GeenCommentaar was niet te beroerd om de gewaardeerde oppositiepartijen in de enorm drukke dagen rondom Prinsjesdag te storen om te vragen of ze mee wilden doen aan de verkiezing van GC's Oppositiepartij van het jaar. Net als vorig jaar zullen we vragen stellen aan de kamerfracties van de oppositiepartijen. Hun antwoorden zullen we hier presenteren, waarna onze gewaardeerde lezers aan het eind van de rit kunnen stemmen op de partij die volgens hen het best presteert. Wat anders is dan vorig jaar, is dat we naast onze eigen standaardvragen ook één of twee vragen van lezers zullen meesturen. Dus, ga in uw elitaire leunstoel zitten, krabbel een beetje aan uw linker- of rechteronderbuik en deel uw vraag met ons. Vandaag kunt u uw vragen opstellen voor D66 en SGP. Al geweest Gisteren: VVD en PvdD Eergisteren: SP en ToN
(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Sargasso plaatst gastbijdragen, hieronder volgt een gastbijdrage van Bragg over de ‘wedergeboorte’ van Mark Rutte.
Het was al weer een tijd stil rond Mark Rutte. Zijn laatste wapenfeit was een nogal lachwekkend optreden in het lijsttrekkersdebat na de Europese verkiezingen. Hij claimde toen succes waar hij had verloren en kon niet met zijn handen van Geert Wilders afblijven. Verder blonk hij uit in het communiceren van de VVD strategie in plaats van duidelijk te maken waar zijn partij voor stond. Een week na Prinsjesdag durf ik de stelling aan: de algemene beschouwingen 2009 markeren het Keerpunt Rutte.
Partijen met een consequent verhaal doen het goed in Nederland. De VVD riep bij de eerste tekenen van de economische crisis al om forse bezuinigingen en hervormingen. Die lijn liet de partij los toen de bankencrisis uitbrak, het Liberalisme in het verdomhoekje kwam en Wouter Bos de vrije hand werd gelaten. “Stoor de brandweer niet als het huis in brand staat”, was het motto.
De Europese verkiezingen werden geen ramp voor de VVD, maar een succes was het allerminst. Bovendien reed Rutte het karretje van Europees lijsttrekker Van Baalen in de poep, door de vrijheid van meningsuiting te koppelen aan het “in principe” mogen ontkennen van de Holocaust. Van Baalen hield met zijn sterke optreden de schade beperkt, maar niemand gaf nog een stuiver voor Rutte.
GeenCommentaar was niet te beroerd om de gewaardeerde oppositiepartijen in de enorm drukke dagen rondom Prinsjesdag te storen om te vragen of ze mee wilden doen aan de verkiezing van GC’s Oppositiepartij van het jaar. Net als vorig jaar zullen we vragen stellen aan de kamerfracties van de oppositiepartijen. Hun antwoorden zullen we hier presenteren, waarna onze gewaardeerde lezers aan het eind van de rit kunnen stemmen op de partij die volgens hen het best presteert.
Wat anders is dan vorig jaar, is dat we naast onze eigen standaardvragen ook één of twee vragen van lezers zullen meesturen. Dus, ga in uw elitaire leunstoel zitten, krabbel een beetje aan uw linker- of rechteronderbuik en deel uw vraag met ons.
Gisteren waren de SP en ToN aan de beurt.
Vandaag kunt u vragen opstellen voor de VVD en de Partij voor de Dieren.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
“De AOW-leeftijdsverhoging is een belangrijke mogelijkheid om te besparen. Als we dat weggeven in ruil voor lastenver-zwaringen, zijn we echt verkeerd bezig.”
VNO-voorzitter Bernard Wientjes wil dat verhoging van de AOW-leeftijd gepaard gaat met verlaging van pensioenpremies, zodat mensen ook echt pas op hun 67ste een volledig pensioen kunnen genieten.
De gemiddelde Nederlander is er wellicht maar al te mee bekend maar voor een land dat minder dan een eeuw geleden nog met een wereldrijk kon pronken bracht het declaratieschandaal van afgelopen zomer toch een nare eigenschap van de gemiddelde parlementariër aan het licht: een beschamend gebrek aan eigenwaarde.
De gênante rechtvaardiging waarmee vele leden van het Britse Lagerhuis kwamen aanzetten (“Het was niet tegen de regels!”) is volgens Theodore Dalrymple, oftewel, arts en conservatief schrijver Anthony M. Daniels, tekenend voor de hedendaagse westerse moraliteit: wat niet bij wet verboden is, is niet verkeerd, dus acceptabel. Wie een ander op ongewenst gedrag aanspreekt mag de leus, “Het is toch niet verboden?” terugverwachten. Deze houding illustreert het treurige gebrek aan zelfrespect dat tot in de hoogste kringen van onze maatschappij is doorgedrongen en wellicht het gevolg is van een overdaad aan regelgeving. Des te meer de overheid verbiedt en reguleert, des te minder voelen mensen zich genoodzaakt gedragscodes te respecteren en des te minder voelen mensen zich verantwoordelijk voor hun eigen gedrag—en, soms, voor hun eigen leven. Zo schrijft Dalrymple:
We are harried and persecuted by regulations, while at the same time we behave with ever less self-control. We are photographed everywhere we go and in almost everything we do, but we set less and less store by decorum.
Na een lang reces was het de afgelopen weken een gehaast en geploeter voor alles wat zich in en om de Tweede Kamer ophoudt. Voor het kabinet en de coalitie vielen de voorbereidingen voor Prinsjesdag en de Algemene Politieke Beschouwingen relatief mee. Ze waren het al met elkaar eens, de centjes waren snel inbegroot (simpelweg omdat er weinig geld was) en zij hebben 20 commissies die voor hen gaan uitzoeken wat het kabinet volgend jaar gaat doen.
Oppositiepartijen zitten in een lastiger parket. Een tegenbegroting schrijven, een paar dagen voor Prinsjesdag de miljoenennota doorspitten en toespraken oefenen zijn slechts een aantal van de standaardbezigheden in de weken voor de Algemene Beschouwingen.
GeenCommentaar was niet te beroerd om de gewaardeerde oppositiepartijen in die drukke periode te storen om te vragen of ze mee wilden doen aan de verkiezing van GC’s Oppositiepartij van het jaar. Net als vorig jaar zullen we vragen stellen aan de kamerfracties van de oppositiepartijen. Hun antwoorden zullen we hier presenteren, waarna onze gewaardeerde lezers aan het eind van de rit kunnen stemmen op hun de partij die volgens hen het best presteert.
Wat anders is dan vorig jaar, is dat we naast onze eigen standaardvragen ook één of twee vragen van lezers zullen meesturen. Dus, ga in uw elitaire leunstoel zitten, krabbel een beetje aan uw linker- of rechteronderbuik en deel uw vraag met ons.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Waarom is het zo moeilijk om te accepteren dat het voorlopig slechter zal gaan in dit land en dat we ons daarop zullen moeten voorbereiden?
Terwijl we hier keihard de gevolgen van de huidige crisis aan het voelen zijn en de overheidsbegroting in een vloeiende beweging van net niet positief naar enorm negatief is gegaan, denken sommige mensen alweer dat het allemaal wel zal meevallen. En dat daarom harde maatregelen uit kunnen blijven.
Ten eerste is de pijn nog lang niet voorbij, waar straks meer over. En ten tweede is de politiek altijd al beroerd geweest in het nemen van echt pijnlijke maatregelen of maatregelen die ver voorbij verkiezingen effect hebben. Was dat namelijk niet zo geweest, hadden we al jaren kunnen genieten van een heerlijk begrotingsoverschot.
Even nog over die pijn dus. De hele crisis begon doordat banken speculeerden met constructies op basis van bijvoorbeeld hypotheken die mensen eigenlijk niet konden veroorloven. Maar eigenlijk was dit maar een symptoom van wat er werkelijk scheef zat. De economie draaide op geleend geld in de westerse wereld. Er was sprake van fictieve groei. Als je dit combineert met het gegeven dat veel westerse bedrijvigheid verschoven is van harde productie naar diensten, zie je de extra kwetsbaarheid.
En zo heeft dus ook Nederland nog steeds een probleem. De gebakken lucht die in onze huizenmarkt zit en de losgeslagen leningenmarkt zijn daar de beste indicatoren voor. In het gunstigste geval blijven de huizenprijzen de komende vijf tot tien jaar gelijk. In het ongunstigste geval verliezen ze in twee jaar tijd minimaal 30 procent van de waarde. Verder zal de afwezige groei in het reële inkomen ervoor zorgen dat leningen steeds zwaarder gaan drukken op mensen, waardoor verdere bestedingen achter zullen blijven.
En dat is dan alleen nog maar aan de consumenten kant. De industrie moet nog leren leven met de dominantie van het oosten. Nieuwe grote bedrijfstakken zijn in Nederland voorlopig niet te voorzien (behalve misschien in de hoek van gaming). Nederland heeft namelijk niet geïnvesteerd in die nieuwe takken, alleen de oude. Op veel punten worden we qua kennis en vaardigheden voorbij gestreefd door de studie-fabrieken in China en India. De verhoudingen zijn net zo scheef aan het lopen als tussen Europa en Afrika.
Wat moeten we daar nu weer van denken? In Vlaanderen is onlangs een verbod op hoofddoeken afgekondigd voor alle openbare scholen, als onderdeel van een verbod op religieuze uitingen. Een knap staaltje cultuurabsolutisme waar de vele rechtse krachten binnen de Nederlandse samenleving ook zo naar snakken. In Vlaanderen is het werkelijkheid.
Een flink aantal moslima’s zijn er vanzelfsprekend niet blij mee, zij willen de vrijheid hebben om hun godsdienst uit te oefenen. Desnoods openen ze zelf wel een islamitische school. Op die manier hebben de islamitische scholieren toch een mogelijkheid om hun geloof te belijden én onderwijs te volgen. Daar is bijzonder onderwijs immers voor.
Zoals altijd in dit soort conflicten kunnen de moslims het niet goed doen. Een bijzondere school oprichten, dat is niet de bedoeling, aldus de grootste Vlaamse politieke partijen. “Het werkt de segregatie tussen gemeenschappen in de hand en schaadt de inburgering.” No shit, sherlock!
Natuurlijk schaadt een verbod op hoofddoeken de integratie. Je slaat mensen terug hun schulp in, omdat je probeert een ideologie of cultuur op te leggen aan mensen die dat niet willen. Ze willen hun identiteit behouden of daar in ieder geval de regie over voeren.
Dat mensen in hun eigen persoonlijke religie – een hoofddoek schaadt immers niemand anders dan de draagster zelf – niet dezelfde vrijheid mogen genieten als de schreeuwende rechts-conservatieven met hun ‘meningen’, geeft mooi aan waar de Vlaamse prioriteiten liggen.
(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
“Onthul niet, ik herhaal NIET, de aanwezigheid van het materiaal aan wie dan ook, en meldt het simpelweg aan als waswater van (schoonmaken van) de tanks.”
De Volkskrant onthult dat de top van Trafigura wel degelijk wist van de gevaarlijke lading de Probo Koala in haar ruim had. Maar The Guardian heeft het beste verhaal.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.