Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zomergasten 2014 – Jim Taihuttu

“Ik ben een Marokkaan en ik heb een fokking gouden kalf in mijn hand.” Weet u het nog? Dat was acteur Nasrdin Dchar die het kalf kreeg voor zijn acteerprestatie in Rabat.

U mag één keer raden wie die film geregisseerd heeft.

Heel juist, Jim Taihuttu, onze Zomergast van vanavond. U kent hem alvast beter dan u dacht. Vorig jaar ging zijn film Wolf in premiere. Eerder maakte hij de korte films Caresse en Wladimir.

U kent Taihuttu echter ook van zijn werk als DJ ‘Jim Aasgier’; iets met krokobillen?

Meer info hier. Recensie uitzending hier.

Zorg dat u even na achten uw pijp gestopt heeft, zodat u los kunt gaan in de reactiepanelen.

Beeld: Eftihia Stefanidi, cc Flickr

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.