Ecotoerisme in de gedemilitariseerde zone tussen Noord- en Zuid-Korea? Zo vlak voor 1 april klinkt het te mooi om waar te zijn. Maar de zogenaamde DMZ is al sinds 1953 een ecologische corridor van 4 bij 240 kilometer (van nergens naar nergens) met bijzondere soorten als de zeldzame Witnekkraanvogel, Japanse kraanvogel, de Kraagbeer en misschien wel de Siberische tijger (CNN). Ecotoerisme zou er volgens Zuid-Korea ontwikkeld kunnen worden vanuit zeven dorpen langs de DMZ (Treehugger). Een plan van de Zuid-Koreaanse presidentiële raad voor 'National Competitiveness' voorziet in fietsroutes en een observatiepostie in het zuidelijke deel van de DMZ (People Daily). De Zuid-Koreanen willen nu in gesprek met hun Noordelijke counterparts over deze plannen (Korea Times). Het DMZ Forum: een Amerikaanse NGO die ernaar streeft het gebied erkent te krijgen als UNESCO World Heritage site meldde drie jaar geleden al dat Noord-Korea had ingestemd met het opzetten van een observatiepost in een rijstveld net binnen de DMZ van waaruit kraanvogels met graan gelokt gaan worden. Misschien dat er wel een deal uitkomt waarbij de hongerende bevolking van Noord-Korea zelf ook een graantje kan meepikken? Fair enough... De studente Architectuur Vivian Chin uit Toronto bedacht al eerder inventieve oplossingen voor gebouwen en infrastructuur in gebieden vol landmijnen en andere gevaren. Hierboven ziet u haar impressie van een ecologische corridor met ondergrondse bebouwing als ooit Noord- en Zuid-Korea weer samengaan.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
“De mannetjes van die partij moeten vooral binnen bij de warme kachel blijven zitten met dit koude weer. Ik denk dat het voor de mensen van de PvdA misschien wel heel moeilijk is zich een idee te vormen van wat er aan de hand is en al helemaal over de relatie tussen Noord- en Zuid-Korea.”
Guus Hiddink haalt uit naar PvdA’er Martijn van Dam, die naar aanleiding van de Noord-Koreaanse wens Hiddink in te zetten als bondscoach twitterde: “Guus trainer van N-Korea? Vast zeer strakke discipline bij dat elftal… Niet werken voor de ergste dictatuur vd wereld, Guus!”.
In tegenstelling tot de PvdA is Hiddink blijkbaar wél op de hoogte van de ins en outs van de relatie tussen Noord- en Zuidkorea en, misschien nog wel belangrijker, het wel en wee van het Noord-Koreaanse volk.
Dankzij het af en toe stompzinnige buitenlandse beleid van de vorige Amerikaanse regering heeft de karakterisering van schurkenstaten als Iran, Noord-Korea en Syrië (en destijds Afghanistan en Irak) als ‘de as van het kwaad’ aanzienlijk aan waarde verloren. Zo zeer zelfs dat de Venezolaanse dictator Hugo Chávez eerder deze maand de term gekscherend gebruikte om zijn toenaderingspogingen tot landen als Iran, Libië en Syrië te omschrijven. Enkele van deze minst geliefde staten der Aarde, zoals Venezuela en Iran, worden vandaag de dag geplaagd door groeiende binnenlandse onvrede, daar heeft de regering Bush echter weinig mee te maken gehad. Dat de zogenaamde as nog altijd bestaat is tegelijkertijd onmiskenbaar, maar geenszins een blijvende zekerheid.
Zo bleek vorige maand dat Noord-Korea wapens smokkelt richting Iran: hetzelfde land dat deze zomer een raket testte die ooit Noord-Amerika met kernwapens moet kunnen bestoken; iets dat gezien het falen van die pathetische poging nog even op zich zal laten wachten. Het stalinistische schrikbewind van Kim Jong-Il beschikt echter ook over een aanzienlijke voorraad chemische wapens waarmee het toch, met name voor haar zuiderbuur, redelijk beangstigend blijft. In Iran, waar president Ahmadinejad slechts dankzij een coup aan de macht heeft kunnen blijven, wordt ondertussen rustig doorgebouwd aan middellangeafstands-raketten en niet één maar zeker twee kernreactoren. Ondanks internationale veroordeling en een waarschuwing van Israël dat het geen nucleair Iran zal kunnen accepteren, zet het land de atoomambities gestaag voort waardoor omringende landen als Egypte, Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten ook kernwapens willen. Dat Iran zowel in het Midden-Oosten als in het Westen wordt gevreesd mag weinig verwonderlijk heten: het breidt de marine uit en steunt terrorisme dat vooral Israë raakt maar bovendien de gematigdere Arabische staten nerveus maakt.
Syrië, wellicht de meest trouwe bondgenoot van Iran, houdt zich bijna altijd op de achtergrond en werd en wordt door de Amerikanen grotendeels genegeerd, maar moet omwille van haar aanhoudende strijd tegen Israël – die voornamelijk in de vorm van financiële en materiële steun aan Hezbollah wordt gevoerd – niet ontbreken in deze opsomming.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
[qvdd]
“We have issued a fatwa urging Senegal’s imams this Friday to read the holy Koran in the mosques simply to ask Allah to preserve us from the punishment this monument of shame risks bringing on Senegal.”
Nederlandse kunstcritici zouden het misschien iets anders formuleren, maar het door Noord-Koreanen ontworpen en gebouwde, kolossale bronzen Monument van de Afrikaanse Renaissance roept zulke recensies wel over zich af.
BREKEND:
De doodzieke dictator Kim Jong-il bezoekt graag fabrieken en laat daarvan vervolgens ongedateerde foto’s verspreiden door het Noord-Koreaanse staatsnieuwsagentschap (KCNA). The Big Picture verzamelde een illustere reeks onder de pakkende titel: On the Spot with Kim Jong-il. Wie geen oog heeft voor het antidateren van het beeldmateriaal is ongetwijfeld onder de indruk van de recente activiteit van de doodzieke dictator.
“The measure taken to release the American journalists is a manifestation of the DPRK’s humanitarian and peaceloving policy.”
Het Noord-Koreaanse persbureau KNCA geeft op zijn in Japan gehoste retro-website zijn geheel eigen visie op de vrijlating van Amerikaanse journalisten na bemiddeling van Bill Clinton.