Gisteren sloten de landen binnen de APEC een akkoord over klimaatverandering. Hier en daar hoor je wat vreugdekreten. Want landen als de VS, Rusland en China maken onderdeel uit van APEC en een akkoord met die landen erbij is een stap voorwaarts. En als dan de kop luidt "Leden APEC willen aanpak uitstoot broeikasgas", komt alles toch goed? Eindelijk beweging toch? Helaas, juichen is geheel niet op zijn plaats. Het is een flutakkoord. Het is een prul dat het papier waarop het gedrukt wordt nog niet eens waard is. Het is een zoethoudertje voor alle mensen die graag geloven dat het wel goed gaat komen. Waarom is het een slecht akkoord? Er staat namelijk geen enkele harde afspraak in. Niet één. Nada, noppes, niets. Leest u even mee (losse citaten)? • agree to work towards achieving an APEC-wide regional aspirational goal of a reduction in energy intensity of at least 25 per cent by 2030 (with 2005 as the base year). • encourage all APEC economies to set individual goals and action plans for improving energy efficiency, taking into account this aspirational goal, and reflecting the individual circumstances of different economies. • agree to promote policies that advance the deployment of low and zero emission energy uses, in particular in the field of clean coal use and carbon capture and storage, through co-operative work in the APEC Energy Working Group • support the development of criteria for performance-based biodiesel standards for the region through the work of the APEC Biofuels Task Force.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Slecht nieuws voor de cowboys onder u: deze eeuw veranderen de grazige weiden in struikgewas en de verhoogde CO2-concentratie in de atmosfeer heeft het gedaan! (IPS) Tenminste als we de populair wetenschappelijke spinoff van een Amerikaans onderzoek mogen geloven waarbij in een proefopstelling op de prairie in de staat Colorado de vegetatie werd blootgesteld aan extra CO2. Een opmerkelijk resultaat uit dit onderzoek was dat een struikachtige plant met de gruwelijke latijnse naam Artemisia frigida wel veertig keer zo hard ging groeien. Deze alsem soort is een zusje van Artemisia absinthium waaruit de roemruchte drank absint wordt vervaardigd. Maar met Artemisia frigida is -voorzover we konden uitzoeken- niks aan te vangen. Ja, “de przewalskipaarden zijn er gek op”, dus er is nog hoop voor de Mongoolse steppe. Maar voor het voortbestaan van andere belangrijke graslanden zoals prairie en pampa moet worden gevreesd. Zij zullen met een verdubbelde CO2 concentratie van 700 ppm in 2100 onherroepelijk verstruiken, aldus de berichtgeving. Diverse graslanden beslaan ongeveer 40 procent van ’s werelds landoppervlakte. Volgens de Voedsel- en Landbouworganisatie van de VN (FAO) bestaat 40 procent van Afrika uit weilanden en grazen er 235 miljoen stuks vee. Het vee eet meestal gras, maar geen houtachtige struiken. (IPS)
Ongeveer twee jaar geleden kwam in de media de discussie over biobrandstoffen opgang. Opgestookt door een Europese richtlijn die stelt dat in 2010 aan de pomp 5,75 procent biobrandstof moet worden bijgemengd gingen overheid en bedrijven op zoek naar geschikte biomassa. Allemaal om die vermaledijde CO2-stijging af te remmen. Natuurorganisaties verzetten zich hevig want de aanleg van suikerriet- en palmolieplantages zou wel eens ten koste kunnen gaan van kostbare (tropische) bossen en wetlands. Maar ook ontwikkelingsorganisaties zetten hun vraagtekens bij de wenselijkheid van grote monoculturen die lokale bevolking en kleine boeren zullen verdringen en een opdrijvend effect hebben op de voedselprijzen. Als reactie hierop / of desondanks ontwikkelde de Nederlandse overheid criteria voor de import van duurzame biomassa [pdf]. Tegelijkertijd werd hier meerdere malen door geëngageerde burgerdeskundigen in de vorm van reaguurders eindeloos gerekend aan en gediscuzeurt over de mogelijk- en onmogelijkheden van biobrandstoffen.
Opbrengst per hectare, netto winst of verlies CO2 uitstoot, aantal joule per liter… STOP!! Het is allemaal niet meer nodig:
Medewerkers van de natuurorganisatie World Land Trust en de University of Leeds hebben berekend dat het terugdringen van houtkap en extra bos bijplanten veel meer CO2-besparing oplevert dan bossen omzetten in energie-akkers. It sounds counterintuitive, but burning oil and planting forests to compensate is more environmentally friendly than burning biofuel. (NewScientist). Het gaat allemaal om de CO2 die vrijkomt bij de kap van een bos, zeker bij ontginning van de Indonesische veenbossen zijn deze emmissies aanzienlijk. Ontbossing is na elektriciteitsproductie tweede in de lijst sectoren die het meeste CO2 produceren. In december zal er op een VN-klimaattop op Bali worden gesproken over het opnemen van avoided deforestation in een post-Kyoto verdrag als instrument om CO2-uitstoot terug te dringen. Het bovengenoemd onderzoek is een goede duw in die richting.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
“If you asked me a couple of years ago when the Arctic could lose all of its ice then I would have said 2100, or 2070 maybe. But now I think that 2030 is a reasonable estimate. It seems that the Arctic is going to be a very different place within our lifetimes, and certainly within our childrens’ lifetimes.” (Guardian)
De kans dat u een ijsvrije Noordpool nog gaat meemaken wordt steeds groter. Mark Serreze, een arctisch specialist aan het US National Snow and Ice Data Centre schat nu dat over pakweg 23 jaar het zeeijs op de Noordpool (in de zomer) is verdwenen. Als het zeeijs eenmaal is weggesmolten verloopt het opvriezen van de oceaan lastiger. Het zeewater warmt op door de instraling van de zon en windpatronen veranderen. Het ijs op Noordpool is in de afgelopen 30 jaar al met 1/3 afgenomen en deze afname gaat steeds sneller.
Welke plaatsen of gebieden moet mogelijk binnenkort als gevolg van de klimaatverandering een andere naam krijgen?
Olie en harde wind
