Nadat de Amerikaanse vice-president Dick Cheney de gerespecteerde Republikein Whittington neerschoot tijdens een gezamelijk jacht-uitje in Texas begint de kritiek op Cheney toe te nemen ([email protected]/geencom). Sinds het incident afgelopen zaterdag heeft Cheney niet publiekelijk zijn excuses uitgesproken en dat lijkt hem nu te gaan opbreken. Some current and former White House officials said Cheney's refusal to address the issue or accept any blame has the potential to become a political problem for Bush because it reinforces the image of a secretive and above-the-law White House. Overigens is Whittington er nu niet zo goed aan toe, omdat een stukje van het schot hagel dat hij in zijn borstkas kreeg bij zijn hart terecht is gekomen. Zoals de quote al aangeeft lijkt me niet het incident an sich wat het probleem is. Men grijpt het slechts aan om onvrede over andere zaken duidelijk te maken.
Het Italiaanse hooggerechtshof heeft besloten dat als een vrouw misbruikt wordt en ze op dat moment al geen maagd meer is, de dader een lagere straf krijgt. Aangezien het slachtoffer al eens sex gehad heeft is de psychologische impact niet zo hoog als bij een vrouw die nog maagd is.
Van alle gerechterlijke dwalingen vind ik dit wel een kanjer.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
De Palestijnse film “Paradise Now” van regisseur Hany Abu-Assad is het middelpunt van een relletje. De voor een Oscar genomineerde film handelt over twee Palestijnse vrienden in de aanloop tot een bomaanslag, die zij zullen gaan plegen.
Diverse Israëlische diplomaten en Joodse lobbygroepen zijn het niet eens met het land van herkomst van de film, Palestina. Volgens deze groeperingen bestaat deze staat niet en neemt het Oscarcommité hier een politieke positie in. Hier volstaat maar één woord: Zielig.
(bron: het Parool, artikel niet online)
In 1988 verbood de Boliviaanse regering de teelt van coca, de grondstof voor cocaïne. Grote motor achter dit verbod waren de V.S., de grootste afnemer van het verboden eindprodukt. De daaropvolgende campagne, waarin de cocavelden van de boeren werden verbrand, was een doorslaand succes. Een miljard dollar per jaar doet wonderen. Tegenwoordig is er in Bolivia nog maar 48.000 hectare waarop coca wordt verbouwd, ongeveer een derde van wat het in 1990 was.
Maar dit succes had een onplezierig neveneffect. Je kan niet ongestraft de grootste industrie van een land opdoeken. Inwoners verloren honderden miljoenen aan inkomsten en er werd steeds meer geprotesteerd, vaak geleid door de indiaan Evo Morales. Wegen werden geblokkeerd en de onvrede uitte zich steeds grimmiger en geweldadiger.
Deze onrust leidde er uiteindelijk toe dat de Boliviaanse regering door de kiezer naar huis werd gestuurd. Het resultaat? Evo Morales, voormalig coca-boer en liefhebber van lamawol (zie plaatje) werd president.
Het ziet ernaar uit dat hij de cocateelt zal legaliseren, maar daarnaast wel de cocaïneproduktie en het gebruik wil bestrijden. Het lijkt een beetje op een omgekeerd Nederlands drugsbeleid. De grondstof is legaal, maar het gebruik ervan is illegaal. Goed, er kunnen alternatieve produkten gemaakt worden van coca, zoals zeep, shampoo, broodmeel, en allerhande geneeskrachtige middelen. Deze hebben geen van allen een geestverruimende werking. Het probleem? Behalve in Bolivia is het overal verboden, en het ziet er niet naar uit dat dat in de nabije toekomst zal veranderen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
De Amerikaanse vice-president Dick Cheney heeft tijdens een jachttrip een 78 jarige advocaat neergeschoten. De advocaat maakt het naar omstandigheden goed en had nog nooit eerder met de vice-president gejaagd.
Zou dit het begin van een nieuwe trend zijn? Als je je advocaat niet mag, gewoon met hem gaan jagen!
UPDATE: De advocaat Harry Whittington heeft een “lichte” hartaanval gehad. Er was wat hagel in zijn hart terecht gekomen. Ik ben benieuwd hoe de spindocters dit aan gaan pakken.
De excuses van de Noorse hoofdredacteur die ook de gewraakte cartoons plaatste staat in schril contrast met de standvastigheid van de Deense kranten en de Deense regering. En dan heb ik het nog niet eens over Europese positie, want die is er niet.
Had de Noorse hoofdredacteur gelijk met z’n excuses? Moeten journalisten rekening houden met de gevoelens van groeperingen? Of is er niets om excuses over aan te bieden? Godslastering, discriminatie, laster, en belediging zijn in ieder geval in Nederland strafbaar, en is er ook toegang tot de civiele rechter hiervoor. Moet de rechter niet gewoon beslissen of wat te ver gaat? Zo werkt een rechtstaat nu eenmaal. De Noorse excuses zijn wat mij betreft te betreuren, en is de Deense teleurstelling over het gebrek aan onvoorwaardelijke Europese steun te begrijpen. De vrijheid van meningsuiting, vrije pers enzovoorts is niet alleen een Westerse uitvinding, maar een universeel mensenrecht. Indien de verdediging van dergelijke fundamentele rechten een ‘clash of civilizations’ oplevert, so be it.
Hugo Camps, camps hugo. In mijn België haat men of loved men hem. En de Elsevierigen onder de Nederlanders zullen wel hetzelfde over hem denken. Ik behoor tot de lovers. Hoe clichématig hij zichzelf ook vergallopeert in dan zijn het weer Prada-schoentjes of stijlvolle blonde ijskoniginnen -hij heeft een van alcohol doordrenkte lieve bitterheid die me wel ligt. Elke andere dag heeft Camps een column op de voorpagina van de Vlaamse De Morgen. In de krantensoep vertegenwoordigt hij de ballen. Zeker als zijn fruit of labour op het (gruwel)begrip ‘content’ drijft. Ik wou jullie Nederlanders dit stukje Nieuws van het Westelijke Front niet onthouden. Al was het maar vanwege dat wonderlijk heerschap Verhofstadt, die toch wel mijn respect verdient. Nòg zulk een goedbedoelend smerig schatje. Smul dus even van een mooi stukske Vlaamse proza, gemarineerd in excuise konijnensap, en hieronder schaamteloos maar des te meer liefdevol gecopy/pasted.
Hugo Camps
Boekje
Het is Paul-Henri Spaak nooit gelukt. Leo Tindemans ook niet. Niet eerder is een boekje van een Belgisch politicus in zeven talen vertaald. Al helemaal niet in het Koreaans. Daar komt over twintig jaar een geweldige manuscriptjacht van.
Guy Verhofstadt is altijd een schrijvend politicus geweest.
Sla zijn burgermanifesten er maar op na. Sterker, de premier heeft ooit een roman geschreven. Een gekruide roman, inclusief pornografische passages.
De dag dat de Koreanen daarachter komen, gaat heel Azië plat.
Premier van het geschreven woord, het heeft iets troostrijks voor een samenleving die zelf niet kan weerstaan aan de terreur van het entertainment.
Vooral als het ook nog ergens over gaat. Jawel, de eerste de beste backbencher komt tegenwoordig met een boek over leven en werk, maar daar wordt geen mens wijzer van. Integendeel, het schaadt de sérieux van de politieke klasse behoorlijk. Al tijdens het lezen van het voorwoord weet je: wat een ijdeltuit! Verder in het boek gaat het alleen nog over een onweerstaanbare roeping, over dienstbaarheid en nederigheid, over het hogere zelfs. Ook vaste prik: het gezinsleven als offer voor de politiek.
Dat ze hun vrouw in het vakantiehuisje wel eens met het keukenmes achterna hebben gezeten, lees je niet.
Dat een politicus zich van stiel heeft vergist, is al even onbestaanbaar.
In eigen land zijn er van het boekje van de premier drieduizend exemplaren verkocht. We kunnen dus nu al zeggen dat de Koreanen beter zullen doen. Het geeft te denken over de nonchalance waarmee dit volk met grote denkers omgaat. Te treurig voor woorden.
In Parijs wordt Verhofstadt ingeleid door Jacques Delors, in Berlijn staat hem een warme knuffel van Helmut Kohl te wachten. In Brussel kwam de premier in zijn zoektocht naar een inleider niet verder dan de Freek de Jonge. Ook dat geeft te denken.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
De Libanese regering biedt de Denen excuses aan voor het in vlammen opgaan van de Deense ambassade. Volgens de regering willen Syrische militairen eerst onrust stoken en dan een coup plegen.
Stel, je bent een Deense Imam, en een krant in je land drukt een aantal cartoons af die je niet aanstaan. Je protesteert, maar daarmee gebeurt niet veel. Wat doe je dan? Je gaat uiteraard op toernee door het Midden-Oosten, met de spotprenten in de hand, plus nog een paar die je vanuit extreemrechtse hoek hebt. Die laatsten beelden de profeet af in obscene houdingen. Je moet toch indruk maken.
Tijden lang werkte dit niet, totdat er een Arabische top kwam (geencom/geencom). De aanwezigen hier (onder anderen de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad) hadden wel een luisterend oor. En vanaf dat moment breekt de pleuris uit.
Nu heeft Denemarken besloten niet meer te praten met deze Imams. Het land verwacht weinig positiefs van hen. En terecht.
(additionele bron: Het Parool)
Volgens dit artikel in Trouw heeft Kamp al lopen jokkebrokken over de missie naar Uruzgan. Volgens eerdere verklaringen van Kamp en generaal Berlijn zouden de soldaten in gepantserde containers slapen. Nu blijkt dat alleen de commandoruimte, eetzaal en operatieruimte gepantserd zullen zijn.
Op basis van beloften neemt de Tweede Kamer een besluit, maar hoeveel zijn die beloften precies waard?
Update: Volgens het AD klopt het bericht in de Volkskrant niet. De voornoemde ruimtes zijn extra bepantserd. De bepantsering van de rest van de vertrekken bestaat uit een plaat boven op het dak die raketten en dergelijke afweert. De wanden bestaan uit grindzakken.
Mijn excuses aan Minister Kamp.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.