Op Sargasso bieden we regelmatig ruimte voor gastbijdragen. Vandaag een bijdrage van Marc van Gestel, die een mini-toneelstukje schreef n.a.v. Jan Peter Balkenendes nakende afscheid van Den Haag De klassieke armaturen verlichten de trap naar zijn kamer in Het Torentje. Jan Peter Balkenende is net terug uit Japan en lijkt van een jetlag geen last te hebben. Hij neuriet een deuntje totdat hij bij de deur van zijn kantoor is. Daar brandt het licht, dus er is bezoek. Beter niet Si Jetais President neuriën dus, denkt Jan Peter, terwijl hij de deur opendoet. Binnen zitten Wouter Bos en André Rouvoet voor zijn tafel, druk in de weer met mobiele telefoons, blackberry's en ouderwetse landlijnen. De stemming is opgetogen. “Ha Jan Peter. Hoe was Japan?", roept Wouter uitgelaten, terwijl hij net een parlementair verslaggever ophangt. “Nog vragen over je tripje gekregen?”, voegt André daaraan toe, terwijl hij een gesprek met een Europarlementariër even onderbreekt. “Nou jongens, dat weten jullie ook wel”, antwoordt Jan Peter. “Niemand is geïnteresseerd in wat ik in Japan heb bereikt. Elke vraag gaat over mijn eventuele kandidatuur als president van Europa.”
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Dit is een gastbijdrage van Philip Ebels: hij is journalist in Brussel en schrijft over Brussel, België en Europa.
Wedden? Wedden dat Balkenende de nieuwe baan van EU-voorzitter in de wacht sleept? In dat geval win je vier keer je inzet terug. Of toch Tony Blair? Die odds zijn slechter: minder dan twee tegen één. De bookies in het Verenigd Koninkrijk en Ierland, bekend om hun weddenschappen op politieke benoemingen en verkiezingen, zetten de heren op respectievelijk nummer twee en één.
In Brussel doen ze dat ook. Daar is de speculatie in alle hevigheid losgebarsten sinds de Ieren begin deze maand het verdrag van Lissabon goedkeurden. Dat verdrag voorziet de creatie van een permanente voorzitter van de Europese raad (de vergadering van regeringsleiders en staatshoofden en hoogste beslissingsorgaan) met een termijn van tweeëneenhalf jaar, in plaats van de huidige, die om de zes maanden rouleert.
De beslissing zou eigenlijk eind deze maand al moeten vallen. Maar dat lijkt opeens onhaalbaar nu de president van Tsjechië het verdrag weigert te tekenen (zie Dans, EU, dans!). Verwacht wordt nu op de eerstvolgende top in december met een naam te kunnen komen.
Behalve Blair en Balkenende worden genoemd oud-premier van Spanje Felipe Gonzáles (7:1), premier van Luxemburg Jean-Claude Juncker (7:1) en oud-premier van Finland Paavo Lipponen (9:1). De eerste vrouw op de lijst is Mary Robinson, oud-premier van Ierland. De bookies schatten haar kansen laag in: vierendertig tegen één.
“He is somewhat soft-spoken and obscure continent-wide — characteristics that might be a plus, given that he has relatively few enemies”.
Foreign Policy pijpt onze premier omhoog naar het Europese presidentschap door hem vooral te downplayen. Obscuur, saai, onuitgesproken: een prima kandidaat voor Europa zo redeneert het politieke ezine. In een intrigerend tabelletje waarbij potentiële presidentskandidaten kunnen scoren op o.a. “saaiheid”, “afkomstig uit een klein land” en “het spreken van frans” gooit Balkenende hoge ogen. Maar nadere bestudering roept toch ook weer vragen op. Zo wordt Spanje met 45 miljoen inwoners bestempelt als een klein land en haar vorige premier Aznar als anti-oorlog? Waarom staat de kersverse Navo-secretaris Rasmussen er überhaupt tussen? Dergelijke strategische (anti-)Idol verkiezingen kennen vaak een verrassende uitkomst, kijk naar de Nobelprijs voor de Vrede. Misschien is daarom de enige juiste conclusie dat de toekomstige Europese president in ieder geval niet in het FP tabelletje staat? Misschien dat de Verenigde Staten van Europa het ooit nog meemaken dat de burgers rechtstreeks hun president kunnen kiezen, dan hielden we ons tenminste bezig met peilingen in plaats van mystieke lijstjes.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Ze hebben zelfs al een eigen naam; the Birthers. Zo noemen we de mensen die roepen dat Barack Obama een Keniaan is. Als Keniaan kan Obama natuurlijk nooit president zijn van de Verenigde Staten van Amerika, dus de Birthers vallen de Democraat aan op alle mogelijke vlakken. ‘Kom met bewijzen, laat je geboorteregister zien, Barack!’ Het enige probleem voor de Birthers, wat ze beweren is klinkklare onzin.
De Birthers worden onder meer vertegenwoordigd door een blonde tandarts met een zwarte band in taekwondo. De vrouw voltooide een online rechtenopleiding en draagt sindsdien de titel advocaat. Overigens is ze zelf ook niet in de Verenigde Staten geboren, ze komt uit Moldavië. De peroxide Petronella deelt de spotlights met een 9-11 en een Clinton complotdenker, een pokerspeler en vele andere halve garen.
Godzijdank gelooft de overgrote meerderheid van de Amerikanen dat Obama in hun land is geboren. Toch blijkt uit een Daily Kos/Research2000 poll dat 58% van de Republikeinen op z’n minst twijfelen aan de geboorteplaats van de president. Van alle Republikeinen weet 28% weet het zelfs zeker, Obama komt niet uit de VS.
Als meer dan de helft van de Republikeinen op zijn minst twijfelt, dan zit er een verhaal in. Daarom berichten verschillende Amerikaanse media uitvoerig over dit groepje extremisten. Ze benadrukken elke keer dat ze de Birthers niet geloven en dat ze het verhaal willen ontkrachten.
De Tsjechische regering is gevallen. Nu is dat niet zo vreselijk schokkend nieuws, regeringen vallen voortdurend overal ter wereld. Maar de situatie wordt iets complexer omdat Tsjechië op dit moment voorzitter van de EU is, wat betekent dat het land geacht wordt om nog drie maanden lang de agenda te bepalen en debatten te leiden. En dat is wat lastig te doen als de regering demissionair is en bovendien de handen vol zal hebben aan een nieuwe verkiezingscampagne.
Dit stelt de EU voor een vrij uniek probleem: wat ga je doen als de voorzitter van de Europese Raad plotseling wegvalt, of in ieder geval mandaat verloren lijkt te hebben? Gewoon maar doormodderen? Vervroegd het stokje doorgeven aan de Zweden? Een ander EU-land de kar laten trekken? (Frankrijk staat altijd vooraan om haar uitgekiende diplomatencorps op Europa los te laten.)
Er is natuurlijk nog een optie: de premier en zijn ministers hebben dan wel hun ontslag ingediend, maar de president zit nog gewoon. Die zou dus in principe het voortouw kunnen nemen. Maar laat dat nou net Vaclav Klaus zijn, één van de grootste eurosceptici in de Europese politieke arena…
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
“De juiste man op de juiste plek is vaak een vrouw.”
Drie machtige Europese vrouwen, waaronder Neelie Kroes, vinden dat de eerste president van de EU een vrouw moet worden.
(Meer op Adriaan’s eigen webstek, volg hem ook op twitter!)
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.