In de hele discussie over tbs naar anleiding van de onstnapping van en vermoedelijke moord door de ontsnapte tbs’er Wilhelm S. worden al een week lang alle populistische registers opengetrokken. Om maar vooral te laten zien dat “we het serieus menen” wordt een minister op het matje geroepen en krijgt ‘ie de ene veeg uit de pan na de andere, waarbij hij geacht wordt die vooral lijdzaam te ondergaan. Iedereen is het erover eens dat dit nooit had mogen gebeuren, maar er wordt heel makkelijk gedaan als het allemaal zo makkelijk te voorkomen was geweest. Is dat wel zo? Is het wel te voorkomen?
Even de feiten op een rijtje zoals ik ze tot op heden ken:
– Wilhelm S. zat inmiddels 15 jaar in tbs
– Wilhelm had een zedenmisdrijf gepleegd
– de kliniek wilde hem eigenlijk naar een long-stay-afdeling hebben, de rechter vroeg nog te kijken naar resocialisatie
– hij was zeven keer eerder ontsnapt bij verlof
– hij was bij de laatste gelegenheid weg onder begeleiding van een sociotherapeut.
Wat misschien nog wel belangrijker is wat ik niet weet.
– voor welke stoornis zat hij in tbs?
– voor wat voor zedenmisdrijf zat hij daar en hoe ernstig was dat?
– die zeven keer dat hij ontsnapt was, hoe was dat over die vijftien jaar verdeeld?
– hoe vaak was hij met verlof geweest en netjes teruggekeerd?
– was hij bij de eerdere ontsnappingen zelf teruggekeerd?
– was er iets veranderd tussen de laatste twee verloven dat hij meende nu te moeten ontsnappen?
