Koninklijke kiekjes

Trouwe lezers opgelet: ik ga het koningshuis verdedigen. Verder lezen voor eigen risico. Komkommertijd is tot daar aan toe, maar de traditionele media laat zich nu wel weer heel erg kennen in de affaire rondom de koninklijke kiekjes zeg. Moord, brand, censuur, publieke rol, volk heeft erg recht op, bla bla bla bla. Even voor de duidelijkheid. Foto's van een koninklijk echtpaar op de piste is geen nieuws. Media die vinden dat het wel zo is, zijn hard bezig te bevestigen waarom ze niet serieus meer genomen worden. En nee, het feit dat er nu een economische crisis is en dat het koninklijk paar dan toch heel duur helemaal in Argentinië gaat skieën, maakt het ook geen nieuws. U kiest er keer op keer weer voor dat dit land, dat ooit een fiere republiek was, een koninklijke huis moet hebben. En geen gek gaat het volhouden die rol te vervullen als er niet een fatsoenlijke compensatie tegenover staat en de nodige afzondering, ook in slechte tijden. Dus loop niet te mekkeren over die hoge kosten, of wilt u soms dat Beatrix in een rijtjeshuisje in Almere gaat wonen en op de camping in Noordwijk komt te staan?

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Weekendquote | 1984 stagioni

, door

“I think the English know more about his troubles than the Italians, for example, and come to mention it the Spanish and Germans too. In Italy, the television channels have done nothing to cover this affair, despite the fact that it revolves around sex, money and power, all ingredients that would interest their viewers.” (Independent)

berlusconi-middelvingerEzio Mauro redacteur bij de Italiaanse krant La Repubblica legt in een artikel in de Britse krant The Independent uit dat de Italianen niks weten van de affaires waarin hun president momenteel verwikkeld is. In een tijd van internet en satelliet televisie haalt de overgrote meerderheid haar nieuws gewoon nog via de conventionele nationale kanalen: papieren kranten en tv-journaals. Deze media worden afdoende gecontroleerd door Berlusconi en zullen dus nooit negatief nieuws over hem verspreiden. Nu is de affaire met de prostituee opzich minder relevant dan Silvio’s flirten met het fascisme, bijna iedere samenleving zou zich voor een dergelijke seksuele affaire interesseren als ze ervan van zou horen. Terwijl de censuur op meningen in Italië niet eens absoluut is -ze is immers te ontwijken via internet- is het blijkbaar kinderlijk simpel om miljoenen mensen in onwetendheid te laten en zodoende te manipuleren. Midden in Europa anno 2009.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kamerleden gecensureerd?

, door

Vorige week ontstond er een klein beetje beroering toen Kaj Leers ontdekte dat het internet in de Tweede Kamer werd gecensureerd. GeenStijl werd geblockt.

Het filteren van internet gebeurt in het bedrijfsleven al regelmatig. Alhoewel ik denk dat een bedrijf dat filteren nodig denkt te hebben grotere problemen heeft dan ongewenst ge-internet en aan symptoombestrijding doet, moet dat kunnen. Het bedrijf betaalt de lonen en bepaalt welke faciliteiten de werknemers hebben.

Maar in de Tweede Kamer ligt dat anders. Het lijkt me fout en gevaarlijk dat er een externe organisatie is die indirect bepaalt wat onze parlementariërs en ook de bezoekende journalisten mogen zien. Beide groepen zijn immers verantwoordelijk voor hun eigen tijdsbesteding. Er is dan ook geen enkel belang gemoeid met het filteren van het internet. Sterker nog, zo’n filter frustreert mogelijk de democratie, omdat onze parlementariërs misschien belangrijke informatie wordt onthouden.

Uiteraard zijn er in dat pand ook ambtenaren aanwezig. Als je hen zonodig af wilt schermen, ga je gang. Maar creëer dan wel een een apart, ongecensureerd netwerk voor onze volksvertegenwoordiging en de pers.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Libanon Calling

, door

lebanoncallingDe Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton was op 26 april jl. op bezoek bij de Libanese president Michel Suleiman. Op 7 juni zijn er verkiezingen in het land. De partijen zetten van alles in, bleek ook uit deze post van Carlos. Momenteel wordt een regering gevormd door zowel (Maronitisch) Christenen als Moslims, maar er bestaat een kans dat de Hezbollah de grootste partij wordt. Welke gevolgen zal dit kunnen hebben voor de, jawel, vrijheid van meningsuiting?

In Libanon zijn bepaalde kunstuitingen verboden. Niet alleen het oeuvre van Jane Fonda (!) wordt verbannen door de zogenaamde veiligheidsdienst Sûreté General. (Fonda zou in 1982 in Israël hebben gelobbyd om stemmen te werven voor haar toenmalige man en senaatskandidaat Tom Hayden). Ook boeken van (joodse) schrijvers als Philip Roth, Saul Bellow en Isaac Bashevis Singer schijn je in Libanon niet te vinden. Althans, dat beweert William Marling in The Wall Street Journal, die het daarom extra betreurt dat Beiroet tot UNESCO’s 2009 World Book Capital City is benoemd.

Er is geen officiële ‘zwarte’ lijst van deze Sûreté General. En dat censureren heeft niet alleen met Israël te maken, kan regisseur Marc Abi Rached beamen. Op 16 februari kreeg de Libanese regisseur te horen dat hij zijn film ‘Help’ niet mocht vertonen. Officieel heeft hij nooit de ware toedracht van het verbod mogen vernemen. Maar in de film komen taboes als prostitutie, dakloosheid en drugs aan bod. “We hebben nooit een statement ontvangen van de autoriteiten. Niets,” zegt Abi Rached.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Vorige Volgende