Countercolumn: Leve het koninkrijk der Nederlanden
Gisteren plaatsten we de gastcolumn Leve de Republiek der Twaalf Verenigde Nederlanden van DeJa en binnen enkele uren plofte er een ‘countercolumn’ getiteld: “Leve het koninkrijk der Nederlanden” van reaguurder Freek in de mailbox. Hoe dan ook: Leve de Polemiek!
Geloven in de monarchie is juist geloven in de maakbaarheid van de mens. Iemand zonder talent die van kinds af aan is getraind om te leiden en te verkeren in hogere cirkels is daar een stuk beter in dan iemand met hoogstens meer talent. Kijk naar de geschiedenis, maar zelde kwam een wereldleider voort uit het plebs, wanneer dat gebeurde was het weliswaar een erg succesvolle (Napoleon), maar over het algemeen komt het toch zelden voor. En zo’n talent heeft in Nederland nog steeds alle ruimte als minister-president.
“Feit is dat het huis Oranje-Nassau-Dillenburg, met uitzondering van de tachtigjarige oorlog en wellicht (discutabel) de tweede wereldoorlog geen positieve rol van betekenis heeft gespeeld.” schrijf je, waarmee je even snel de cruciale rol van ons koningshuis in de vorming van ons land (“andere tak”) en belangrijkste conflicten die we ooit hebben gekend terloops afdoet als uitzonderingen. Zij stonden er juist toen, dat je ze op andere momenten minder ziet is toch juist goed? We zijn een democratie!
“On ne se cache pas, mais on ne s’affiche pas.”