De Vrije Universiteit laat zien dat zij de status van academisch academisch instituut onwaardig is. Namelijk door censuur te plegen. Deze dinsdag had een debat zullen plaatsvinden in het gebouw van de VU, maar één dag van tevoren gelast het VU-bestuur dat af. De VU site: Het College van Bestuur van de VU heeft de studentenactiegroep Studenten voor Rechtvaardig Palestina (SRP) laten weten dat het debat dat zij dinsdagavond zou organiseren over de Palestijnse kwestie niet door kan gaan op de VU. Het debat stond al langer gepland. De SRP is een studentenactiegroep waar studenten van de VU bij betrokken zijn. De groep houdt zich bezig met de Palestijnse kwestie. Jaap Winter, voorzitter VU: "Wij vinden dat het op de universiteit uiteraard mogelijk moet zijn om een open en eerlijk debat te voeren over lastige, gevoelige en controversiële onderwerpen, zoals de Palestijnse kwestie. Wij hebben vandaag gemerkt dat in het licht van de maatschappelijke onrust ontstaan door de gebeurtenissen van vorige week, het debat gevoelens van uitsluiting en onveiligheid oproept binnen de universitaire gemeenschap. Daarom hebben wij onze beslissing herzien en besloten om nu dit debat niet te laten plaatsvinden." De SRP zet zich onder andere in voor het verbreken van samenwerkingsverbanden van de Vrije Universiteit met Israël, hetgeen wordt uitgedragen met de slogan 'VU Israël-vrij'. Jaap Winter: "Dit is niet het beleid van de Vrije Universiteit en wij nemen ook expliciet afstand van dit standpunt. Onze universiteit heeft een lange traditie van dialoog en gesprek, een academische boycot vinden wij daar niet mee te verenigen.
Chassidische krant verwijdert Merkel uit foto mars verdediging vrijheid van meningsuiting. En de andere vrouwen ook trouwens.
ht @siemvaessen
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
In de Verenigde Staten regelt de Digital Millenium Copyright Act (DMCA) al sinds 2000 hoe het omzeilen van auteursrechten op het internet moet worden aangepakt. Volgens deze wet kan de overheid internetproviders dwingen om websites uit de lucht te halen met de garantie dat zij zelf zijn gevrijwaard van vervolging. De providers volgen deze wet nauwgezet wat het einde betekende van vele piratensites. Inmiddels is deze wet uitgegroeid tot een standaard voor bescherming van auteursrechten die overal in de wereld wordt gevolgd. De DMCA zou ook de norm zijn voor de regeling van auteursrechten in vrijhandelsverdragen zoals het TTIP.
De Amerikaanse burgerrechtenorganisatie Electronic Frontier Foundation (EFF), schrijft dat de DMCA wereldwijd ook gebruikt wordt om censuur toe te passen. Het is namelijk een stuk eenvoudiger om internetproviders via takedown notices aan te zetten tot het verwijderen van content dan wanneer er een proces voor de rechtbank gevoerd moet worden. Dat ondervond de maker van een videofilm over een actie tegen een huisuitzetting in San Francisco. De deurwaarders wisten met een vals briefje gedaan te krijgen dat de film verwijderd werd. Het bleek hen er vooral om te doen de maker van de protestfilm te intimideren. Het filmpje is later weer teruggeplaatst.
OPINIE - Het is geen censuur om te verlangen dat een kwaliteitskrant geen feitelijke onzin op zijn opiniepagina’s plaatst, vindt de redactie van het blog Klimaatverandering.
Voor veel mensen zijn de reguliere media nog steeds het belangrijkste kanaal waardoor ze informatie over wetenschap tot zich nemen. De media zijn daarbij niet slechts een doorgeefluik van wetenschappelijke informatie, maar proberen die informatie natuurlijk ook te duiden, bijvoorbeeld door het in te bedden in een maatschappelijke context of door er ook kritische kanttekeningen bij te plaatsen.
Er bestaat in die zin een gezond spanningsveld tussen wetenschappers (die vooral willen dat de media een correcte en begrijpelijke vertaalslag maken van de wetenschap) en journalisten (die graag kritische ‘luis in de pels’ willen zijn). Idealiter hanteren media een balans tussen wetenschappelijk verantwoord en kritische reflectie, maar het is niet zeldzaam dat wetenschappers zich groen en geel ergeren aan onzinverhalen of ‘valse balans’ in de media.
Natuurlijk moet er ruimte zijn voor verschillende meningen. Opiniepagina’s in de krant geven juist daarom vaak ruimte aan allerlei meningen die ook afwijken van het standpunt van de krant zelf. Van een kwaliteitskrant zou je echter mogen verwachten dat men niet elke mening zomaar een podium biedt, maar aandacht heeft voor feitelijke juistheid en kwaliteit van de argumentatie.
Onlangs werd in de Volkskrant een groot stuk van Frans Dijkstra geplaatst in de opiniepagina’s, waarin aperte onzin over de opwarming van de aarde en Nederland in het bijzonder werd verkondigd. Navraag bij de redacteur van de opiniepagina, Chris Rutenfrans, leerde dat hij wel degelijk inziet dat niet elke mening een podium verdient, maar ook dat hij klimaatwetenschap vooral vanuit zijn klimaatsceptische overtuiging beziet:
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Laten we om de vrijheid van meningsuiting te verdedigen meningen op internet filteren en verbieden… Opstelten weer in de bocht.
De Chinese president Xi Jinping waarschuwt dat kunstenaars niet de slaven van de markt moeten worden en meer om de stank van geld geven, dan om de ware socialistische waarden, vaderlandsliefde en de juiste visie op China’s geschiedenis. Kondigt Xi Jinping een nieuwe culturele revolutie aan?
Tja, dat krijg je als expansieve economische macht. Groeien en bloeien om China welvarend te maken is één ding, maar daar wil elke Chinees wel een graantje van meepikken. Ook in niet materiële zin. En als kunsthandelaren uit het “vrije” Westen ineens de Chinezen ontdekken, dan bestaat natuurlijk de kans dat Chinese kunstenaars zich richten op de Westerse decadentie en dat ook in hun werk willen tonen.
Sinds de tachtiger jaren zijn kunstenaars in China redelijk vrij in wat ze kunnen (mogen) maken. In de grote steden Beijing en Sjanghai zijn veel kunstenaarscollectieven en bij toeristen inmiddels bekende kunstwijken.
Kritiek op de staat is nog steeds taboe en het moet niet al te pervers zijn. Sommige kunstenaars vonden de restricties te groot en weken uit naar het buitenland, anderen zijn gebleven en maken desalniettemin spraakmakende kunst, die ook nog eens goed verkoopt in het Westen.
Meer over hedendaagse Chinese kunst hier en hier en laten we nu eens kijken waar president Xi Jinping zich nu zo aan stoort.
De vierde onthoofding alweer van een Westerling door de zich IS noemende terreurgroep. Dezelfde filmpjes, hetzelfde achtergrondje, dezelfde zwarte en oranje pakjes, dezelfde gezwollen dreigementen. Kennelijk hebben de terroristen er belang bij dat wij elke onthoofding te zien krijgen, en kennelijk hebben we de vorige drie keer precies goed gereageerd. Er volgde immers een vierde keer, en er komt zeker ook een vijfde keer.
Het zou ongehoord zijn als bijvoorbeeld de VS zouden ingrijpen op YouTube om alle fundamentalistische kalifaatrommel er af te flikkeren. Het zou een schandaal van jewelste opleveren als Mark Rutte de verzamelde pers zou vragen – alleen maar vragen! – om geen aandacht meer te besteden aan IS-propaganda. De Telegraaf zou in de allergrootste chocoladeletters PERSBREIDEL op de voorpagina zetten.
En dat zou het ook zijn. Maar is dat altijd fout? Ik weet wel dat censuur bijna een groter taboe is dan pedofilie. Maar we hebben al politie ingezet om ongewenste meningsuitingen te beëindigen, we hebben al een razend populaire politicus die censuur bepleit, en we hebben al media die continu jagen op vlagvertoon. Voorop in deze lopen ironisch genoeg precies dezelfde politici en mediakanalen die met graagte IS-propaganda verspreiden. Propaganda die heel wat effectiever is dan drie jochies met een vlag. En geen hond die er wat van zegt.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Je kunt het beste niks doen, zo overweegt Jeroen terecht. Maar zo denken ze er bij AP en andere nieuwsdiensten en kranten kennelijk niet over. Die vinden dat je de aanslagplegers vooral moet laten weten dat de aanslag een succes was, zo bericht de Volkskrant.
Zie ook hier.
NIEUWS - Joop Visser (Jaap Fischer) mag tot op vandaag zijn mond niet opendoen over zijn optreden met Jessica van Noord in 2013 bij Holland’s got talent. Het was een fraai stukje cabaret, mede doordat het Robert ten Brink, Gordon, Chantal Janzen en Dan Karaty aan kunst en cultuurkennis ontbrak.
Ze traden tot in 2013 nog op als Joop en Jessica maar zijn nog volop te bewonderen op Youtube. Hun meest recente lied: Aan het einde van het jaar vieren we met elkaar de Grootste Leugenaar.
In 1985 kaapten Palestijnse terroristen het cruiseschip de Achille Lauro en eisten de vrijlating van zo’n vijftig Palestijnen in Israëlische gevangenissen.
Hun plan was om aan te meren in de Syrische havenstad Tartus, maar toen de terroristen geen toestemming kregen om de haven binnen te varen, zochten ze de Joodse Amerikaan Leon Klinghoffer uit, schoten hem een kogel door het hoofd, en wierpen zijn lichaam met rolstoel en al overboord.