Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Closing Time | Material
, door
Material is de band van bassist/producer Bill Laswell. Als solo-artiest heeft deze man een kleine honderd albums op z’n naam staan, en het aantal albums waarop hij meewerkt en een aardige vinger in de pap heeft moeten inmiddels al in de honderden lopen.
Material zelf bestaat sinds eind jaren 70, en omdat Laswell zelf zo’n druk baasjes is verschijnen de platen van Material op onregelmatige tijden en met grote tussenpozen. De muziek is een mix tussen jazz, funk, wereldmuziek, hiphop en nog wat meer genres, maar altijd is Laswells eigen bas er duidelijk in te herkennen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Closing Time | Fire! Orchestra
, door
Fire! Orchestra is een Noorse experimentele supergroep rond saxofonist Mats Gustafsson, een man die z’n sporen al ruim verdiend heeft in de experimentele en geimproviseerde jazz.
Het begin dit jaar verschenen album Ritual is een behoorlijk hectische kruising tussen Big Band, rock en geimproviseerde jazz. Het is een album dat barst van de energie, en zich kenmerkt door een groots geluid dat heen en weer meandert tussen chaos en georganiseerde repetitiviteit, met onder andere twee drummers, krijsende saxofoons, manische klarinetten, en uithalende hoorns.
Closing Time | Dave Pike
, door
Klik op bovenstaande knop en er is 37 minuten lang helemaal niks aan de hand. Dankzij vibrafonist Dave Pike, die het op dit album bij de marimba houdt. Eerste nummer: Herbie Hancock op een behoorlijk relaxed orgeltje.
Closing Time | Boogie Belgique
, door
Laten we eerlijk zijn: Boogie Belgique klinkt beter dan Oswald Cromheecke. De producer knipt en plakt uit jazz, swing en andere jarendertigmuziek nieuwe nummers bij elkaar. Voor degenen die dat maar niks vinden: live heeft hij een band bij zich.
Closing Time | Dorothy Ashby
, door
U denkt bij de harp allicht niet direct aan jazz, maar Dorothy Ashby deed dat wel. Het kostte haar nogal wat moeite om haar mede-jazzers ervan te overtuigen dat de harp een plek had in hun muziek, maar uiteindelijk gingen ze overstag. Het hoogtepunt van haar carrière was in de jaren zestig van de vorige eeuw, toen ze in Detroit een eigen radioshow had.
Closing Time | Iyeoka Okoawo
, door
Iyeoka Okoawo is een Amerikaans-Nigeriaanse dichteres/zangeres, die met gemak van het ene genre naar het andere meandert. Hierboven een staaltje uptempo jazz, dat vaaglijk aan Sade doet denken, maar dan met meer pit.
Closing Time | Scanner & David Rothenberg
, door
Scanner is Robin Rimbaud, een muzikant die sinds begin jaren 90 muziek maakt rond geluiden die hij met zijn scanner uit de ether oppikt.
David Rothenberg is een filosofiedocent en jazzmuzikant die bekend staat als de “interspecies musician” omdat hij veel geluiden/zang van dieren in z’n muziek verwerkt – hetzij als directe opnames, hetzij als interpretaties op (meestal) klarinet.
Drie jaar deden ze er over om samen een plaat te maken. In 2011 kwam die uit.
Closing Time | Will Magid
, door
Will Magid is een trompettist uit San Francisco. Hij reist de halve wereld over met zijn instrument om het in te bedden in de lokale muziek. Bovenstaand nummer heeft Cubaanse roots – maar dat had u uit de titel afgeleid.
Closing Time | Notwist
, door
Weilheim in Oberbayern was in de jaren 90 een uiterst hip stadje waar op iedere heuveltop weer een andere band zat te spelen. Althans, zo leek het, want al die bandjes (Lali Puna, Notwist, Tied & Tickled Trio, etc) bleken uiteindelijke weer neer te komen op het kliekje muzikanten dat zich verzamelde rond de broers Markus & Micha Acher.
De band Notwist was een van de belangrijkste vlaggeschepen: duitse indie-rock met het ene been stevig in de electronica, en het andere stevig in de jazz. De band bestaat nog steeds, maar Shrink uit 1998 wordt vaak als hun beste werkje beschouwd.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.