Nu het steeds waarschijnlijker wordt dat er dit jaar geen klimaatakkoord gesloten komt, kan het geen kwaad om eens te kijken naar wat dat gaat betekenen voor de wereld. Momenteel loopt er een groot initiatief waarbij met heel veel computerkracht op basis van heel veel bekende gegevens getracht wordt te voorspellen welke kant het opgaat met bepaalde ontwikkelingen de komende 100 jaar. Het zijn waarschijnlijkheidsberekeningen (pdf alert) op basis van de nu bekende gegevens. Dus plotselinge grote gebeurtenissen (oorlog) of technologische sprongen zijn lastig in te calculeren. Maar toch probeert men de hoofdlijnen weer te geven. Zo ziet u hier de waarschijnlijke ontwikkeling van de hoeveelheid uitstoot van CO2 gerelateerd aan iedere dollar GDP wereldwijd. Dat levert een mooie neergaande lijn op. Vrij vertaald, we gaan economisch gezien steeds minder CO2 nodig hebben voor iedere productiedollar. Dat is natuurlijk goed nieuws. Maar vervolgens moet je er natuurlijk wel de globale groei van het GDP bij halen.
Een waarschijnlijk onderdeel van het mogelijke akkoord dat misschien in Kopenhagen tot stand komt om eventueel een beetje te doen aan de uitstoot van CO2 is de zogenaamde “Cap and Trade” constructies. Zoiets hebben we nu ook al onder Kyoto, maar dan nog een stapje verder. Is dat de oplossing?
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Als er in Groot-Brittannië jaarlijks 23 duizend hectare (~15km x 15km) bos wordt bijgeplant legt het 10% van haar eigen CO2-uitstoot vast. In 2050 zal het bosareaal dan zijn gestegen van 12 naar 16%, dat ligt dan nog steeds onder het Europese gemiddelde van 37% maar de nieuwe aanplant biedt al veel voordelen op het gebied van klimaatbeleid, natuurbescherming, recreatie, houtproductie en overstromingspreventie. Dit stelt de Britse Forestry Commission in een rapport [zie: pdf] waarin het de risico’s en kansen voor de Britse bossen bij klimaatverandering bekijkt. De Woodland Trust vindt dat het tempo van de voorgestelde herbebossing best nog verdubbeld kan worden en dat de nadruk moet liggen op aanplant van inheemse soorten.
De Britse Eilanden zijn al vroeg vrijwel volledig ontbost: Keltische boeren, Romeinen en Britse adel hakten er enthousiast op los. De laatste eeuw herstelt het bos zich voorzichtig, maar het kan sneller. Het rapport van de Forestry Commision is hoopgevend omdat het de economische potentie én de significante impact van bosaanplant op CO2-reductie verheldert. Bovendien is er bij bosaanplant in stabiele staten aanzienlijk minder risico op conflicten rondom grondrechten die in ontwikkelingslanden wel spelen. Laat de Nederlandse overheid ook maar eens snel een studie doen naar de herbebossing van het ontboste Holland (oftewel houtland). Met slechts 10,6% bosbedekking bevindt ook dit land zich in de Europese achterhoede. Het gaat om keuzes maken, dit land kan zoveel bossiger. Een weiland met koeien dat kaas en melk oplevert óf een gevarieerd landschap met bossages en weiden dat bouwmateriaal, energie, bosvruchten, een beetje kaas en melk oplevert en bovendien faciliteert in koolstofvastlegging, recreatie, overstromingspreventie en een hogere biodiversiteit herbergt?
Of Kopenhagen nu een succes wordt of niet het is goed om te zien dat de paradigma shift er al is: bedrijven willen uit zichzelf al klimaatneutraal worden en investeren in natuurbehoud. Disney gaat bijvoorbeeld een deel van haar CO2-uitstoot compenseren met bosbescherming in Congo en Peru (APnews). In totaal zal het entertainmentbedrijf vier miljoen dollar investeren het beschermen van bestaand bos: de Tayna and Kisimba-Ikobo Community Reserves in DRC en de Alto Mayo Conservation Corridor in het Peruaanse Amazonewoud. Drie miljoen dollar wordt gestoken in bosherstel en duurzaam bosbeheer in de Verenigde Staten. Het betreft een partnership met drie natuurbeschermingsorganisaties waaronder Conservation International.
De uitbater van pretparken, filmstudio’s en tv-kanalen heeft aangegeven op den duur volledig klimaatneutraal te willen zijn.
Maar aangezien het Amerikaanse entertainmentconglomeraat niet los staat van de koolstof-economie waarin wij allen leven zal het voorlopig dus ook nog moeten compenseren, bijvoorbeeld met investeringen die boskap tegengaan. Conservation International pakt dit voortvarend op terwijl andere natuur- en ontwikkelingsorganisaties juist fel tégen een dergelijke constructie zijn. Greenpeace ziet er een aflaat voor Westerse bedrijven in en vreest instorting van de koolstofmarkt door relatief goedkope bossencredits. Maar als het zo goedkoop is om bos te beschermen (en zo 20% van de mondiale CO2 uitstoot aangepakt kan worden) dan blijft er juist meer geld over voor kostbare emissiereductie maatregelen in het Westen? De cartoon Fighting over REDD blijft nog wel even actueel…
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
(Meer op Adriaan’s eigen webstek, volg hem ook op twitter!)
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
“The United States is in a sense climate illiterate still. If you look at what people in the Republican party think about this problem it’s very unlikely you come up with something.” (Reuters)
Een van de grootste uitdagingen in het hele klimaatverhaal is het meekrijgen van de Amerikanen. Maar daar staan nog lang niet alle neuzen dezelfde kant op, al was het maar door gebrek aan kennis.
De uitspraak komt overigens van de Duitse wetenschapper en director of Germany’s Potsdam Institute for Climate Impact Research Hans Schellnhuber. Hij vind ook dat iedereen niet moet streven naar een paar procent CO2 reductie, maar naar 100% CO2 reductie. Dat is nog eens een doel.
