Daar waar in Nederland burgemeesters vergeefs pedofielen uit hun gemeente proberen te weren, heeft de staat New York aanmerkelijk minder scrupules. Wie op de hoogte wil blijven of er een pedofiel, of andere sex offender in de buurt komt wonen, kan binnenkort een mailtje, fax, telefoontje of sms'je daarover krijgen. New York speelt daarmee met vuur. De staat houdt een register bij met daarin 30.000 veroordeelden. Die informatie is openbaar en is al terug te vinden op veel sites. Met een simpele klik op de kaart, kun je zien welke verkrachter, kinderlokker of potloodventer bij jou in de buurt woont. Zo zie ik bijvoorbeeld dat James Dingel, veroordeelt voor verkrachting, zich bij mij om de hoek begeeft. Maar liefst negen offenders wonen binnen een straal van driehonderd meter. Of woonden, want ik heb de indruk dat de informatie niet erg actueel is.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Twee weken geleden schreef ik een stuk over de complimenten die toenmalig minister Guusje ter Horst meende te hebben ontvangen van de Tweede Kamer over aangaande het privacybeleid. Dit voerde zij op als verdediging bij het ontvangen van de Big Brother Award. Die complimenten waren er niet. Maar er bleek een misverstand te zijn. Er waren namelijk twee vergaderingen met de Tweede Kamer op dezelfde dag met nagenoeg hetzelfde onderwerp. Dus moest ik wachten op het tweede verslag om werkelijk de uitspraak te kunnen toetsen.
Dat verslag verscheen vorige week (fijn toch, zo’n trage bureaucratie waar je als burger meer dan een maand moet wachten om inzicht te krijgen in wat er werkelijk gebeurt).
Nu ik ook het andere verslag gelezen heb, blijft de conclusie echter hetzelfde: Minister ter Horst heeft geen complimenten ontvangen voor “de manier waarop wij met die balans tussen veiligheid en privacy omgaan“. De enige complimenten die zij en haar collega minister Hirsch Ballin ontvingen waren voor het overnemen van het voorstel voor het instellen van een meldingsplicht voor datalekken en voor het schrijven van hun reactie bij het rapport van de commissie Brouwer.
Deze uitspraak van de PvdA komt nog het meest in de buurt van een compliment:
“de PvdA-fractie staat in grote lijnen achter het standpunt van het kabinet. De minister neemt veel over van wat de commissie heeft voorgesteld en besproken, zoals het richtinggevend kader. Dat waarderen wij zeer, maar voor sommige punten vragen wij extra aandacht”
Leest u gerust ook zelf het verslag er op na om te zien of ik misschien zaken onbewust genegeerd heb.
Als u in privacy geïnteresseerd bent moet u eigenlijk sowieso dit verslag lezen. Dat maakt namelijk nogmaals duidelijk waar de partijen staan. CDA en VVD helemaal op de lijn van opofferen van alle privacy voor de veiligheid (over zaken als EPD en EKD wordt wonderlijk gezien niet gesproken).
Aan het begin van de week spraken we van 5 stellingen. Dat zijn er dus 4 geworden, want een 5e stelling zou geen nieuwe draai aan de discussie geven. Dat heb je met experimenten, die lopen toch nooit zoals je van te voren bedenkt.
Waar niet mee gezegd is dat dit experiment mislukt is. Integendeel zelfs. Hoewel de direct inbreng van de politie in de lopende discussie beperkt was, geven ze aan wel degelijk heel erg positief verrast te zijn door zowel de hoeveelheid reacties als de diepgang.
Wat nu? Nu gaat de politie alles wat ze gelezen hebben verwerken. Volgende week (nagel ze er niet aan vast) komen ze met een “eindbeeld” met daaraan gekoppeld een aantal oordelen. Daarbij zal dan aan bepaalde stukken uit de discussie waarde toegekend worden en dus ook bepaalde stukken niet. (Zo vertaal ik vrij hun mail even naar jullie).
Daar gaan we dan nog een keer stevig over discussieren waarna de politie hun slotconclusie presenteert.
Zelf zal ik ook nog tussendoor mijn visie op wat er deze week langs kwam geven. Maar nu al vond ik het een bijzondere ervaring. Zo vaak laat een publieke instantie zich niet verleiden tot een openbare interactie zonder vaste kaders. En dan ook nog eens op een uit de hand gelopen weblog van een stelletje vrijwilligers. Het kan verkeren.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.