Piratenstaat Israël, en Nederland blijft stil

Israël enterde opnieuw schepen in internationale wateren. Ditmaal ging het om de Global Sumud Flotilla, een vloot met activisten en hulpgoederen op weg naar Gaza, waaronder ook Nederlandse opvarenden. De onderschepping gebeurde honderden kilometers van Gaza vandaan, nabij Cyprus en Kreta. Dat laatste is juridisch relevant. Een staat mag namelijk niet willekeurig schepen op volle zee enteren. Israël beroept zich al jaren op de blokkade van Gaza. In het internationaal oorlogsrecht bestaat inderdaad een beperkte mogelijkheid om een maritieme blokkade af te dwingen buiten territoriale wateren. Alleen zit daar een cruciale voorwaarde aan: die blokkade moet zelf rechtmatig zijn. [kader]Update: De extreem-rechtse minister Ben-Gevir heeft op social media beelden gedeeld van de behandeling (lees: mishandeling) van de activisten. Ondertussen geeft onze minister van Buitenlandse Zaken oorlogsmisdadiger Netanyahu een complimentje. Inmiddels is de Israëlische ambassadeur wel ontboden, maar pas nadat bleek dat de activisten werden mishandeld.[/kader] Tot een paar jaar geleden hield dat juridische en diplomatieke verhaal ook nog soort van stand. Alleen vooral omdat Israël voor het Westen nu eenmaal een bondgenoot is. Bondgenoten krijgen traditioneel meer ruimte binnen het internationale recht, zeker wanneer hun tegenstanders gemakkelijk als terroristen of schurkenstaten kunnen worden weggezet. Zolang de humanitaire gevolgen nog enigszins abstract bleven en westerse regeringen bereid waren weg te kijken, konden veel van Israëls acties nog worden verpakt als harde maar legitieme veiligheidspolitiek. Die rek is er inmiddels al lang uit. Een blokkade die collectieve bestraffing veroorzaakt, hongersnood faciliteert en humanitaire hulp structureel belemmert, verliest haar legitimiteit. Het Internationaal Gerechtshof, VN-organisaties, mensenrechtenorganisaties en inmiddels ook een groeiend aantal westerse regeringen spreken inmiddels openlijk over ernstige schendingen van het humanitair recht door Israël. En als de blokkade zelf illegaal is, verdwijnt ook de grondslag om schepen in internationale wateren te onderscheppen. Dan resteert een staat die ver buiten de eigen territoriale wateren gewapenderhand burgerboten aanvalt, communicatie uitschakelt, opvarenden gevangenneemt en hen afvoert naar een Israëlische haven. Dat valt juridisch nog net geen honderd procent onder de klassieke definitie van piraterij, omdat internationaal recht piraterij meestal definieert als geweld op zee door private actoren en voor private doeleinden. Staten vallen daar dus technisch vaak buiten. Alleen wordt dat onderscheid op een gegeven moment vooral semantisch. Want voor de bemanning van een burgerboot maakt het weinig verschil of ze op volle zee worden geënterd door 'echte' piraten of door militairen met een staatsvlag. Het resultaat blijft hetzelfde: gewapende mannen nemen een schip over in internationale wateren, voeren mensen af en verhinderen vrije doorgang op zee. En ook nu zijn dus ook Nederlanders door een vreemde mogendheid van een schip gehaald en afgevoerd, terwijl de Nederlandse overheid oorverdovend stil is. Het blijft vooral ongemakkelijk geschuifel: "de situatie is nog in ontwikkeling en niet alle feiten zijn bekend", aldus minister van Buitenlandse zaken Berendsen. Ammehoela. Dit is niet de eerste keer en zal ook niet de laatste keer zijn. Alsof het hier gaat om een vergeten vervoersbewijs in de trein. Stel je voor dat Rusland, Iran of Venezuela Nederlandse burgers in internationale wateren van een schip had gehaald en naar een buitenlandse haven had afgevoerd. Den Haag zou bol staan van spoeddebatten, ferme verklaringen en grote woorden over de internationale rechtsorde. Ondertussen vaart een genocide plegende kernmacht de Middellandse Zee op om hulpboten te enteren die voedsel en medicijnen richting een uitgehongerde bevolking brengen. Op een gegeven moment houdt juridische acrobatiek op. Dan blijft alleen de daad zelf over. En die daad begint steeds meer op georganiseerde staats-piraterij te lijken.

Door: Foto: Amy Syiek on Unsplash

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Post-Atheïst

Post-atheïst | Joodse piraten

COLUMN - De synagoge van Willemstad op Curaçao is de oudste in de Nieuwe Wereld. De gemeente is gesticht in 1651, de ‘snoa’ dateert uit 1732 en is een kleine kopie van de Portugese Synagoge in Amsterdam. Uiteraard zijn er verschillen, waarvan het meest opvallende is dat je in Nederland nooit bij de ingang van een godshuis vrolijke Caraïbische dansmuziek hoort spelen.

Een ander verschil is dat er in Willemstad zand op de vloer van de synagoge ligt. Dit is een herinnering aan de tijd waarin de joden, vervolgd door de Spaanse Inquisitie, samenkwamen op geheime plaatsen. Om zo min mogelijk geluid te maken, legde men zand op de bodem. De Curaçaose joden, zo zegt men, wilden die tijd niet vergeten en handhaafden de opmerkelijke vloerbedekking.

In Curaçao was er overigens weinig reden om bang te zijn voor vervolging. De West-Indische Compagnie erkende de godsdienstvrijheid in de koloniën, die daardoor aantrekkelijke vestigingsplaatsen waren voor mensen uit de Republiek die de ‘ware gereformeerde religie’ niet beleden. Volgens een officieel document zouden de joden dezelfde ‘vryheyt van conscientie met publicque exercitie, Cinagoge en schoolen’ hebben als ze gewend waren in de stad Amsterdam, en hadden ze dezelfde rechten als andere burgers.

Foto: copyright ok. Gecheckt 10-02-2022

Duopolie | Piraterij

COLUMN - Het gerechtshof in Den Haag gaf Ziggo en XS4all gelijk in een rechtszaak tegen stichting Brein: de internetproviders mogen hun blokkade van de Pirate Bay opheffen. Eigenlijk was deze uitspraak grotendeels een non-issue, omdat de slimme downloader via andere sites aan zijn torrents kan komen, bijvoorbeeld door ironisch genoeg de directeur van Brein, Tim Kuik, te googlen.

Het gelijk van Ziggo en XS4all doet de vraag opkomen wat de welvaartsimplicaties van softwarepiraterij zijn. Een paar jaar geleden becijferden TNO, SEO en IViR dat het effect per saldo positief is. Opmerkelijk, omdat elke keer dat ik een DVD wil kijken, eerst een filmpje van ongeveer een minuut me vertelt dat softwarepiraterij hetzelfde is als diefstal. En diefstal associeer je meestal niet met een positief effect op de welvaart.

In dit geval heeft het alles te maken met het consumentensurplus: het verschil tussen wat je wil betalen voor een product en wat je er daadwerkelijk voor betaalt. Stel dat je bijvoorbeeld een DVD wil kopen van het laatste seizoen van Geer en Goor Over de Vloer en dat je daar 30 euro voor over hebt. Als die DVD nu 20 euro kost, heb je 10 euro aan consumentensurplus verdiend. Door het consumentensurplus mee te nemen, compenseer je het welvaartsverlies wanneer de DVD wordt gedownload in plaats van gekocht: omdat je er 30 euro voor over hebt, en het downloaden 0 euro kost, heb je 30 euro aan consumentensurplus verdiend, waarmee de 20 euro die Geer en Goor mislopen wordt gecompenseerd.

Boetes illegaal downloaden laten nog altijd op zich wachten

Illegale downloads zijn al twee jaar verboden (na een uitspraak van het Europees Hof), maar de aangekondigde boetes zijn nog altijd niet uitgedeeld. Filmdistributeurs zouden ook hier graag forse boetes opleggen, maar internetproviders willen geen persoonsgegevens van hun klanten verstrekken.

De filmdistributeurs hebben met hulp van een Duits IT-bedrijf een lijst IP-adressen verzameld van Nederlanders die illegaal films bekijken, maar krijgen van de kabelmaatschappijen niet de benodigde persoonsgegevens achter die adressen om claims in te kunnen dienen.

Filibuster forever!

Het zogenaamde filibusteren komt voort uit een fraaie, eeuwenoude traditie. Handelsschepen werden aangevallen om eruit te nemen wat erin zat. Piraterij dus. Een filibuster vaart op buit en niets anders. Hij eigent zich toe wat niet eigen is. Dat kan van alles zijn: goud, brandewijn, de dochter van de kapitein, een mooi stuk land. Zo werd de vrijbuiterij een avontuurlijk en ook lucratief bedrijf. Logisch dat het mettertijd geïnstitutionaliseerd werd door tal van landen wereldwijd.

Maar zoals Sinterklaas pas groot werd toen Amerikanen ermee aan de haal gingen, zo is dat eigenlijk ook het geval met filibustering. Daar is men de naam filibuster in de 19e-eeuw gaan gebruiken voor personen die gebieden veroveren, of een poging waagden daartoe. Een van de bekendste is William Walker. Wikipedia meldt het volgende over deze navolgenswaardige figuur uit de Amerikaanse geschiedenis: ‘Walker heeft in 1853 de Mexicaanse staten Neder-Californië en Sonora weten te veroveren en er een kortstondige republiek gesticht. Hij werd echter snel verslagen door het Mexicaanse leger en vluchtte terug naar de Verenigde Staten. Hij werd aangeklaagd wegens illegale oorlogvoering, maar werd vrijgesproken. In 1855 wist hij Nicaragua te veroveren, en benoemde zichzelf tot president. Twee jaar later werd hij echter afgezet door het Amerikaanse leger. Hij stierf in 1860 tijdens een poging Honduras te veroveren.’

Piraterij schaadt de filmindustrie nauwelijks

Het illegaal downloaden en kopieëren van films zou de filmindustrie om zeep helpen. Het was dan ook makkelijk scoren toen deze week bekend werd dat het bioscoopbezoek in Europa ondanks de crisis nog steeds licht stijgt. Hoezo schade?
Maar de reacties waren terecht. Te korte periode om iets over te zeggen en hoe zit het met de verkoop- en verhuurmarkt?
Dus op zoek naar data.

Eerst maar eens het langjarige verloop van het bezoek aan de bioscoop in Europa:

Lijkt me duidelijk dat het bioscoopbezoek in Europa niet merkbaar te lijden heeft onder piraterij. Maar hoe zit het dan met de verkoop en verhuur? Een andere bron bracht uitkomst:

In deze cijfers is, zover ik kan nagaan, geen rekening gehouden met de speciale tv-kanalen met films die diverse kabelmaatschappijen tegenwoordig tegen extra betaling aanbieden. Wel met video-on-demand.
Het wekt dan toch wel de indruk dat er na het topjaar 2004 significant minder in films wordt omgezet. Vooral de huurmarkt moet het ontgelden.
Daar staat tegenover dat de omzet nog altijd meer dan 50% hoger ligt dan eind vorige eeuw.

Maar er ontbreekt een stukje van de puzzel. De eerste grafiek ging namelijk alleen over aantallen bezoekers, de tweede over geld. Dat maakt moeilijk vergelijken.
Helaas heeft het instituut van de eerste grafiek alleen van de laatste jaren ook omzetcijfers. Daar valt echter wel ongeveer ontwikkeling van het gemiddelde prijskaartje uit af te leiden. Als we die trend gebruiken om bezoekcijfers uit het verleden in geld uit te drukken, geeft dat in ieder geval een indruk. Vervolgens combineren we die cijfers met de verkoop/verhuurcijfers van hierboven:

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Quote du Jour | Vissers en piraten

It was a huge ship. We fled for our lives. Had we not it would have all been over and we’d have been dead.

Iraanse en Europese schepen vissen de Somalische wateren leeg, klagen lokale vissers, die in hun kleine bootjes geen partij zijn voor de buitenlandse megatrawlers. Als ze niet kunnen vissen, stappen ze over op piraterij, waardoor de buitenlandse vissers verdwijnen, waarna ze zelf weer kunnen gaan vissen, enzovoort.

Innoveer nou!

Iedereen praat elkaar na dat piraterij de entertainmentindustrie doodmaakt, en dat strengere wetgeving nodig is om films en tv-series rendabel te houden.

Het is simpelweg niet waar. Films die veel worden gedownload, doen het in de bioscoop uitstekend. Downloaden fungeert eerder als een geweldige reclamecampagne van onderaf. Vroege kijkers raden hun vondsten aan vrienden aan, schrijven erover, en scheppen de zo gewenste buzz die een film of serie bij een groter publiek gewild maakt. (Niemand vertrouwt reclame nog, maar naar authentieke fans die uitleggen waarom je dit écht moet gaan zien, luisteren we zonder argwaan.)

Voorts blijken downloaders keer op keer de beste klanten van de entertainmentindustrie te zijn. Zij geven beduidend meer geld uit aan filmbezoek, dvd’s en cd’s dan de gemiddelde burger.

De film- en tv-industrie zou downloaders beter kunnen beschouwen als bondgenoot dan als haar vijand. En vooral kan de industrie van ze leren: waarom downloaden mensen?

Uit alles blijkt dat het ouderwetse model van nationale pakketten en van gefaseerde distributie niet langer wordt geaccepteerd. Amerikaanse films zijn pas maanden na de première in Europa te zien, vaak duurt het jaren voordat goede buitenlandse series hier op tv komen. Er er is geen nette manier voorhanden om aan mijn film- en serieliefde te voldoen. Ik kan buitenlands spul niet op HBO of op Netflicks bekijken, niet via iTunes of Amazon kopen. Ik ben Nederlands: aan ons wordt nog niet gedistribueerd. Mijn geld wordt botweg geweigerd.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Volgende