Out of range, out of mind?

Should Europe play a role in the Korean crisis, and if so: what role would that be? From London or Brussels, the situation on the Korean Peninsula can appear – in the words of former British Prime Minister Neville Chamberlain – a "quarrel in a far-away country between people of whom we know nothing". On one side, a mad dictator (you only have to look at his hairstyle) with nuclear weapons and long-range missiles of doubtful reliability; on the other side, the country of Gangnam Style and Samsung. The nuclear weapons cannot reach Europe. And the big global powers, the US and China, are already engaged. Europe could leave them to sort things out, at best playing the role of Greek chorus in support of US policy (as a Western ex-official described it recently). But that would be a mistake. Seasoned Korea watchers say that the current crisis is as serious as they can recall. Against that background, as the US flies B2 bombers over South Korea and Japan deploys ships with anti-missile defences, one could ask, as Stalin did of the Pope, how many divisions the EU has. But while it may not have armies there, Europe has interests and assets in the region. It should think about how to protect the former and use the latter. 

Quote du jour | Mensenrechten

The biggest difference is that here they respect human rights. You can sell whatever you want and go to foreign countries and do whatever you want; everything is free here. There is no control.

Een illegale Noord-Koreaanse immigrante over de relatieve vrijheid in buurland China.

Lezen: De wereld vóór God, door Kees Alders

De wereld vóór God – Filosofie van de oudheid, geschreven door Kees Alders, op Sargasso beter bekend als Klokwerk, biedt een levendig en compleet overzicht van de filosofie van de oudheid, de filosofen van vóór het christendom. Geschikt voor de reeds gevorderde filosoof, maar ook zeker voor de ‘absolute beginner’.

In deze levendige en buitengewoon toegankelijke introductie in de filosofie ligt de nadruk op Griekse en Romeinse denkers. Bekende filosofen als Plato en Cicero passeren de revue, maar ook meer onbekende namen als Aristippos en Carneades komen uitgebreid aan bod.

#Dezeweek | 1 april valt dit jaar laat

COLUMN - Van een stel gebeurtenissen afgelopen week ga je toch vooral hopen dat een paar 1april-grappen vertraging hebben opgelopen.

Het is eindelijk april. Geen maand meer die onstuimig zijn staart roert, maar gewoon een maand die begint met een hele leuke dag. 1 april heeft zich in het verleden bewezen als een dag vol geinige grollen en hilarische hilariteiten, maar ik moet zeggen dat het dit jaar nogal een fletse was. Of het door het weer kwam, weet ik niet, maar het leek gewoon helemaal nergens op. De enige leuke grap was niet eens op 1 april, maar op 31 maart. Als grappen te vroeg kunnen komen, dan komen er ook vast een paar te laat. Ik koester goede hoop.

Die hele commissie rond de kroning – of moet ik zeggen: ‘inauguratie’? – van Willem Alexander, dat kán namelijk toch helemaal niet echt zijn? Ik kreeg al twijfels toen de uitgekauwde melodie van ‘het Koningslied’ werd gepresenteerd, maar het werd naar mijn idee wel heel extreem met de ‘polonaise voor de koning’. Typische 1 april-grap natuurlijk, ervoor zorgen dat er zo veel mogelijk mensen openlijk intuinen, en dan ook nog eens lallend in een malle sliert. Ze hebben zichzelf nu echter wel weggegeven met de ‘droom voor de koning’. Veel gekker moet het niet worden, welke monarch zit nu te wachten op mijn droom waarin ik achtervolgd word door Joop Munsterman op een scooter?

Google gluurt achter ijzeren gordijn Noord-Korea

OPINIE - Noord-Korea watchers en Google helpen inzicht te geven in het gesloten land. Maar zo krijgen wij als buitenstaanders misschien een beter beeld van het land dan de inwoners zelf.

Eric Schmidt, topman van Google, ging er even langs en nu druppelen langzaam de steeds nauwkeuriger ingekleurde kaarten naar buiten. ‘Geen verband’, reageerde een woordvoerder van Google op de vraag of het bezoek iets met de ontsloten informatie te maken had, maar wel opvallend. Dat verband hoeft ook niet, want Google heeft nauwelijks informatie over Noord-Korea. Dat heeft een groepje enthousiaste amateur-cartografen jarenlang op Google Maps zitten plotten en die kaarten zijn nu zo gedetailleerd, dat het bedrijf heeft besloten die info te delen met de rest van de wereld.

Nog even en Noord-Korea is alleen nog maar een geheim voor haar eigen bevolking. Een gegeven overigens waardoor het lang duurt eer er verandering in de zaak komt. Het moet voor menig Noord-Koreaanse official angstaanjagend zijn om te zien hoe westerlingen hun vrije tijd opofferen om en detail Google Maps te bestuderen en zo stap-voor-stap de geheimen van het morbide regime bloot leggen. Een van hen van komt het land waarschijnlijk wel in, maar vervolgens nooit meer uit: Curtis Melvin. Hij runt North Korean Economy Watch. Een niche in regime-ontsluiting.

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.

Quote du jour | 100%

This is an expression of all the service personnel and people’s absolute support and profound trust in supreme leader Kim Jong Un as they single-mindedly remain loyal to him.

Het Korean Central News Agency naar aanleiding van Kim Jong-uns verkiezing tot lid van Noord-Korea’s hoogste wetgevende orgaan, de Opperste Volksvergadering, met 100% van de stemmen (bij een opkomstpercentage van 100%).

Foto: Karl Baron (cc)

Noord-Korea wordt geprovoceerd

OPINIE - Noord-Korea is de vijand. Dat is het beeld dat de VS succesvol over de wereld verspreiden. Maar de Noord-Koreanen worden in die rol gedwongen door de VS en de VN, betoogt freelance journalist Bas Verbeek, die in Zuid-Korea woont en werkt.

Provoceren. De laatste keer dat die term besproken werd, was een paar jaar geleden toen we het hadden we over een Canadese politieagent die zei dat vrouwen zich niet ‘als sletten moeten kleden’ indien ze niet verkracht willen worden. Het lokte feministische protesttochten over de hele wereld uit, de slutwalks.

Deze week konden we in iedere krant lezen dat Noord-Korea ‘weer eens provoceerde’ nadat ze een raket succesvol de ruimte in schoten. Tijd om het weer eens te hebben over wat dat dan is, provoceren. Want wie provoceert nou eigenlijk wie?

Geschiedenis in vogelvlucht

Stel je voor. Je bestaat al vele honderden jaren lang als land, hebt een duidelijke soevereine, nationale identiteit ontwikkelt. Deuren bleven lang dicht voor figuren die met hun Europese schepen aan kwamen varen. Terecht, want het bleek dat die scheepsladingen vol blanken voornamelijk de bedoeling hadden om de boel over te nemen. Voor een groepje iets minder principiële Koreanen waren de deals van de buitenlanders moeilijk te weerstaan en gaven uiteindelijk de Japanners een vinger, maar die namen de hele hand. Veel Koreanen waren het daar niet mee eens en verzetten zich tegen de Japanners die dan maar met het punt van het zwaard de laatste Koreaanse koning afzette en het land onderwierp aan de Japanse keizer.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

De verschrikkingen van Noord-Koreaanse gevangeniskampen

Een moeder werd gedwongen haar eigen kind te vermoorden:

“It was the first time I had seen a newborn baby and I felt happy. But suddenly there were footsteps and a security guard came in and told the mother to turn the baby upside down into a bowl of water,” she said.

“The mother begged the guard to spare her, but he kept beating her. So the mother, her hands shaking, put the baby face down in the water. The crying stopped and a bubble rose up as it died. A grandmother who had delivered the baby quietly took it out.”

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende