Obama – McCain vannacht: de voorbeschouwing

John McCain heeft zojuist laten weten toch met Barack Obama in debat te gaan. Game on! Hier op GeenCommentaar alvast een beknopte voorbeschouwing. De debatten tussen de presidentskandidaten worden gereguleerd en georganiseerd door de onafhankelijke 'commission on presidential debates'. Beide kampen bespreken al weken van tevoren af hoeveel debatten er plaatsvinden, van wat de onderwerpen zijn tot aan de cameraposities, kledingvoorschriften en de moderators natuurlijk. Dit jaar zijn er drie debatten tussen Obama en McCain en eentje tussen de vice-presidentskandidaten, Joe Biden en Sarah Palin. Vanavond vindt het debat plaats in Oxford, Mississippi (dubbel s, dubbel s, dubbel p). Het stadje heeft maar 11.500 inwoners maar bezit wel 's werelds grootste bluescollectie. Het is tevens het laatste stadje in de VS waar de hypotheek- en financiële crisis blijkbaar nog niet heeft toegeslagen.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

GeenCommentaar doet aangifte!

Nee, het is niet wat jullie denken. Na een korte adempauze hebben we inderdaad ‘aangifte’ gedaan, maar niet van GeenStijl, maar van onszelf. Afgelopen dinsdag hebben wij namelijk contact gezocht met het College Bescherming Persoonsgegevens, om onze GeenStijl-Checker aan hen voor te leggen.

Wij denken namelijk dat onze checker binnen de grenzen van de wet valt, maar daarvan willen we uiteraard graag officieel uitsluitsel. In reactie op ons telefoontje hebben wij een vragenlijst gekregen die we moesten invullen. Gisteren zo rond vier uur is ons antwoord naar het CBP verstuurd, en nu wachten we af.

In het kort komt onze verdediging erop neer dat we vinden dat de manier waarop GeenStijl aanzet tot het bekladden van andermans websites in dezelfde categorie valt als het regisseren van een spamrun: een vloed van zinloze informatie uitstorten die het zicht op waardevolle input ontneemt.

De wet biedt een mogelijkheid om databases van ip-adressen aan te leggen en uit te wisselen, wanneer sprake is van een ‘gerechtvaardigd belang’. Om die reden is het aanleggen van ip-adresbestanden waar spam van afkomstig is geoorloofd, ook al vinden de eigenaren van die adressen dat niet leuk. Om dezelfde reden denken we dat het, onder strikte randvoorwaarden, inzichtelijk maken van ip-adressen waarachter cyberhufters schuil gaan een gerechtvaardigd belang is van ons en anderen die hun website graag netjes houden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Brief GeenCommentaar aan het CBP

Aan: College Bescherming Persoonsgegevens
Betreft: openbare ip-banlijsten

Amsterdam, 25 september 2008

Geachte heer/mevrouw,

Websites slaan routinematig ip-adressen op van hun bezoekers, niet zelden in combinatie met hun bezoekgedrag. Het voornaamste doel daarvan is vaak het op maat toedienen van advertenties. Slechts in uitzonderlijke gevallen wordt hiervoor expliciet om toestemming gevraagd, in weerwil van het bepaalde in artikel 8 sub b van de Wet Bescherming Persoonsgegevens. Reden hiervoor is dat een ip-adres, zoals ook door uw college vastgesteld niet automatisch geldt als een persoonsgegeven. Door het tekort aan ip-adressen maken in de praktijk meerdere individuen gebruik van hetzelfde adres, zodat doorgaans additionele informatie, zoals het exacte tijdstip van een website-bezoek, nodig is om het adres tot een individu herleidbaar te maken.

Weblogs en andere sites die aan bezoekers de mogelijkheid bieden een reactie achter te laten, leggen vaak een zogeheten banlijst aan. Dit is een lijst van ip-adressen die gebruikt zijn om een reactie achter te laten die door het betreffende weblog als onwelvoeglijk is aangemerkt. Gebruikers met deze ip-adressen kunnen de site dan nog wel bezoeken, maar geen reactie achterlaten. Bezoekers zullen vaak tegen hun zin met hun ip-adres in dit specifieke bestand belanden (en andere gebruikers van hetzelfde ip-adres met hen).
Een vriendelijk verzoek volstaat doorgaans om van de banlijst afgevoerd te worden. Overigens hebben weblogs geen belang bij het aanleggen van zo groot mogelijke banlijsten, want iedere actieve bezoeker minder scheelt advertentie-inkomsten. De banlijst is een noodmaatregel om verpesting van het door de beheerder gewenste discussieklimaat te borgen. Het bijhouden van een ip-banlijst wordt gezien als een gerechtvaardigd belang, zoals bepaald in de WBP artikel 8 sub f.
Het betreffende artikel spreekt niet alleen over het belang van de verantwoordelijke, maar ook van een derde aan wie de gegevens worden verstrekt. Het verstrekken van ip-adressen aan derden gebeurt bijvoorbeeld op grote schaal ter bestrijding van spam: het belang van een ‘schone’ mailbox weegt zwaarder dan de privacy van spammers. Sommige spammers doen een beroep op de vrijheid van meningsuiting om hun activiteiten te rechtvaardigen. Deze redenering wordt juridisch niet houdbaar geacht.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Catholic

“I didn’t know you were Catholic.”

Nancy Pelosi, leider van de Democraten in het Huis van Afgevaardigden, nadat minister van financiën Paulson voor haar knielde om te smeken het reddingsplan voor de bank te blijven steunen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Burgerlijke ongehoorzaamheid in de polder

Het zat me al niet lekker toen de Duyvendak controverse in volle hevigheid woede en dat is eigenlijk nog steeds zo. Naast de discussie over wat Duyvendak feitelijk gedaan heeft en hoe erg dat was, liep er al snel een discussie over de regeltjes van burgerlijke ongehoorzaamheid. Ook bij ons werd al snel het “standaardwerk” van dhr Schuyt aangehaald.
Duyvendak, en andere activisten uit dezelfde hoek in die tijd, zouden dingen gedaan hebben die niet voldeden aan die regeltjes. En omdat ze niet voldeden aan die regeltjes was het gedrag “verwijtbaar”.
Bij veel van de stukken over dit onderwerp wordt aangehaald dat we toch in een democratie leven, dat er een werkende rechterlijke macht is en dat iedereen goed geïnformeerd is. Daardoor kan het opleggen van een verandering waar niet eerst de democratische weg, de rechterlijke weg en het overtuigen van de meerderheid is geprobeerd nooit bestempeld worden als legitieme burgerlijke ongehoorzaamheid of “geweldloos verzet”. Sterker nog, het zou wel bestempeld kunnen worden als “Tirannie” (van de minderheid).

Ik ga niet proberen een uitgebreide filosofische verhandeling hierover te houden. Dat doen anderen makkelijker. Ik heb gewoon een principieel probleem met de discussie. De discussie redeneert namelijk vanuit de een bestaande situatie. En regels die gegeven worden, zijn beredeneerd vanuit de bestaande stelsel. Als zodanig, zijn ze dus onderdeel van het systeem dat verandert moet worden (volgens de opstandelingen). Als er dan vervolgens ook nog gezegd wordt dat het bestaande systeem nagenoeg perfect is (kernwapens in Nederland, deelname Irakoorlog anybody?), is er eigenlijk geen discussie meer mogelijk. Dan zijn alle afwijkingen van de bestaande status quo niet te legitimeren. En dat is debiel. Hoe kan je ongehoorzaamheid en opstand nou aan regels binden? Dat is toch een contradictie? Het is er juist omdat er iets aan het bestaande stelsel niet klopt.
Of een actie grond had is alleen na verloop van (lange) tijd te bepalen (De overwinner bepaalt wat de “juiste” interpretatie van de geschiedenis is). En zelfs dan soms niet omdat veel van de kennis van de situatie (en dat wat niet publiek bekend was) verloren gaat.
Iedere discussie over “regeltjes” rondom ongehoorzaamheid en opstand is dus kul. Waste of time.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

CDA-jeugd: Exit homoleraar hoeft niet via dak

De jongeren van het CDA vinden het te ver gaan om homoleraren met hun hoofd naar beneden van het schooldak af te gooien. Een ontslag op staande voet, eventueel met inzet van het bevoegd gezag, is voldoende. Dit stellen CDJA-voormannen Harry van der Molen en Geert Meijering vandaag in het Nederlands Dagblad.

De verklaring van de CDA-jeugd maakt duidelijk dat er een enorme kloof bestaat tussen de christen-democratische jongeren en hun conservatieve moederpartij CDA. De jongeren menen dat ontslag – met eventuele inzet van geweld – ruim voldoende is om jonge tere kinderzieltjes te beschermen tegen de schadelijke invloed van met homofilie besmette leraren.

Pre-emptive antidiscriminatiebeleid

Beter nog is het om deze leraren vooraf de toegang te ontzeggen, vinden de twee. “Christelijke scholen moeten vooraf docenten kunnen weigeren die een homosexuele relatie aangaan, ook als deze leraar niet rookt”, stellen de jonge gelovigen. “Zie het als pre-emptive antidiscriminatiebeleid. Als je ergens niet mag komen, kun je ook niet gediscrimineerd worden.”

Onderwijsminister Plasterk heeft geen problemen met homosexuele leraren voor de klas. “Zolang de relatie maar buiten de schooluren en -muren wordt geconsumeerd is er niets aan het handje. Gelovigen moeten eens ophouden met het zagen aan de poten van het onderwijs.”

Quote du Jour: Wobben like hell…

“Ik stimuleer wobben like hell, maar tijd…” (Martin Sommer, chef van de parlementaire redactie van de Volkskrant)

Journalisten debatteren over onderzoeksjournalistiek in politiek Den Haag. Conclusie van het debat: veel potentiële nieuwsverhalen rond het Haagse Binnenhof blijven onder het tapijt en worden nooit uitgezocht. Parlementaire journalisten slaan er geen acht op of hebben niet de tijd om er werk van te maken. Echte onderzoeksjournalistiek komt in Den Haag dus helaas niet van de grond.

Vorige Volgende