Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Trippen op digitale drugs
Kinderen zouden high kunnen worden op digitale drugs: mp3-tjes met bepaalde muziek. Het bureau voor narcotica-bestrijding in de staat Oklahoma waarschuwde deze zomer alle scholen en ouders.
Dat tieners trippen op muziek, is niet nieuw. En dat ouders bang zijn voor slechte invloeden daarvan ook al niet. En nu zou het dan een hype zijn om muziek te downloaden waarvan je buiten jezelf kunt treden. Op zich lijkt dat onschuldig: je tript zonder schadelijke stoffen en er is nog geen slachtoffer gemeld. Maar het gevaar zou ‘m erin zitten volgens de narcotica-bestrijders, dat kinderen die dit doen, snel meer zullen willen en dan naar andere soorten drugs grijpen.
Marketing
Is i-dosing een drug? Is trippen op muziek gevaarlijk? Volgens Roel Kerssemakers van verslavingsinstituut De Jellinek niet, zoals hij uitlegt in een filmpje op Nos Headlines.
Hij vindt het zelfs totale onzin om van een drug te spreken, omdat geluid je beloningscentrum niet op dezelfde manier kan prikkelen zoals andere drugs dat kunnen. Hij wil wel geloven dat als je muziek prettig vindt, je daarvan in een soort trance kunt raken. Maar hij ziet geen enkel risico voor verslaving. Volgens hem gaat het om een marketing-truc waarmee een hype gecreëerd wordt om nieuwe muziek te kunnen verkopen. Inderdaad heeft het als marketing-truc wel gewerkt: zelfs hier schrijven we er nu over…
Het Waterbed-effect

Dat de War on Drugs een zinloze activiteit is, daar bestaat geen twijfel meer over. Een van de voornaamste aanwijzingen daarvan, is dat het niet uitmaakt hoe, waar, met hoeveel man of hoeveel geld je de strijd tegen drugdealers aangaat. Je loopt altijd achter de feiten aan. Drugdealers zijn namelijk slimmer dan jij, hebben meer geld, kunnen beter improviseren en hebben niet een berg verdragen, protocollen en internationale wetten te gehoorzamen. Gevolg: het Waterbed-effect.
Het ?Waterbed-effect? houdt in dat als een autoriteit met succes één smokkelroute weet af te sluiten, de drugdealers al meteen een andere route hebben gevonden. Het betekent dat als één of meerdere drugsbaronnen zijn opgepakt, hun opvolgers al lang en breed klaar staan. Vergelijk het met het een waterbed: je duwt op een gedeelte van het matras en het water stroomt gewoon naar een ander deel van het matras. Druk je op beide plekken, dan vindt het water weer naar een derde plek, et cetera. Vandaar de naam ?Waterbed-effect?, een van de belangrijkste indicatoren dat het vol aangaan van de strijd met de drugshandel een tamelijk zinloze bezigheid is.
Enkele dagen geleden kwam Colin Frederick van het Council on Hemospheric Affairs (COHA) met een goed doorwrocht artikel over de toegenomen activiteiten van drugdealers in het Caraïbisch gebied als voorbeeld van genoemd effect. Hieronder een paar hoofdgedachten uit het stuk:
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
GeenCommentaar: Dope kabinet
[youtube=4×3]d8M348ypN2Y[/youtube]
Quote du Jour | Geen geld
“We’re sitting here as a teaching staff, always short on money, and we’re thinking, ‘Gosh, all the money it takes to fly that helicopter and hire all those people, it would be great to have this for education.’ ”
Het vermoeden dat er op een tuin van een school, gebruikt voor het bekendmaken van scholieren met hoe plantjes groeien, wel eens wietplanten zouden kunnen groeien, leidde tot een stevige politie-inzet. Mooi voorbeeld van verkeerde prioriteiten in het besteden van overheidsgeld.

