"Nederland heeft een sterke PVV nodig die orde op zaken kan stellen." Bovenstaande quote is van Geert Wilders. Let op het woordje 'sterke'. Het is geen quote waarin de naderende victorie alvast wordt gevierd, geen quote waarin het volgens hem al duidelijk is wie de grote winnaar gaat zijn van de komende verkiezingen. Een type uitspraak die we niet gewend zijn van hem. "Zonder PVV in de regering zal Nederland verder afzakken in het moeras van politiek correct nietsdoen, zullen problemen niet worden opgelost en alleen verergeren." Nog een uitspraak. Wilders die waarschuwt dat als Nederland niet voor hem kiest, het mis zal gaan. Verandert de toon van de PVV door de dalende prognoses, sluipt er onzekerheid in de uitspraken van Wilders?
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Het stemmen voor Sargasso’s 25-puntenlijst is inmiddels in volle gang. In het eerste thema werk en inkomen | economie | financiën staat “afschaffen van de HRA” nu bovenaan. U kunt nog één dag stemmen op dit thema. Vanaf donderdag volgen nieuwe stellingen in een nieuw thema: publieke sector | gezondheidszorg | onderwijs. Uit ieder thema gaan de vijf punten met de meeste bijval door naar de definitieve 25-puntenlijst. Hieronder treft u het verkiezingsschema voor de komende dagen: zet het in uw agenda.
26 april t/m 28 april: werk en inkomen | economie | financiën
29 april t/m 01 mei: publieke sector | gezondheidszorg | onderwijs
02 mei t/m 04 mei: milieu | duurzaamheid | landbouw | energie | verkeer
05 mei t/m 07 mei: democratisering | privacy | maatschappij
08 mei t/m 10 mei: buitenlands beleid | defensie | os
In 2006 was het de Landelijke Makelaars Vereniging (nu VastgoedPro) die vlak voor de verkiezingen de media de volgende boodschappen de wereld in liet slingeren: “61% huizenbezitters in financiële problemen bij afschaffing van de hypotheekrenteaftrek“ en “43% van de respondenten laat de stemkeuze bij de verkiezingen bepalen door het standpunt van de partij over de hypotheekrente aftrek.”
Aangezien de politieke partijen het punt weer een gebroken kabinetsperiode hebben laten liggen, is het dit keer de Hypotheker die er met de eer vandoor gaat en komt met: “64% Nederlanders: visie hypotheekrenteaftrek bepaalt keuze bij verkiezingen”
En weer vullen de oude media hun pagina’s vrijwel kritiekloos met de voorgekookte koppen en resultaten.
Dus kon ik weer even aan de slag om het toch maar weer eens in een ander daglicht te zetten. Kennelijk waren alle echte journalisten aan het twitteren over het vertrek van de hoofdredacteur van NRC.
Laat ik beginnen met te zeggen dat ik het de Hypotheker niet kwalijk neem. Zij hebben een belang en doen hun best om dat belang vast te houden. Zou ik ook doen.
Ik zou dan overigens wel een eerlijker onderzoek doen. Want een online onderzoek via je eigen site, waar eigenlijk alleen maar aandacht voor geweest is op sites van assurantienmakelaars en financieel specialisten of waar hun eigen klanten een mailtje over gekregen hebben, kan natuurlijk nooit representatief zijn. Dit blijkt al uit het feit dat 88,5% van de respondenten een eigen huis heeft en 65,2% man is.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
‘‘Breekpunten, daar kun je niet mee werken in coalitieland.”
Jack de Vries geeft aan dat de hypotheekrenteaftrek voor het CDA geen breekpunt meer is. Goed gezien van het CDA dat breekpunten niet langer werken in het huidige versplinterende politieke landschap, maar ook een erkenning dat het CDA niet langer in de positie is om haar standpunten -als gegarandeerd grootste partij – aan de coalitiegenoten op te leggen.
Onder leiding van de oud-burgemeester van Rotterdam Ivo Opstelten voert een team van het tv-programma TROS Regelrecht actie om al het internetverkeer in openbare bibliotheken te filteren. Zo willen ze helpen voorkomen dat kinderen geconfronteerd worden met porno of geweld. Veel mensen die in de uitzending werden geïnterviewd waren voor. De directeur van de Openbare Bibliotheek Amsterdam was echter niet te vermurwen. Hij staat op het standpunt dat openbare bibliotheken als publieke voorzieningen in principe een volledig vrije toegang tot internet moeten bieden. Filters werken bovendien niet goed en zijn gemakkelijk te omzeilen.
Overigens wordt er bij de pc’s in de OB Amsterdam wel gewaarschuwd tegen porno en er lopen toezichthouders die bij overlast kunnen ingrijpen. Maar de verantwoordelijkheid blijft bij de bibliotheekgebruiker. Of, in geval van kinderen, bij de ouders. Juist ouders blijken hier echter veel moeite mee te hebben. Een vertegenwoordigster van een oudercomité vond zelfs dat hier sprake was van het aanbieden van porno aan kinderen (wat wettelijk verboden is).
De actie van de TROS, die erg veel lijkt op soortgelijke acties tegen openbare bibliotheken in de Verenigde Staten, berust op een aantal misverstanden. De openbare bibliotheek is geen huishouden, school of bedrijf waar particuliere voorkeuren en overwegingen bepalen wat er wel en niet gezien of gelezen mag worden. De bibliotheek behoort vanuit haar publieke functie in principe geen voorkeuren te laten gelden. De openbare bibliotheek is bij uitstek het instituut dat in de samenleving een vrij verkeer van informatie moet garanderen. Het tweede misverstand betreft de aard van het internet. Waar je van boeken of andere media (ook van bijvoorbeeld tv-programma’s) nog kunt zeggen dat die worden aangeboden, gaat het bij het internet om toegang tot een netwerk dat vergelijkbaar is met dat van de telefoon. De ingreep die de TROS per petitie wil bewerkstelligen is vergelijkbaar met het afsluiten van bepaalde nummers uit een publieke telefooncel. Of met het dwingen van de postbode om bepaalde poststukken niet te bezorgen.
Op Sargasso bieden we regelmatig plaats aan gastbijdragen. Hier een bijdrage van Tim Gielissen, overgenomen van Political Mashup.
Heden
De Partij voor de Vrijheid (PVV) krijgt veel media-aandacht. Er worden door leden van de partij nogal eens uitspraken gedaan die door veel mensen als provocerend ervaren worden. Denk hierbij bijvoorbeeld aan de uitspraken rondom boerka’s en hoofddoeken, met als toppunt misschien wel de ‘kopvoddentaks’.
Een Almeerse moslima heeft aangifte gedaan tegen de PVV, zij zegt dat een hoofddoekjesverbod haar identiteit zou aantasten.
Nu de verkiezingen naderen kunnen we enkel fantaseren over de voorstellen waarmee de partij van Geert Wilders nog meer zal komen. Zal hij met nog meer voorstellen komen om immigranten een meer Nederlandse identiteit te geven? Straks stelt hij nog voor om de moeilijk uitspreekbare namen van immigranten te veranderen zodat ze door Nederlanders beter uitgesproken kunnen worden.
Als hij dit doet… is hij niet de eerste.
Verleden
Tijdens werkzaamheden voor het PoliticalMashup project kwam er een motie naar boven die opviel. Op 18 juli 1951 werd door Johan Scheps (PvdA), Jan Fokkema (ARP), Agnes Nolte (KVP), Henk Beernink (CHU) en Siep Posthumus (PvdA) de volgende motie van orde ingediend tijdens een vergadering van de Tweede Kamer:
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
GC heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag onze maandelijkse gast, P.J. Cokema. Thema: bestuurlijke vernieling of democratische vernieuwing?
Alle partijen hebben minstens een paragraafje of twee gewijd aan wat veranderingen van het bestuurlijk bestel. De voorzichtigen reppen over bestuurlijke veranderingen, de optimisten gebruiken de term bestuurlijke vernieuwing. Maar in geen enkel verkiezingsprogramma valt de term democratische vernieuwing.
Alle partijen willen graag de afstand verkleinen tussen De Politiek en De Burger. Maar door het toch vooral over de vorm van het bestuur te hebben en niet over de inhoud van de democratie, laden de politici de verdenking op zich een wat regenteske houding te hebben. Met de voorstellen tot veranderingen van het bestuurlijk bestel zal De Kloof niet vanzelfsprekend overbrugd worden. Laat staan dat er een garantie wordt afgegeven dat de volksheerschappij (vreselijk woord) aan invloed zal winnen.
Want een gekozen minister-president en burgemeester, afschaffen van provincies of Raad van State, het samenvoegen van enkele ministeries en het ontslaan van duizenden ambtenaren, centrale loketten, verbeterde klachtenregelingen, zijn vooral organisatorische wijzigingen, die geen garantie bieden dat de burger meer daadwerkelijke invloed zal krijgen.
Slechts zes van de elf partijen die nu in de Kamer zitten, hebben het over een referendum. De PVV en TON willen een bindend referendum. D66, GL en CU zien wel iets in een correctief referendum. De PvdD gaat voor een adviserend referendum. De SP noemt alleen het referendum bij gemeentelijke herindelingen.
Zes en een halve week voor de verkiezingen en het is nog steeds komkommertijd, al lijkt er dit weekend verandering in te komen met de campagne-aftrap door Piet de Jong. Deze oudpremier (’67-’71) lijkt de haal-het-bloed-onder-de-nagels-van-de-PvdA-rol van Verhagen op zich te nemen. Een meesterzet als je bedenkt dat hij met z’n 95 jaar ook nog eens het demografische segment van het electoraat aanspreekt waar het CDA het van moet hebben. We houden hem in de gaten.
Meegenomen deze week, de nog niet meegetelde #43 en #44 van de eerst post en #6, 17, 18, 19, 21, 22, 23 van die van vorige week. Daarbij één correctie. Zoals ‘seven’ terecht opmerkte, een tweet heeft veel minder impact dan een opmerking bij nova. Daarom lijkt een maximum van +/- 2 voor tweets (tenzij overgenomen door nova) genoeg en hebben we Samson over Halsema (#6) gehalveerd naar +2.
Nieuwe vermeldingen zijn hieronder weer welkom, met link, toelichting en kwalificatie (+/- 1-10)
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
