Na 170 eerdere gasten, schuift vanavond de eerste van zes volgende gasten aan bij de zestiende presentator. We hebben het over de eerste aflevering van VPRO’s Zomergasten 2020, met Glenn de Randamie.(Sargaso's recensie vindt u hier). U kent hem vooral als ‘Master of Ceremonies’ Typhoon, de hiphopper van wie elk energiek optreden telkens weer een feest is. Of was, moeten we misschien zeggen? Want omdat het coronavirus nog niet klaar is met ons, zal het publiek bij de komende optredens toch op moeten passen niet spontaan eens lekker te pogoën. En Typhoon zelf zal zich wel inhouden en zich niet op zijn fans storten voor een tochtje crowdsurfen (zie op 12 min 05”). Geen dampende en zwetende zalen dus ....
Iemand mixte een beroemde Take Five opname van Dave Brubeck met Golden Brown van The Stranglers, met bovenstaand resultaat. Wie de begintonen op piano van Take Five beluistert snapt waar de associatie vandaan komt. Mocht u nog zitten te wachten op een Mexicaanse versie van Golden Brown, dan kunt u terecht bij Mariachi Mexteca, met Hugh Cornwell zelf op zang.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Het heeft tot nu toe weinig tot geen aandacht gekregen in de Nederlandse media, maar de afgelopen dagen zijn twee jonge zwarte mannen dood aangetroffen hangend aan een boom in Californië, zo bericht Associated Press. De lokale politie concludeerde al snel dat het om zelfdoding gaat. Nabestaanden en anderen vinden de omstandigheden waarin de doden zijn aangetroffen en de wel heel snelle conclusies van de lokale politie verdacht. De FBI is een onafhankelijk onderzoek begonnen. De vergelijking met de door de Klu Klux Klan uitgevoerde lynchpartijen in de jaren dertig en veertig is snel gemaakt.
In 1939 nam Billie Holiday het nummer Strange fruit op, waarbij het vreemde fruit hangend in de bomen een directe verwijzing is naar de vele lynchpartijen in de Zuidelijke staten van de Verenigde Staten waar zwarte mannen door de Klu Klux Klan werden opgehangen. CBS, de platenmaatschappij waar Holiday onder contract stond en dat haar opnames uitbracht op het ‘mainstream’ label Columbia, wilde het nummer niet uitbrengen. CBS was namelijk bang dat het uitbrengen van dit nummer tot negatieve reacties zou leiden van platenverkopers in het Zuiden en ook dat radiostations in het Zuiden CBS zouden gaan boycotten. 1939 Was nog te vroeg voor het grote CBS om geassocieerd te worden met de burgerrechtenbeweging. CBS gaf Holiday toestemming om voor een keer een nummer uit te brengen op een ander label. Dit werd uiteindelijk Vocalion, een kleiner label gespecialiseerd in het opnemen en uitbrengen van blues, jazz en gospel platen, primair gericht op een zwart publiek en bijna alleen verkrijgbaar in platenzaken die gevestigd waren in zwarte woonwijken. Toeval of niet, CBS had Vocalion eind 1938 gekocht als deel van de overname van het veel grotere label Brunswick.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
In eigen land was Benny Likumahuwa een legende. En Indonesië is een groot land, dus als je daar een legende bent, stel je wel wat voor. Al is jazz dan weer niet heel groot in het eilandenrijk. Sinds 1968 speelde hij op talloze podia trombone, klarinet en trompet, maar ook bas of slagwerk als het zo uitkwam. Wie zijn bands telt, komt al gauw op een dozijn. Cool jazz, dixieland, gospel, allemaal goed. In 1990 1n 1997 was hij in Nederland, op het North Sea Jazz festival. Benny overleed eerder deze week.
We blijven nog even bij het Imagine-project van Herbie Hancock, die samenspeelt met de Somalische dichter, rapper en songwriter K’naan, de roemruchte Latin-rockband Los Lobos en de Malinese Touaregband Tinariwen. Eerst de studioversie:
En een live versie. Cover van een cover gecoverd in de bezetting die we hier ook al zagen.
Een wat vreemd keuze voor dit project, want Tamatan Tilay is oorspronkelijk een strijdlied, dat opriep letterlijk bloed te vergieten om bevrijd te worden van onderdrukking. Dat zulks tot menig Exodus leidt spreekt vanzelf….
Stel je toch eens voor dat er écht iets zou veranderen….
Meer na lees verder…
U hoorde een bijzondere cover van Bob Dylans The Times, They Are A’ Changin’, uitgevoerd door jazzpianist Herbie Hancock, de Ierse folkgroep The Chieftains, de Malinese kora-speler Toumani Diabete en de Ierse songer/songwriter Lisa Hannigan.
Deze uitvoering is onderdeel van het Imagine-project van Herbie Hancock. Anders gezegd: het geloof-hoop-en-liefde project: Hancock gelooft dat een betere wereld mogelijk is, hij hoopt dat het er ook van komt en met veel liefde komen we er wel.
Wat deze jazzfunk met een Boeddhistische chant heeft te maken vertellen we u onder dit filmpje, waarin Tal Wilkenfeld, een van ’s werelds beste bassisten, een hoofdrol speelt.
Mike Clark, de drummer verantwoordelijk voor de oorspronkelijke groove van dit nummer vertelt in dit filmpje meer over hoe dat in elkaar steekt. En op de website van Herbie Hancock legt hij in dit stuk uit waarom ‘Nam Myoho Renge Kyo’ uiteindleijk ‘Actual Proof’ is gaan heten:
Omdat het nog steeds 4 mei is…
Deze versie van Silence, gecomponeerd door bassist Charlie Haden, staat op het album “The ballad of the fallen” (1983) en wordt uitgevoerd dor het Liberation Orchestra.
Er zijn nog een paar bijzondere versies van dit nummer.
In 1988 verschijnt het op het album ‘Etudes’, met naast Charlie Haden op bas, ook Paul Motion (drums) en Geri Allen (piano).
Uit het enorm (te?) veel gecoverde liedje van Johnny Nash, presenteren wij u vandaag die van Holly Cole.
Overigens is deze uitvoering weer een cover van Holly Cole’s eerdere cover. Ze nam het eerder op met haar Holly Cole trio (in de uitvoering hierboven ook aanwezig).
In het kader van de vergrijzing, als u begrijpt wat ik bedoel….
Oum (voluit Oum El Ghaït Bensahraoui) is een Marokkaanse zangeres, die jazz, blues en soul mengt met invloeden van de Hassani-cultuur, afkomstig uit de Marokkaanse Sahara.
27 februari treedt ze op in het BIM-huis (Amsterdam), 28 februari in Tivoli Vredenburg (Utrecht).
Uit Italië: de Wicked Dub Division en het North East Ska Jazz Orchestra met een ode aan moeder Aarde.
Sassenheim speelt Colombo.
Sassenheim afficheert zich als een ‘groove trio waar je maar slecht stil bij kunt staan’. Muziek met sterke funk, jazz, soul en New Orleans invloeden. Als het maar grooved, stelt Sassenheim.
In 2014 publiceerden de Oxford Universiteit ‘Syncopation, Body-Movement and Pleasure in Groove Music’, een onderzoek van Maria A. G. Witek en Eric F. Clarke e.a. dat aantoonde hoe de relatie tussen groove-muziek en het ‘slecht stil bij kunnen staan’ in elkaar steekt: “medium degrees of syncopation elicited the most desire to move and the most pleasure”.