GeenCommentaar doet aangifte!

Nee, het is niet wat jullie denken. Na een korte adempauze hebben we inderdaad 'aangifte' gedaan, maar niet van GeenStijl, maar van onszelf. Afgelopen dinsdag hebben wij namelijk contact gezocht met het College Bescherming Persoonsgegevens, om onze GeenStijl-Checker aan hen voor te leggen. Wij denken namelijk dat onze checker binnen de grenzen van de wet valt, maar daarvan willen we uiteraard graag officieel uitsluitsel. In reactie op ons telefoontje hebben wij een vragenlijst gekregen die we moesten invullen. Gisteren zo rond vier uur is ons antwoord naar het CBP verstuurd, en nu wachten we af. In het kort komt onze verdediging erop neer dat we vinden dat de manier waarop GeenStijl aanzet tot het bekladden van andermans websites in dezelfde categorie valt als het regisseren van een spamrun: een vloed van zinloze informatie uitstorten die het zicht op waardevolle input ontneemt. De wet biedt een mogelijkheid om databases van ip-adressen aan te leggen en uit te wisselen, wanneer sprake is van een 'gerechtvaardigd belang'. Om die reden is het aanleggen van ip-adresbestanden waar spam van afkomstig is geoorloofd, ook al vinden de eigenaren van die adressen dat niet leuk. Om dezelfde reden denken we dat het, onder strikte randvoorwaarden, inzichtelijk maken van ip-adressen waarachter cyberhufters schuil gaan een gerechtvaardigd belang is van ons en anderen die hun website graag netjes houden. Voor geïnteresseerden hebben we de volledige brief online gezet.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Brief GeenCommentaar aan het CBP

, door

Aan: College Bescherming Persoonsgegevens
Betreft: openbare ip-banlijsten

Amsterdam, 25 september 2008

Geachte heer/mevrouw,

Websites slaan routinematig ip-adressen op van hun bezoekers, niet zelden in combinatie met hun bezoekgedrag. Het voornaamste doel daarvan is vaak het op maat toedienen van advertenties. Slechts in uitzonderlijke gevallen wordt hiervoor expliciet om toestemming gevraagd, in weerwil van het bepaalde in artikel 8 sub b van de Wet Bescherming Persoonsgegevens. Reden hiervoor is dat een ip-adres, zoals ook door uw college vastgesteld niet automatisch geldt als een persoonsgegeven. Door het tekort aan ip-adressen maken in de praktijk meerdere individuen gebruik van hetzelfde adres, zodat doorgaans additionele informatie, zoals het exacte tijdstip van een website-bezoek, nodig is om het adres tot een individu herleidbaar te maken.

Weblogs en andere sites die aan bezoekers de mogelijkheid bieden een reactie achter te laten, leggen vaak een zogeheten banlijst aan. Dit is een lijst van ip-adressen die gebruikt zijn om een reactie achter te laten die door het betreffende weblog als onwelvoeglijk is aangemerkt. Gebruikers met deze ip-adressen kunnen de site dan nog wel bezoeken, maar geen reactie achterlaten. Bezoekers zullen vaak tegen hun zin met hun ip-adres in dit specifieke bestand belanden (en andere gebruikers van hetzelfde ip-adres met hen).
Een vriendelijk verzoek volstaat doorgaans om van de banlijst afgevoerd te worden. Overigens hebben weblogs geen belang bij het aanleggen van zo groot mogelijke banlijsten, want iedere actieve bezoeker minder scheelt advertentie-inkomsten. De banlijst is een noodmaatregel om verpesting van het door de beheerder gewenste discussieklimaat te borgen. Het bijhouden van een ip-banlijst wordt gezien als een gerechtvaardigd belang, zoals bepaald in de WBP artikel 8 sub f.
Het betreffende artikel spreekt niet alleen over het belang van de verantwoordelijke, maar ook van een derde aan wie de gegevens worden verstrekt. Het verstrekken van ip-adressen aan derden gebeurt bijvoorbeeld op grote schaal ter bestrijding van spam: het belang van een ‘schone’ mailbox weegt zwaarder dan de privacy van spammers. Sommige spammers doen een beroep op de vrijheid van meningsuiting om hun activiteiten te rechtvaardigen. Deze redenering wordt juridisch niet houdbaar geacht.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Catholic

, door

“I didn’t know you were Catholic.”

Nancy Pelosi, leider van de Democraten in het Huis van Afgevaardigden, nadat minister van financiën Paulson voor haar knielde om te smeken het reddingsplan voor de bank te blijven steunen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Burgerlijke ongehoorzaamheid in de polder

, door

Het zat me al niet lekker toen de Duyvendak controverse in volle hevigheid woede en dat is eigenlijk nog steeds zo. Naast de discussie over wat Duyvendak feitelijk gedaan heeft en hoe erg dat was, liep er al snel een discussie over de regeltjes van burgerlijke ongehoorzaamheid. Ook bij ons werd al snel het “standaardwerk” van dhr Schuyt aangehaald.
Duyvendak, en andere activisten uit dezelfde hoek in die tijd, zouden dingen gedaan hebben die niet voldeden aan die regeltjes. En omdat ze niet voldeden aan die regeltjes was het gedrag “verwijtbaar”.
Bij veel van de stukken over dit onderwerp wordt aangehaald dat we toch in een democratie leven, dat er een werkende rechterlijke macht is en dat iedereen goed geïnformeerd is. Daardoor kan het opleggen van een verandering waar niet eerst de democratische weg, de rechterlijke weg en het overtuigen van de meerderheid is geprobeerd nooit bestempeld worden als legitieme burgerlijke ongehoorzaamheid of “geweldloos verzet”. Sterker nog, het zou wel bestempeld kunnen worden als “Tirannie” (van de minderheid).

Ik ga niet proberen een uitgebreide filosofische verhandeling hierover te houden. Dat doen anderen makkelijker. Ik heb gewoon een principieel probleem met de discussie. De discussie redeneert namelijk vanuit de een bestaande situatie. En regels die gegeven worden, zijn beredeneerd vanuit de bestaande stelsel. Als zodanig, zijn ze dus onderdeel van het systeem dat verandert moet worden (volgens de opstandelingen). Als er dan vervolgens ook nog gezegd wordt dat het bestaande systeem nagenoeg perfect is (kernwapens in Nederland, deelname Irakoorlog anybody?), is er eigenlijk geen discussie meer mogelijk. Dan zijn alle afwijkingen van de bestaande status quo niet te legitimeren. En dat is debiel. Hoe kan je ongehoorzaamheid en opstand nou aan regels binden? Dat is toch een contradictie? Het is er juist omdat er iets aan het bestaande stelsel niet klopt.
Of een actie grond had is alleen na verloop van (lange) tijd te bepalen (De overwinner bepaalt wat de “juiste” interpretatie van de geschiedenis is). En zelfs dan soms niet omdat veel van de kennis van de situatie (en dat wat niet publiek bekend was) verloren gaat.
Iedere discussie over “regeltjes” rondom ongehoorzaamheid en opstand is dus kul. Waste of time.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

CDA-jeugd: Exit homoleraar hoeft niet via dak

, door

De jongeren van het CDA vinden het te ver gaan om homoleraren met hun hoofd naar beneden van het schooldak af te gooien. Een ontslag op staande voet, eventueel met inzet van het bevoegd gezag, is voldoende. Dit stellen CDJA-voormannen Harry van der Molen en Geert Meijering vandaag in het Nederlands Dagblad.

De verklaring van de CDA-jeugd maakt duidelijk dat er een enorme kloof bestaat tussen de christen-democratische jongeren en hun conservatieve moederpartij CDA. De jongeren menen dat ontslag – met eventuele inzet van geweld – ruim voldoende is om jonge tere kinderzieltjes te beschermen tegen de schadelijke invloed van met homofilie besmette leraren.

Pre-emptive antidiscriminatiebeleid
Beter nog is het om deze leraren vooraf de toegang te ontzeggen, vinden de twee. “Christelijke scholen moeten vooraf docenten kunnen weigeren die een homosexuele relatie aangaan, ook als deze leraar niet rookt”, stellen de jonge gelovigen. “Zie het als pre-emptive antidiscriminatiebeleid. Als je ergens niet mag komen, kun je ook niet gediscrimineerd worden.”

Onderwijsminister Plasterk heeft geen problemen met homosexuele leraren voor de klas. “Zolang de relatie maar buiten de schooluren en -muren wordt geconsumeerd is er niets aan het handje. Gelovigen moeten eens ophouden met het zagen aan de poten van het onderwijs.”

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Quote du Jour

Quote du Jour: Wobben like hell…

, door

“Ik stimuleer wobben like hell, maar tijd…” (Martin Sommer, chef van de parlementaire redactie van de Volkskrant)

Journalisten debatteren over onderzoeksjournalistiek in politiek Den Haag. Conclusie van het debat: veel potentiële nieuwsverhalen rond het Haagse Binnenhof blijven onder het tapijt en worden nooit uitgezocht. Parlementaire journalisten slaan er geen acht op of hebben niet de tijd om er werk van te maken. Echte onderzoeksjournalistiek komt in Den Haag dus helaas niet van de grond.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Splitsing van het ANC? Ja, graag!

, door
Jacob Zuma (Foto: Flickr/Albert Bredenhann)

Jacob Zuma lijkt de definitief de strijd om het leiderschap van het ANC gewonnen te hebben. President Thabo Mbeki trad af, zes maanden voor het verstrijken van zijn ambtstermijn. Een afsplitsing van de Mbeki-getrouwen in het ANC dreigt nu. Dat zou een zegen zijn voor de Zuid-Afrikaanse democratie.

Ten eerste is Jacob Zuma een politicus van twijfelachtig allooi. Hij heeft al voor de rechter gestaan op beschuldiging van zowel verkrachting als corruptie. Hij is in beide gevallen vrijgesproken, maar een ideale kandidaat voor het presidentschap is hij zeker niet.

Dat iemand als Zuma zo ver kan komen, wijst erop dat de democratie in Zuid-Afrika niet optimaal functioneert. Het ANC is al sinds de opheffing van de apartheid aan de macht en heeft nog steeds een tweederde meerderheid in het parlement. Dan is het niet zo gek dat de werkelijke beslissingen over wie de macht heeft verschuiven van de algemene verkiezingen naar duister gekonkel binnen het partijapparaat. Soortgelijke ongezonde situaties kennen we ook uit Wallonië en Japan.

Als de Mbeki-tak zich wil afsplitsen, dan moeten ze het alleen wel snel doen, want de verkiezingen zijn al over zes maanden. Gezien de hoeveelheid ervaring en het netwerk waarover ze beschikken zou dat net genoeg moeten zijn om een alternatief voor het ANC op te zetten.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Op naar motorloze zondag

, door
Ook hier is het gedaan met de stilte... (Foto: Flickr/Anthony 68)

Een nieuwe autoloze zondag is gekomen en gegaan. En eenieder lijkt het erover eens dat het een groot succes was. Goed, van Telegraafzijde was er als vanouds wat voorspelbaar gesputter, maar daar worden schone lucht en op straat spelende kinderen ook nog steeds gezien als onderdeel van het grote linkse complot. Maar gezien de steeds stijgende groep steden die meedoet lijkt dat vooral op gezeur in de marge. Al zijn er natuurlijk altijd nog curieuze witte vlekken op de autovrije routekaart. Wanneer gaat bijvoorbeeld dat zogenaamde “linkse college” in Groningen eens een keer overstag?

Maar goed, nu is het tijd voor de volgende stap. Mag de strijd in de meeste stedelijke gebieden gestreden zijn, op het platteland valt nog een wereld te winnen. Nu zult u natuurlijk terecht stellen dat autoloze zondag in een plattelandsgemeente een vrij zinloze maatregel is. Veel bewoners daar hebben immers helemaal geen keus in hun transportwijze, omdat fatsoenlijk openbaar vervoer in deze regio`s de afgelopen jaren behoorlijk is kapotgeliberaliseerd (waarmee ik me dan voor één keer mag aansluiten bij onze nieuwe bezoekersstroom met de opmerking “Dank je wel Partij van de Afbraak!”).

Dat neemt niet weg dat er wel een en ander te verbeteren valt. Nu ging ik afgelopen weekeinde eens recreatief uit fietsen op het platteland. Dat doe ik, als verstokte stedeling, niet vaak, maar af en toe bekruipt mij die neiging en dan is het beter daaraan toe te geven. Het grote plezier van het fietsen in de vrije natuur verging mij echter al gauw door de –letterlijk- honderden motoren die mij in de paar uur dat ik mij op landelijke weggetjes bevond, passeerden. Dat daarbij van de prettige landelijke stilte en de schone landelijke lucht weinig overbleef moge duidelijk zijn. Gezien de enorme overlast lijkt het me slechts een kwestie van tijd voor een wanhopige plattelandsbewoner met een tactisch gespannen scheerlijn het recht in eigen handen neemt, en dat lijkt me toch hoogst onwenselijk.

Vorige Volgende