GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor P.J. Cokema, die het stuk via de mail toezond. Je kunt de JOVD niet verwijten op te gaan in de waan van de dag. De aftrap van de EK is geen spektakel om voor thuis te blijven, dus heeft de JOVD zelf een meer geestverruimend weekend georganiseerd. Vandaag de aftrap van hun Politiek en Filosofisch Weekend. De jonge liberalen gaan Fred Teeven's visie op het Nederlandse drugsbeleid aanhoren. Dat zal van een heel ander filosofisch gehalte zijn dan een autonome, van religie ontdane ethiek, alwaar Paul Cliteur zijn licht over laat schijnen. Om het weekend nog een beetje sportief te houden buigt men zich ook nog over de mensenrechten in China en de Olympische Spelen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Dat is althans de ronkende benaming die vandaag gekregen heeft. Belangrijk? Zeker. De Tweede Wereldoorlog was een keerpunt in de geschiedenis van ons land en veel landgenoten hebben het leven gelaten, ofwel in concentratiekampen, ofwel in de strijd. In de opbouw na de Tweede Wereldoorlog hebben velen zich ingespannen voor een rechtvaardiger samenleving. Dankzij de lessen van de Tweede Wereldoorlog. Toch?
Sinds de “war on terror” doen we ons uiterste best vooral niet teveel te zeggen over een mensenrechtenschending van formaat door een van onze bondgenoten. Natuurlijk, bijna allemaal vinden ze Guantanamo Bay “niet kunnen”. Maar dat lijkt voornamelijk voor binnenlandse consumptie. Niet voor niets bleek onze eigen minister van Buitenlandse Zaken Ben Bot van mening dat er een balans gevonden moest worden tussen terrorismebestrijding en mensenrechten. Wat nou, balans? Mensenrechten horen de basis van alles te zijn, niet een van de factoren in een afweging. Blijkbaar zijn mensenrechten handelswaar, waarmee je tegenstanders om de oren slaat, maar waar je tegelijkertijd bij bondgenoten plots een noodzaak voor een balans ziet. Dat het onderscheid in de Tweede Wereldoorlog op ras werd gemaakt en nu op de vraag of je Bush naar de mond praat of niet is verder niet zo relevant. Het fundamentele recht op een fatsoenlijke behandeling, het fundamentele recht op een eerlijk proces, het is in de afgelopen jaren niet erg fundamenteel gebleken. Wat heeft de Tweede Wereldoorlog daar opgeleverd? Blijkbaar niet meer dan de gesimplificeerde herinnering dat wij de goeien waren en zij de slechten.
Als de voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité (IOC) zegt dat het Westen moet stoppen met protesteren tegen de mensenrechtensituatie in China – omdat je met ‘een luide stem niks bereikt in China’ – dan weet je één ding zeker: hij vindt ook dat er iets mis is met de mensrechtensituatie.
Meedoen is belangrijker dan winnen?
Je hoeft maar een beetje op internet te surfen en je vindt genoeg plekken waar je informatie kan vinden over de mensenrechtensituatie in het land waar in augustus 2008 de Olympische Spelen plaatsvinden. De vraag is dan vervolgens: moet je met zoveel bewijs in handen jezelf laten gijzelen door de voorzitter van het IOC of de kans grijpen om de Olympische gedachte kracht bij te zetten?
De Olympische gedachte is simpel: meedoen is belangrijker dan winnen. Het is dan een wrange gedachte dat mensen in China alleen mee mogen doen als ze zéggen wat de overheid vindt, als ze dénken wat de overheid vindt en als ze dóen wat de overheid vindt dat ze moeten doen. Om over de situatie in Tibet maar te zwijgen.
Protesteren is belangrijker dan meedoen!
Om terug te keren naar Jacques Rogger, voorzitter van het IOC: het is knap voor een beweging die altijd zegt sport en politiek te willen scheiden, om zich op deze manier in de discussie te mengen. Hij zegt met zoveel woorden: regeringen van de wereld, als u maar naar mij luistert dan komt het goed met de mensenrechtensituatie in China.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
WAARSCHUWING: hier volgt een positief bericht over het Amerikaanse leger. Het bericht kan ernstige schade toebrengen aan uw beeld van het Amerikaanse leger en uw mening over Amerika in het algemeen.
Onlangs is sergeant Ronn Cantu gepromoveerd tot “staff sergeant” en dat terwijl deze dertigjarige soldaat uit Los Angeles een uitgesproken tegenstander is van de Irak-oorlog. Toen Cantu voor de tweede keer in Irak diende lanceerde hij een internetforum voor soldaten die zich tegen de oorlog verzetten en gaf interviews voor grote nieuwszenders terwijl hij nog in Bagdad gelegerd was. In zijn hogere functie kan Cantu zich als leidinggevende nu nog directer richten tot de soldaten. Cantu liet meteen weten dat hij de soldaten onder zijn bevel de Conventie van Genève en andere oorlogsregels zal bijbrengen.”Heel wat soldaten hebben absoluut geen idee dat sommige bevelen onwettig zijn”, zegt hij. (IPS). In menig ander leger zouden soldaten met een dergelijke rebelse opstelling het niet ver schoppen of zelfs in gevaar zijn. Maar het Amerikaanse leger biedt hem dus nu de gelegenheid om zich hogerop te ontwikkelen in de organisatie. Al gaan er wel geluiden op dat defensie niet anders kan door het grote tekort aan militairen, toch moet gezegd worden: het kan in Amerika!
De Chinese afdelingen van Yahoo! en MSN hebben vandaag foto’s en namen van door de Chinese autoriteiten gezochte Tibetaanse relschoppers op hun hoofdpagina gepubliceerd (bron: France 24 Observers). De foto’s en een lijst van 24 namen verschenen tevens op andere grote Chinese portals als Sina.com en news.qq.com. Ondertussen is de toegang tot Youtube in China juist geblokkeerd (de ervaring leert dat dat overigens meestal wel meevalt danwel makkelijk te omzeilen is).
De aard en het draagvlak van de rellen in Tibet staat ook in het Westen ter discussie. Gisteren publiceerde de kwaliteitskrant nrcnext een bijdrage van correspondent Oscar Garschagen die in ‘Groot Tibet’ verblijft en die een beeld schetst van een Tibetaanse bevolking die geen zelfstandigheid ambieert en die vreedzaam samenleeft met de honderdduizenden Han-Chinezen die er inmiddels wonen. Vanuit een dergelijk standpunt is het te verklaren dat Yahoo! China meewerkt aan het opsporen van relschoppers, net zoals in Nederland beelden van relschoppende voetbalsupporters online worden gezet. Maar dit zou een te botte simplificatie van de motieven van de Tibetaanse relschoppers zijn. Yahoo! en MSN mengen zich hier wel degelijk in een politieke spel.
In het recente verleden schaatste Yahoo! al eerder scheve schaats door de Chinese autoriteiten inlichtingen te verschaffen over de journalist Shi Tao, die vervolgens voor tien jaar de gevangenis in ging. Is Yahoo! niet al te ijverig met het assisteren van de Chinese autoriteiten?
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
