The Third Amendment

Ooit, in een grijs grijs verleden, waren de Verenigde Staten van de Britten. En de Britten hadden de nare gewoonte om de huizen van burgers te vorderen om hun militairen onderdak te geven. Daar hadden de Amerikanen zo'n hekel aan dat ze er na de onafhankelijkheid een apart amendement voor hun grondwet voor gemaakt hebben: No Soldier shall, in time of peace be quartered in any house, without the consent of the Owner, nor in time of war, but in a manner to be prescribed by law. Tja, zeker teveel stof op gekomen. En bovendien is het vast niet van toepassing in het buitenland: The Marines call it a necessary evil -- taking over houses and buildings for military use. For the Iraqis who become unwilling hosts, it can be anything from a mild inconvenience to a disruption that tears apart lives. All credits to Liberty Street for connecting the dots.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Next?

, door

Is Syrië nu aan de beurt?

I have it on good authority that Steven Hadley, the director of the US National Security Council, called the President of the Italian senate to asked if he had a candidate to replace Bashar al-Asad as President of Syria. The Italians were horrified. Italy is one of Syria’s biggest trading partners so it seemed a reasonable place to ask! This is what Washington has been up to.

Het patroon komt bekend voor. De VS zetten er eerst via de VN druk op.
En als er dan geen gehoor komt, begint mogelijk de militaire opbouw.
Of zouden ze toch voorzichtiger zijn geworden?

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Irak heeft een grondwet

, door

Waar de Europeanen niet in slaagden is het Iraakse volk vandaag wel gelukt: het aannemen van een grondwet middels een referendum (Al-Jazeera). Deze grondwet maakt de weg vrij voor verkiezingen in december waarvan nog niet zeker is of de voormalige president Saddam Hussein ze zal meemaken ? Een kniesoor die zeurt over de vaagheden omtrent het tellen van de stemmen in de soennitische provincie Nineveh: ‘Uitslag referendum Irak mathematisch en demografisch onmogelijk’ (IPS), Irak is namelijk weer een stapje dichterbij vrede en stabiliteit !

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Iraki’s steunen aanslagen

, door

|nsurgents Niet allemaal natuurlijk, maar volgens een nu niet meer zo geheim onderzoek van het Britse ministerie van Defensie blijkt wel dat ongeveer 65 procent van de Iraki’s de zelfmoordaanslagen tegen Amerikaanse en Britse troepen steunt. Ongeveer 1 procent vindt dat de aanwezigheid van Amerikaanse en Britse troepen helpt bij de wederopbouw van het land. Eindelijk lijkt er een goede verklaring voor de eindeloze stroom aanslagen. Want een van de basisregels van een gewapende opstand is immers dat er steun moet zijn onder de plaatselijke bevolking om een langdurige guerilla-oorlog te kunnen voeren.

Maar waar is het toch mis gegaan? Een overgrote meerderheid van de Iraakse bevolking wilde graag dat Saddam ging, en veel daarin vonden een Amerikaanse inmenging onvermijdelijk en behulpzaam.

Direct na de inval zijn er vele jihadstrijders van buiten Irak de slecht beveiligde grenzen over gestoken om de heilige strijd tegen de Amerikanen te voeren. De Iraki’s waren geen voorstander van deze buitenlandse inmenging, en wilden de Amerikanen en de Britten wel helpen om deze Jihadi’s weg te krijgen. Maar de strategie van de Amerikanen, door het Amerikaanse Slate prachtig verhaalt in een relaas over Operation Matador, zorgt ervoor dat de Iraki’s steeds vaker slachtoffer worden van slecht militair-strategisch inzicht van de kant van de geallieerden.

Quote du Jour

Quote du Jour: Werktuig van God

, door

“God vertelde mij: ‘George, ga erop af en bestrijdt die terroristen in Afghanistan’. Dat heb ik gedaan, en daarna vertelde God mij: ‘George, maak een eind aan de tirannie in Irak…’ en dat heb ik gedaan. En nu weer voel ik God’s woorden tot me komen. ‘Zorg ervoor dat de Palestijnen hun staat krijgen, de Israeliers hun veiligheid en dat er vrede komt in het Midden-Oosten.’ En dat ga ik doen ook!”
Palestijnse minister citeert Bush op BBC

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

The continuing story of Iraq

, door

De laatste tijd zijn er betrekkelijk weinig grote ontwikkelingen te melden uit Irak. De aanslagen gaan nog wel door, net zoals de voorbereidingen voor het referendum over de grondwet.
Maar eigenlijk verandert er weinig aan de situatie. En het lijkt er eigenlijk ook niet op dat het snel gaat gebeuren.

Zelf ben altijd verklaard tegenstander van de oorlog geweest. En ik heb ook meermalen aangegeven de huidige bezetting niet te zien zitten.
Maar ik heb ook regelmatig getwijfeld. Het is nu eenmaal een gegeven dat de oorlog is geweest en dat het land nu in een instabiele fase zit. Is het dan wel slim om je nu al terug te trekken?
In Amerika hebben de bekende linkse blogger Billmon en de bekende bloggende Midden Oosten kenner Juan Cole ook een hele tijd met dit punt geworsteld. De eerste is er nu uit (de tweede twijfelt nog). In lang betoog geeft hij aan dat het nu wel tijd is om terug te trekken. Puur vanuit Amerikaans perspectief en mede vanwege het schijnbaar beroerde gedrag van de troepen op dit moment.

Maar wat dan? Het zou natuurlijk mooi zijn als de VS erkennen dat het op deze manier niet gaat en het geld (toch nog steeds snel een slordige miljard dollar per week) aan een internationale vredesmacht geven waarin een substantieel aantal moslim-staten vertegenwoordigd zijn. Maar hoe groot is die kans?
Het Verenigd Koninkrijk, de grote partner van de VS in deze onderneming, denkt al serieus na over vertrekken.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Foto des Tages – Brandende Tank in Basra

, door

klik voor groter exemplaar Gisteren hebben Britse troepen de gevangenis bij Basra bestormd en met tanks de muren neergehaald om op deze wijze twee landgenoten te bevrijden die eerder waren opgepakt door de Iraakse autoriteiten nadat ze, vermomd als Arabieren, het vuur hadden geopend op Irakese politie agenten.

Bij deze bestorming zijn enkele Britten in brand gezet, zie foto.

Natuurlijk vraagt dit om een verklaring van de Britse minister van defensie, John Reid;

We remain committed to helping the Iraqi government for as long as they judge that a coalition presence is necessary to provide security. Wink wink, nudge nudge, say no more.(BBC)

Nee, dat verklaart een hoop.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Doe het veilig met NordVPN

Mededeling

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Big Brother in de zandbak

, door


Er is wat voor te zeggen om ieder commentaar uit het Midden-Oosten voortaan te laten verzorgen door Nico Dijkshoorn. In Israël en de bezette gebieden lopen zoveel journalisten, fotografen en cameramensen rond dat een zandkorrel een vergelijkbare exposure krijgt met een gemiddelde inwoner van het Big Brotherhuis.
Maar -net als bij Big Brother- betekent meer camera’s in Israël nooit meer duidelijkheid. De enorme overdaad aan (concurrerende) verslaggevers maakt het een slimme Hummie van der Tonnekreek alleen maar makkelijker om de waarheid te manipuleren. Kijk eens naar de verwoesting van de synagoges en het plunderen van huizen in de Gazastrook door Palestijnen. Die aardige Israëli’s hebben hun landjes nog niet verlaten of de resten worden ontheiligd en geplunderd door moslimtuig.
Ik hoop dat de Palestijnen, nu ze in ieder geval een eigen aaneengesloten postzegeltje land hebben, zich onmiddelijk bekwamen in de Kunst van de Propaganda en Mediamanipulatie. Want dat kan de andere kant in het conflict al jaren uitstekend. Israël geeft een lelijk, waardeloos stuk woestijn met veel gesodemieter, in de vorm van wekenlang gehuil van kolonisten, terug aan degenen van wie het is gejat. Ze bulldozeren de huizen die er stonden, maar laten de symbolen van de bezetting, de synagoges, bewust staan. Vervolgens nodig je de internationale pers uit, zodat die zien hoe berooide Palestijnen de laatste restjes bruikbare bouwmaterialen uit de bergen puin trekken (plunderen!) en hoe feestvierende moslims (wild om zich heen schietende!) alvast een begin maken met het afbreken van de synagoges waar ze niks aan hebben (ontheiligen!).
Ze zijn er behoorlijk ingeluisd.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Webloggers in Caïro proeven politieke lente

, door

De verkiezingen in Egypte zullen ook deze keer verre van democratisch verlopen. Maar toch hangt er in de straten van Caïro een optimistisch gevoel van verandering in de lucht. De Egyptische webloggers Big Pharaoh en Sandmonkey (dit klinkt als een jongens stripverhaal) stonden gisteravond middenin een oppositiebijeenkomst op een van de centrale pleinen van de stad en ze geloofden hun ogen niet. De menigte keerden zich openlijk tegen president Mubarak. Big Pharaoh en Sandmonkey trokken de stoute schoenen aan en spraken de beeldschone arabisch-amerikaanse journaliste Mona Eltahawy aan, daagden militairen uit (“mag ik je knuppel voelen?”) en een Guardian journalist vroeg de webloggers zelfs om commentaar op deze nieuwe situatie in Egypte.

oppositiebijeenkomst in CairoI couldn’t believe what I heard. People chanting “down Hosni Mubarak” right in downtown Cairo and right in front of a symbol of the government’s huge back breaking bureaucracy, the mogamaa building! Anyway, that convention or campaign rally will never get erased from my memory. It was a clear indication that something is definitely changing in Egypt. (The Big Pharaoh Blogspot)

Sandmonkey krijgt vandaag echter wel verdacht veel hits van het Egyptian Information and Decision Support Center en dat geeft hem de creeps… “Me, nervous? Nope. Terrified? Sure!” (Egyptian SandMonkey)

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Vorige Volgende