoorbeeld een Engelse naam (Gaza Mall), bijna alsof het bedoeld is om internationaal bekend te worden, maar – of misschien wel én – de site van het centrum (gazamall.ps) probeert per direct een trojan op je pc te installeren.

In de huidige tijd hebben beide partijen schuld, maar nog steeds zijn er wel een aantal dingen duidelijk. Allereerst dat Israël ooit, 4925 provocaties over en weer geleden, de Gazastrook heeft ingenomen en dat de wereld nog steeds wacht op de terugtrekking die de VN hebben geëist. Ten tweede dat één olympisch zwembad, één luxe restaurant en één winkelcentrum op drie miljoen inwoners geen zak zegt over de werkelijke situatie in het gebied.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Flotilla Choir – We Con The World

, door


U denkt vast: “potverdikkie.. dit postje zag ik zojuist ook al op GeenStijl?!” Dat klopt, maar een zichzelf respecterend blog als Sargasso kan hier natuurlijk niet omheen. Deze humoristische hasbara van kaakdroppend laag allooi is immers de talk of the day op de internets. Kijk zelf maar: Flotilla Choir presents: We Con the World. Als koorddansende serieusblogger ga ik hier vanzelfsprekend geen (on)gein mee schoppen. Want de mensenrechtensituatie in Gaza is zeer schrijnend en het is schokkend om te zien hoe dichtgetikt de Israëlische ‘artiesten’ in het filmpje hiermee omgaan. *buutvrij voor de hele pot*

Zullen er mensen zijn die eerst geloofden dat de vredesactivisten niet uit waren op escalatie die na het zien van het filmpje dat nu opeens wel geloven? Nee. Zullen er mensen zijn die eerst nog sympathie hadden voor het Israëlische standpunt die na het zien van het filmpje dat niet meer hebben? Misschien. Maar bloggen en reaguren blijft toch vooral het herschikken van uw vooroordelen, en daar kunt u nu mee beginnen, in de comments:

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Linkse puntjepuntjepuntje terroristen

, door

Vandaag al drie keer dit postje begonnen en al twee keer gestopt. Moet je het aandacht geven (helpt verspreiding) of moet je het negeren?
Uiteindelijk kon ik het toch niet negeren omdat de associatie met het verleden te sterk was. En het was ook weer die associatie met het verleden die me mede weerhield bij de eerste twee pogingen, u snapt straks wel waarom.

Het begint met deze kamervragen van de PVV met als titel “Kamervragen over linkse asielterroristen“.
De kamervragen zijn vooral gesteld naar aanleiding van een stuk van afgelopen zaterdag in de Telegraaf (pag 36). Dat is helaas niet gratis opvraagbaar. Dit stuk komt er het meest in de buurt van.

Waar te beginnen in dit verhaal?
Eerst maar even er op wijzen dat, weinig subtiel, de titel en intro van de kamervragen wel het woord “linkse” bevatten, maar de feitelijke vragen niet. De associatie is echter gemaakt en zal nog veel vaker gemaakt worden.

Er zijn verschillende manieren om mensen te winnen voor je denkbeelden. Kracht van de rede is eentje van. Het scheppen van een vijandbeeld is een andere. En dat is wat hier gaande is, in twee dimensies. De PVV heeft als hoofdvijand de moslimmigranten aangewezen. Zij zouden de oorzaak van alle problemen zijn. Maar kennelijk is dat niet voldoende. Ook de mensen die zogenaamd heulen met de moslimmigranten zijn de vijand. En omdat eenvoudige labels het beste werken, noemt de PVV dat voor het gemak “links”. Feiten en historie zijn in deze context niet belangrijk. Het aanspreken van mensen wel.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

ChristenUnie omarmt nationalisme

, door

De stage van de ChristenUnie in de anti-Europese tripartite kongsi tegen de ‘Europese grondwet’ in 2005 is voor deze streng christelijke partij bijzonder leerzaam geweest. In de leer bij de populisten op links (SP) én op rechts (Wilders) hebben de orthodoxe christenen het produceren van propaganda goed in de vingers gekregen. Aanschouw maar eens het nieuwe verkiezingsspotje ten faveure van de zwaar christelijke eurofractie CU-SGP. Op 4 juni a.s. gaan de Nederlanders naar de stembus voor de verkiezing van het Europees Parlement. De CU zet alvast de toon met Europees blauwe verfklodders die maagdelijke tulpen en gezellige oranje molentjes besmeuren. Op de beelden is de Nederlandse vlag vier maten groter dan de EU vlag en spreekt men dreigend over een Europese superstaat en een bemoeizuchtig Brussel. Eigen taal, eigen geschiedenis en eigen traditie worden plechtig benadrukt. ‘Euro-realistisch’ is het eufemisme dat ze bij de CU hebben bedacht voor dergelijke nationalistische propaganda.

Kruistocht in spijkerbroek 2.0

Voor degenen die de wereld om ons heen niet in simplistisch oranje–blauw zien is hier een discussie op het euroblog NoseMonkey’s EUtopia: Four points and a question for eurosceptics who believe in the advancing EU superstate. Over de werkelijke voortgang van de Europese eenwording (die er na het verdrag van Maastricht praktisch niet meer is), over waarom een federale staat nog geen superstaat is en nog meer genuanceerde observaties die voor de ‘euro-realistische’ gelovigen in oranje–blauw misschien iets te inhoudelijk zijn.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Listen in on everything

, door

“Stasi’s work force comprised 100,000 officers, and estimates put its network of citizen informants at over half a million. In the digital age, Iran can monitor its citizens with a far smaller security apparatus. They can listen in on everything anyone says ? and shut down anything inconvenient ? with the flip of a switch.”

Fahrad Manjoo betoogt in Slate dat internet het regime in Iran meer helpt dan de betogers. Afluisteren en het verspreiden van misinformatie waren nog nooit zo simpel.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende