Was mijn achterstand m.b.t. de kamerstukken aan het inlopen toen ik dit stuk tegen kwam. Is alweer van november. Betreft het verslag van de coördinator voor terrorismebestrijding van de EU dhr Gilles de Kerchove. Ik haal daar even het volgende stuk uit naar voren: "6. Informatiebeheer en gegevensbescherming. De zaak Zazi in de VS toont aan hoe het verzamelen van gegevens een doeltreffend instrument kan zijn in onderzoeken in het kader van terrorismebestrijding. Gefragmenteerde verzoeken om nieuwe maatregelen voor gegevensbescherming zonder enige toelichting op een onderliggende strategie hebben echter geleid tot indianenverhalen over een geheim Big Brother-plan. Het echte probleem was dat we geen plan hadden. We moeten een strategie bedenken voor het verzamelen van alle gegevens die we nodig hebben, maar om redenen van bescherming van de privacy mogen het alleen gegevens zijn die noodzakelijk zijn. De voorgestelde conclusies van de Raad zijn een grote stap in de goede richting voor de verwezenlijking hiervan, omdat er een methodologie in wordt uiteengezet die ervoor zorgt dat de besluiten over beheer en uitwisseling van gegevens worden genomen op een coherente, professionele, efficiënte, kosteneffectieve, verantwoordelijke en begrijpelijke wijze." Mooi ambtelijke taal. Maar het verhult twee ernstige punten.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
En we hebben weer een leuk project gevonden dat door de EU wordt gefinancierd. Een tijdje terug kwam INDECT in het nieuws, een zeer omvangrijk informatiesysteem in wording dat abnormaal gedrag registreert. Met 11 miljoen belastingeuro’s moet dat er komen.Ik wilde hier het promotiefilmpje neerzetten, maar dat is van het openbare deel van youtube gehaald. Heel transparant.
In Engeland wordt ondertussen met 2,5 miljoen Europees geld gewerkt aan een ander project: SAMURAI, of SAMURAI-Suspicious and Abnormal behaviour Monitoring Using a netwoRk of cAmeras for sItuation awareness enhancement.
Nou nou, wat een gegoochel om een mooi acroniem te krijgen. Maar wat moet het gaan doen?
Stel je loopt over drie jaar een beetje te lummelen op Schiphol. Je wacht op je vriendin en slentert een beetje doelloos door de hal. Je houdt niet het wandelpatroon aan dat de meeste reizigers volgen. Je hebt een belangrijke presentatie later die middag en bent zenuwachtig. Je hebt niet door dat je hem met gebaren oefent. De kans is aardig groot dat de beveiliging gewaarschuwd wordt door SAMURAI en er een Marechaussee op je afgestuurd wordt.
Met SAMURAI bepaalt een computer wat abnormaal gedrag is. Dat gebeurt aan de hand van een lerende algoritme. Als bepaald gedrag onterecht als verdacht wordt gezien, kan de beveiliger dat aangeven. De computer leert dan om datzelfde gedrag voortaan als normaal te behandelen. SAMURAI kijkt dus hoe mensen zich normaal gesproken gedragen en leert abnormaal gedrag te herkennen.
Wat te doen met Griekenland? Die vraag zoemt al weken in de Brusselse wandelgangen. Als er niet hard en kordaat wordt ingegrepen, is een ‘bailout’ volgens The Economist onontkoombaar. De Griekse capriolen brengen ook het toch al wankelende vertrouwen in zwakke eurobroerders Portugal, Spanje en Ierland verder uit balans. NRC Handelsblad meldt vandaag een paar zwakke lichtpuntjes aan de horizon te zien. De Grieken brengen hun begrotingstekort terug van 13 tot 3 procent en gaan in zo ongeveer alles snijden wat mogelijk is. Ik mis echter een belangrijke maatregel: een omvangrijk anti-corruptieplan.
Grieken worden vaak weggezet als een stel verwende Mediterrane luiaards die maar wat graag aan de tiet van moedertje staat hangen. Zodra er maar iets gesneden wordt in publieke uitgaven, zijn de rapen gaan en wordt er weer dagen gereld in Athene.
Maar dit beeld is er ook.
Een Griekse jongere is niet alleen bezig met wat hij of zij wil worden, maar vooral met wie hij of zij moet omkopen om daar te komen. Banen kosten geld, vaak enkele duizenden euro’s. Mijn neef is roeicoach op een eiland dat een paar uur van Athene ligt. Hij jongleert deze slopende forensentrip met nog twee banen. Hij kan geen vaste aanstelling dichter bij huis krijgen vanwege een puntensysteem dat in de betaalde sportsector van kracht is. Punten krijg je op basis van senioriteit. Of je koopt ze natuurlijk.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
“U hebt het charisma van een dweil en het uitzicht van een bankbediende” ‘Euro’-‘parlements’lid Nigel Farage tegen onze president. Zo gaat het wanneer je gefrustreerde provinciaaltjes die ooit de wereldzeeën bevoeren laat doen. Uiteraard heeft de man niets persoonlijks tegen Van Rompuy. Wat later komt er al heel wat inhoudelijkers naar boven: “U bent de sluipmoordenaar van de Europese democratie en de nationale staten.” Nu nog de eer aan zichzelf houden, want als Europa dan toch zo slecht is, waarom ga je dan niet ergens anders wonen, Nigel? [Bron: De Standaard]
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Further to our article “Now the EU spouts off…about our milk jugs” on February 3, we have been asked to point out that there is no proposed EU ban on milk jugs or any other milk containers”. (Daily Express)
Het kan dus wel: een krant die halfslachtig …maar tóch excuses maakt voor ongefundeerde tendentieuze berichtgeving. De Britse Daily Express zoog vorige week een verhaal over de Europese Unie die melkkannen in de typisch Britse teashops zou willen verbieden compleet uit haar duim. Het zal wel een hoernalistieke reflex zijn geweest waarmee men wilde inspelen op lucratieve euroskeptische sentimenten onder het publiek? Voor je het weet bepaal je immers met een je eigen relletje de mediadiscussie voor een klein weekje en verkoop je (eenmalig) een paar duizend extra exemplaren van je dode boom. Na Referendumgate, Fitnagate en Climategate weet iedere calculerende journalist immers dat je euroskepsis, klimaatskepsis, xenoskepsis én alle andere vormen van latent aanwezige skepsis tot de laatste druppel dient uit te melken voor het beste commerciële resultaat, ongeacht de feiten. Maar zo nu en dan sorry zeggen, dat kan er dus ook bij horen. Anders worden we op een dag nog eens massaal journaliskeptisch, of bent u dat eigenlijk al?
