Nederlanders toch nog steeds de meest tolerante burgers van Europa
, door
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
De groeiende EU begroting
, door
De EU begroting voor 2012 ligt op tafel, 132,7 miljard euro. En men is not amused om het zo maar te zeggen. Veel te hoog! Veel te veel stijging!
Nu kwam ik laatst een linkje tegen naar een spreadsheet met de begrotingen van 2000 tot en met 2009. En die heb ik, met wat duw- en trekwerk vanwege hernoemen posten, aangevuld met die van 2010 tot en met 2012. En dan ziet het er zo uit:
Ja, duidelijke zaak toch? De EU blijft maar meer geld vragen. Einde discussie. Toch?
Nou, nee, niet helemaal. Want je moet die begroting natuurlijk wel zien in de context van de totale omvang van de EU. Net als dat we staatsschuld in percentage van het BBP uitdrukken, zo kunnen we de begroting als percentage van het GNI (Gross National Income) uitdrukken. En dan ziet het plaatje er ineens anders uit:
Minder schokkend, toch? De begroting schommelt ronde de 1% van het GNI. Op zich nog steeds veel. En er zit natuurlijk nog steeds die krankzinnig grote pot met geld voor landbouw in. Maar goed, dat is een andere discussie.
Verder moet nog aangetekend worden dat er twee verschuivingen in de getallen kunnen optreden. De cijfers tot en met 2009 zijn de gerealiseerde begrotingen (vast). De cijfers van 2010 en 2011 zijn die van de goedgekeurde begrotingen (lager dan de oorspronkelijke aanvraag en realisatie nog niet bekend) en die van 2012 zijn die van het eerste voorstel (kunnen dus nog naar beneden worden bijgesteld).
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Alleen strenge begrotingsgrens is niet genoeg voor een stabiele euro
, door
Dit is en gastbijdrage van Groenlinks europarlementariër Bas Eickhout.
We zijn een jaar verder sinds Griekenland, als eerste euroland ooit, haar staatsschuld niet meer zelfstandig tegen redelijke tarieven kon financieren. Dat bleek niet alleen een probleem voor Griekenland, maar net zo goed voor Duitsland en Nederland. Het Europees Parlement stemde gisteren in met voorstellen die de crisis van de euro in de toekomst moeten voorkomen. Een belangrijke stap in de geschiedenis van de Europese economische en monetaire samenwerking.
Het Stabiliteits- en groeipact dat in 1997 in elkaar was gesleuteld voor de invoering van de euro, is volstrekt onvoldoende gebleken om landen aan hun afspraken te houden, waardoor de stabiliteit van de euro gevaar loopt. Toen het begrotingstekort van de grote landen Duitsland en Frankrijk boven de 3% uitkwam, knepen de landen elkaar een oogje toe uit angst zelf in het beklaagdenbankje terecht te komen. Met de hervormingen die gisteren werden omarmd door het Europees Parlement, zal deze praktijk voorbij zijn omdat de Europese Commissie, het dagelijks bestuur van Europa, voortaan sancties uitdeelt bij overtreding. En die kunnen alleen worden tegengehouden als een meerderheid van de lidstaten dit vraagt. Een oogje dichtknijpen is er dus niet meer bij.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Hoop
, door
Dinsdagnacht verging een bootje met zeker driehonderd vluchtelingen voor de kust van Lampedusa. Ze kwamen vooral uit de Hoorn van Afrika en konden de oversteek wagen omdat het Libische regime zich niet meer gebonden voelt aan de afspraken met de regering-Berlusconi over het tegenhouden van de vluchtelingenstroom. Een reis van maanden eindigde voor maar 51 van hen aan boord van een schip van de Italiaanse kustwacht. Het lot van de rest laat zich raden.
Ze hebben naar verluid vierhonderd dollar moeten betalen voor het laatste stuk van hun reis. Iemand heeft er dus minstens 120.000 dollar aan verdiend. Het is geld, dat weten we inmiddels, dat door hele families en dorpen is opgehoest om althans sommigen de kans op een menswaardig bestaan te gunnen, en de hoop om iets van de gedroomde vetpotten van het rijke Europa terug te zien komen. IJdele hoop in verreweg de meeste gevallen, dat weten we natuurlijk ook.
Niet alleen mensen uit de Hoorn van Afrika wagen de oversteek – ook mensen uit het veel minder ellendige Noord-Afrika stappen in wrakke bootjes en op Lampedusa vind je de graven van diegenen die het er niet levend van af brachten. Allemaal wagen ze hun leven en een klein fortuin om in Europa terecht te komen. Zoals veel van onze familieleden na de oorlog kapitalen spendeerden aan een oversteek naar Canada of Australië. Met het verschil dat zij legaal, veilig en goed georganiseerd de zee op gingen.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Stagnerende vernieuwing in Egypte
, door
In mijn laatste blog pleitte ik voor minder aandacht voor bommen en kruisraketten en meer steun voor de knarsende vernieuwing in Egypte. De inspiratie daarvoor kwam van een inmiddels vergeten mediadeskundige, die de televisie analyseerde als hongerend naar beelden met “Reizwert”, prikkelende waarde. Deze wetenschapper, Wember, illusteerde dat met ontploffingsbeelden, rennende voeten, enzovoort; maar wat er nu precies aan de hand was in Noord Ierland, kwam de arme TV-kijker niet aan de weet.
Dat gevoel bevangt mij bij het kijken naar reportages uit Libië. Wat is er daar aan de hand? Waarop berust de machtsbasis van Gadaffi? Was er burgerlijk verzet? Zitten de gevangenissen van het regime vol? Is er een vakbeweging? Een grondwet? Ik heb niets tegen de Libische opstand, maar we weten er zo weinig over. Dat was beter in Egypte: de opstand viel te bekijken, de spandoelen te lezen, de mensen konden vertellen wat hen bewoog.
Met de revolutie in Egypte gaat het niet zo geweldig: Mubarak is dan wel weg, maar een regime is geen meneer. Over de revolutie in Egypte ben ik wel enthousiast, omdat de mensen dingen zeggen, die in Oost Europa werden gezegd, in 1989. Op het Tahrirplein in Cairo was zoveel humor en creativiteit, dat je elk ogenblik kon verwachten dat 100.000 mensen met hun sleutelbossen het regime zouden wegrammelen, zoals destijds op het Wenceslausplein in Praag. Garton Ash was er bij en schrijft dat het een geluid was dat hij nooit meer vergeet.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Quote du Jour | Het aardbeien ultimatum
, door
“Hiermee tart de minister het beginsel van behoorlijke bestuur.” (woordvoerder van de Zuidelijke Land- en Tuinbouworganisatie ZLTO, bron: Trouw)
VVD minister Henk Kamp laat zien dat zijn liberale partij niet staat voor de Nederlandse economie en de vrije markt maar klakkeloos het repressieve xenofobe gedachtengoed van de PVV implementeert, ongeacht de desastreuze gevolgen. De Hollandse aardbeienoogst dreigt te mislukken nu Kamp weigert werkvergunningen voor Roemenen en Bulgaren af te geven. Nieuwsuur vatte het probleem gisteravond goed samen. In de afgelopen jaren plukten Marina en Nicolae ‘onze zomerkoninkjes’: zwaar werk waar Henk en Ingrid hun neus voor ophalen. Maar nu moet er voor de bühne hard opgetreden worden tegen deze volken die de PVV niet mag. Met als gevolg dat een van de belangrijkste peilers van de Nederlandse economie: de tuinbouw een harde klap te verduren krijgt. De aardbeien zijn over drie weken rijp en vervangend personeel is op deze korte termijn niet te vinden. Grote verliezen dreigen. In de Betuwe is de vraag niet meer: “flip je?”, maar “hoe hard flip je?” [/seth]. Minister Kamp riskeert met zijn roekeloze maatregel een gang naar de (Europese) rechter als hij vandaag voor 12.00 niet reageert op een ultimatum van de tuinders.
Quote du Jour | Referenda en de VVD
, door
We zijn wakker geworden uit de diepe slaap waarin Nederland veertig jaar verkeerde, doordat politici hier zo kritiekloos enthousisast over Europa waren, Vóór het referendum werd een groot deel van de wetgeving ongezien aangenomen – iets wat voor Nederlandse wetten ondenkbaar is. De tijd waarin dat kon, is nu echt voorbij. We zijn nu een stuk assertiever.
Aldus Tweede Kamerlid Han Ten Broeke van de VVD vandaag in de Volkskrant in een stuk (achter de betaalmuur) over Europese regels en het Nederlandse parlement.
Hoor ik hier nu een VVD-er zeggen dat een referendum eigenlijk een heel nuttig instrument is om de Tweede Kamer te wijzen op haar tekortkomingen? Mogen we dan binnenkort misschien een wijzigingsvoorstel tegemoet zien op een VVD congres?
Quote du Jour | Lampedusa legt EU lam?
, door
“It’s fine when Italy contributes to euro bail-outs, to wars, but on this very specific issue of helping us out, EU states are absolutely not willing to show solidarity.. .. [my country has to] consider if it is still worth being part of the EU” (EUObserver)
De Italiaanse minister Roberto Maroni, lid van anti-immigratie partij Lega Nord, dreigt het EU-lidmaatschap in twijfel te trekken als Europa niet bijspringt bij zijn ‘immigrantenprobleem’. In de afgelopen weken ontving Italië (60 miljoen inwoners) via het eilandje Lampedusa meer dan 23 duizend Tunesische immigranten. Italië geeft deze mensen nu een tijdelijke verblijfsvergunning waarmee ze vrij kunnen reizen in het Schengen-gebied: van Kreta tot Reykjavik. Maar Frankrijk heeft de eerste Tunesiërs alweer bij haar grens teruggestuurd. Oostenrijk waarschuwt voor het einde van het Schengen verdrag, Duitsland maant Italië zich aan de regels te houden en de kwestie niet politiseren ..en minister Leers is ontzettend boos.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.