We zijn terug in het tijdperk-Clinton. Niet alleen zijn veel functionarissen uit de Clinton-periode weer op hoge posities teruggekomen. Tevens hebben we wellicht al zicht op een Whitewater-affaire. Herinneren we ons Whitewater? Helemaal aan het begin van de regeerperiode van Bill Clinton uitte een bankier uit Arkansas een loze beschuldiging in de richting van de president. De beschuldiging was ongegrond, maar de media, justitie, en de Republikeinse Partij stortten zich er met verve op. Van begin af aan nam de kwestie veel tijd van het Witte Huis in beslag. En tevens leidde het een tot het ander, todat er uiteindelijk een zeer minimale kwestie in beeld kwam waar, met fantasie, een impeachment uit geperst kon worden. De kwestie-Lewinsky. Een vergelijkbare kwestie dient zich nu aan. Rod Blagojevich, de weinig populaire Democratische gouverneur van Illinois, heeft geprobeerd de voormalige Senaatszetel van Barack Obama voor politieke gunsten te verkopen, en is hiervoor gearresteerd. Normaal gesproken zou het geen al te belangwekkende kwestie zijn. Maar omdat er een hele kleine kans bestaat dat Obama misschien op de een of andere manier laakbaar gehandeld zou hebben springen de media er bovenop. Als je Barack Obama interviewt, wat vraag je dan? Vraag je of hij Angela Merkel zo ver denkt te kunnen krijgen meer troepen naar Afghanistan te sturen? Of de staat de Amerikaanse auto-industrie gaat redden? Wanneer er een opvolger van het Kyoto-protocol komt? Welnee. De kwestie-Blagojevich is veel interessanter.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
“Zinkende schepen slepen soms mensen mee.”
De veiligheidsadviseur van de Belgische premier Leterme komt verrassend poëtisch uit de hoek in een e-mail aan Paul Dhaeyer, de aanklager in de Fortis-zaak. Leterme ontkent dat er sprake was van poging tot beïnvloeding.
“Dit is voor mij als mens, maar ook voor mij als politicus en minister, een zeer pijnlijke en onaanvaardbare situatie. Ik heb er ondertussen mee leren leven dat in deze tijden de perceptie belangrijker is dan de waarheid of de werkelijkheid. Ik kan evenwel niet aanvaarden dat men van mij als minister van justitie verwacht dat ik mijn bevoegdheden m.b.t. een goede werking van justitie op een àndere manier zou uitoefenen, omdat de Belgische staat partij is in een geding. Dat grote omzichtigheid geboden is, is evident. Dat ik mijn plicht moet veronacht-zamen: neen.”
Een dag later biedt Minister van Justitie Jo Vandeurzen zijn ontslag aan, waarna ook het kabinet valt.
Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.
Den Haag, 19 december 2008 ? Nog voor het nieuwe jaar zal Trots op Nederland (TON) haar eerste wetsvoorstel indienen, zo zeggen insiders uit de beweging. Het vertrek van spindoctor Kay van de Linde geeft ruimte aan initiatieven die al langer in de la lagen.
Het eerste wetsvoorstel zal gaan over het “behoud van typisch Nederlandse cultuuritems die door globalisering dreigen te verdwijnen.” De partij van Verdonk heeft als symbolische eerste stap een open brief aan de kamer en sanitairproducenten verstuurd waarin wordt opgeroepen tot ‘behoud van het traditionele hollandse toiletplateau.’
In vroeger tijden was een Nederlandse toiletpot te herkennen aan het horizontale vlak middenin de pot, terwijl steeds meer producenten overgaan op de internationaal geaccepteerde trechtervormige variant. “Het zijn kleine dingen waarmee ons land zijn cultuur verliest, in het kleinste kamertje van het huis gaat dat nog geruislozer.” TON wacht nog de reacties af van producenten Villeroy & Boch en Sphinx. Als deze niet voor handhaving van de productielijn kiezen overweegt de aan TON gekoppelde BV Favorita de potten zelf in productie te nemen “om een daad te stellen tegen het culturele verval zowel als tegen het opspetterende water bij grote boodschappen in de trechter.”
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Decembermaand, lijstjesmaand. Ook GC ontkomt er niet aan, en daarom gaan we dit keer een lijstje maken van dé momenten van 2008. Wat waren voor jou de belangrijkste momenten van 2008? Geef ze op, bij voorkeur met een link naar een filmpje. Om jullie te inspireren heeft de redactie alvast een voorzetje gegeven:
“Die jongen had mij met de dood bedreigd, telefonisch, via het nummer dat hij van zijn vader had. Die journalist smeekte me of ik alsjeblieft de aangifte tegen zijn zoon wilde intrekken. Dat heb ik niet gedaan.”
“Diezelfde man maakt mij vervolgens in een column uit voor hypocriet en scheldt me uit voor rotte vis. Ik krijg daar nu nog kippenvel van. Moet ik zijn naam noemen? Ja, ik zal het maar doen. Het gaat om Frank Vermeulen, chef van de politieke redactie van NRC Handelsblad (sinds september dit jaar is Vermeulen redacteur op de redactie Opinie & Debat – HP/DT).”
Wilders rekent af met Frank Vermeulen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
“Mijn kiezers zijn niet eng.”
Geert Wilders op de voorpagina van de Metro van 22 december 2008.
Een van de dingen die Europa tot op het bot verdelen is euthanasie (Grieks voor “een goede dood”). Nederland, België en Zwitserland staan het toe, in landen als Polen maar ook Frankrijk en Groot-Brittanië is het onderwerp in hoge mate taboe.
Er is wel een trend gaande waarin euthanasie steeds bespreekbaarder, en in sommige landen zelfs legaal wordt. Zo nam het Luxemburgse parlement een wet van die strekking aan, maar de groothertog weigerde hem te ondertekenen wegens gewetensbezwaren. De premier vond dit onacceptabel in een democratie, en om zo’n constitutionele crisis in de toekomst te voorkomen zal men de grondwet gaan wijzigen zodat de groothertog ook daar zijn macht verliest.
Recent leek het tij ook in Groot-Brittannië, Italië, Duitsland en Frankrijk te keren wegens publiciteit rond terminale en ernstig lijdende patiënten. De Franse Chantale Sébire leed aan een zeldzame vorm van kanker die pijnlijke zwellingen aan haar gezicht veroorzaakte. Twee dagen nadat ze via de rechter geen geassisteerde dood kon afdwingen, werd ze dood gevonden in haar woning. Ze had een slaapmiddel ingenomen dat ook wel voor euthanasie gebruikt wordt.
In Italië is beroering ontstaan omdat een rechter heeft geoordeeld dat de kunstmatige voeding van een al jaren in vegetatieve toestand verkerende patiënt mag worden stopgezet. Euthanasie is wel illegaal in Italië, maar er is niet vastgelegd wat euthanasie precies inhoudt en of het stopzetten van voeding daaronder valt. De Duitse Bundestag bekijkt nog of men het kan verbieden om mensen te helpen zoeken naar mogelijkheden tot zelfdoding.
“De zorgverzekeraar heeft op geen enkele manier zijn publieke verantwoordelijkheid genomen en legt alle risico?s bij de overheid.”
[…]
“Het is onaanvaardbaar dat de overheden bij zo?n investering geen stem krijgen in de raad van toezicht.”
Kamerlid Van der Veen (SP) uit kritiek op zorgverzekeraar Achmea en Minister Klink rond de overheidsinvestering van 30 miljoen in de de doorstart van de IJsselmeerziekenhuizen.
“GeenStijl is het Bluf! (activistisch, links weekblad uit de jaren ?80, red.) van de eenentwintigste eeuw: ze schenden de privacy en maken andersdenkenden zonder scrupules af. Al had Bluf! tenminste nog een ideaal, dat kun je van het commerciële GeenStijl niet zeggen. Alles draait om hogere reclame-inkomsten. Onbegrijpelijk dat die onnozele ?reaguurders? zich daarvoor lenen.”
Aldus Femke Halsema in een interview op dejournalist.nl.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.