Julian Assange mag met een enkelbandje weer achter zijn computer gaan zitten. Maar hij is zijn vervolgers nog niet kwijt. Het overheersende beeld is dat hij in zijn vrijheid belaagd wordt door staten: Zweden, de Verenigde Staten, Het Verenigd Koninkrijk. De mate waarin zijn en onze vrijheid op het internet wordt aangetast door private bedrijven komt minder in beeld. De werkelijkheid is dat bedrijven een grote, ongecontroleerde, invloed hebben op het vrije verkeer van informatie. Het was een privé-onderneming die wikileaks.org zijn domeinnaam ontnam. Het waren banken die de financiering van wikileaks onmogelijk maakten. Amazon trok zich terug en verbrak (tevergeefs) de banden met Wikileaks. Waarom doen die bedrijven dat allemaal als Wikileaks de Amerikaanse overheid dwars zit. En waarom doen ze dat op eigen houtje voordat er ook maar iets van een juridische tegenactie in gang is gezet laat staan met een veroordeling afgesloten?
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Hieronder volgt een gastbijdrage van Jos Cozijnsen expert in CO2 emmissiehandel. In dit artikel (dat ook hier verscheen) geeft hij zijn visie op hoe de CO2 prijs zich de komende maanden gaat ontwikkelen en hoe belangrijke spelers als de Amerikaanse en Europese overheden momenteel tegenover emissiehandel staan.
De bandbreedte van de CO2-prijs lag vorig jaar tussen de 13 en 15 euro per ton CO2, maar vorige week doorbrak het ‘futures’ contract voor 2010 de 16 euro; de markt verwacht dat niveau als gemiddelde voor de rest van het jaar.
De prijs van goedkopere CDM-credits uit ontwikkelingslanden, waarmee bedrijven zo’n 10% van hun emissies mogen afdekken, blijft achter. De EU wil in de toekomst het gebruik verder beperken.
De fundamentele waarden van de CO2-markt lijken robuust. Analisten voorspellen een toenemend tekort na 2012 en trekken prijsprognoses omhoog. Ook al gaan EU-lidstaten een beslissing nog uit de weg om het Europese CO2-reductiedoel van 20% in 2020 t.o.v. 1990 op te trekken naar 25 of 30%, de markt houdt rekening met een verscherping op termijn. Analisten verwachten een gemiddelde prijs van euro 19,50 volgend jaar en euro 23,10 in 2012. Voor de periode na 2012 verwacht Pointcarbon een jaarlijks tekort van 250 miljoen ton en een verdubbeling van de CO2-prijs naar euro 30,60. Deze verwachting verhoogt de vraag van emissierechten met de huidige prijs, temeer daar de eerste Europese veilingen van emissierechten voor 2013 niet voor 2012 wordt gehouden en er geen ‘futures’ voor 2014 etc. geveild gaan worden. Energiebedrijven zijn na 2012 volledig afhankelijk van veilen; bedrijven krijgen nog een groot deel gratis.
“We raken vrouwen ten dele kwijt omdat ze zich onvoldoende gewaardeerd voelen in deze omgeving. Als je dat constateert moet je wat anders doen om echt stappen vooruit te maken om je doelen te halen”. (Volkskrant)
KPN bestuursvoorzitter Ad Scheepbouwer kondigt aan dat het bedrijf vrouwen gaat voortrekken bij het invullen van topfuncties. Daar zullen de toekomstige topvrouwen bij KPN ongetwijfeld heel blij mee zijn. Want je voelt je vast enorm gewaardeerd als iedereen weet dat je je positie te danken hebt aan positieve discriminatie. Iedere misstap van deze ongetwijfeld capabele maar toch net een tikkie gematste topvrouwen zal immers worden uitgelegd als een gevolg van het voortrekkersbeleid.
Als de meeste vrouwen -om wat voor reden dan ook- niet willen werken in topfuncties dan zal je de belemmeringen moeten wegnemen of accepteren. Maar ze over de belemmeringen heen tillen lost niks op en geeft enkel minder waardering en afgunst voor de vrouwen die wel een topfunctie bereiken.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Meer dan twintig Nederlandse CEO’s ondertekenen het Copenhagen Communiqué on Climate Change van Prins Charles en de Cambridge University en roepen hiermee op tot een krachtig klimaatakkoord in Kopenhagen. Dit zal vanavond bekend gemaakt worden maar u op Sargasso leest het het eerst…
Hiermee voegen zij zich bij een lijst van meer dan zeshonderd CEO’s wereldwijd die stellen dat CO2 reductiedoelstellingen, energie efficiëntie, terugdringen van ontbossing en overschakelen naar een koolstof-arme economie een hoge prioriteit heeft die tot uitdrukking moet komen in internationaal beleid. De lijst groeit nog met de dag, voorlopige score in Nederland is:
Dr. Hans Wijers CEO, AkzoNobel NV
Ben Verwaayen CEO, Alcatel – Lucent
Frank Oostdam Director, ANVR Travel
Michiel Jaski Member, Executive Board, Arcadis
Edo van Assem CEO, Cofely
Bruno Bruins CEO, Connexxion
Bertrand van Ee CEO, DHV Group
Feike Sybesma CEO, DSM
Eric Bouwmeester Interim Corporate Leader, Fortis Bank Nederland
Peter Hartman CEO, KLM
Jan Hommen CEO, ING
Jan Michiel Hessels Chairman of the Board, New York Stock
Exchange-Euronext.inc
Jan Willem Baud Managing Director, NPM Capital
Wout Dekker CEO, Nutreco
Rudy Provoost CEO, Member, Board of Management, Philips Lighting
Hans Smits CEO, Port of Rotterdam
Peter Voser CEO, Royal Dutch Shell plc
Jos Nijhuis CEO, Schiphol Group
Alexander Rinnooy Kan Chair, Social and Economic Council
Paul Polman CEO, Unilever
Piet Moerland CEO, Rabobank
Steven van de Heijden, CEO TUI
Peter Blom, CEO Triodos
Herman Dijkhuizen, Chairman of the Board, PKMG
“De inkadering is verkeerd” klaagt Kees Hudig op Globalinfo over de bijeenkomst die vanavond wordt gehouden in de Rode Hoed in Amsterdam. In het debat ‘Zijn bedrijven betere armoedebestrijders?’ staat de theorie ‘De Zeven Gewoonten van zeer succesvolle bedrijven’ van bedrijfsgoeroe Stephen Covey centraal. Wat zijn de zeven gewoonten van bedrijven die heel succesvol zijn in het scheppen van welvaart in arme landen? Als aankeiler voor de bijeenkomst publiceerden OneWorld en OnzeWereld een artikel met zeven voorbeelden van multinationals die door te doen waar ze goed in zijn tegelijk armoede bestrijden in de Derde Wereld. De stelling boven het artikel luidt: “De tijd dat we ontwikkelingslanden hulp boden met geld van ngo’s is voorbij. Ontwikkelingslanden worden nu gezien als economische uitdaging, waar bedrijven samen met overheden en ngo’s economische groei tot stand kunnen brengen. En dat is de oplossing voor armoedebestrijding”.
De andersglobalisten-site Globalinfo is niet te spreken over deze aanpak. In zijn artikel wijst op Globalinfo Hudig op de gelikte greenwash waarmee bedrijven tegenwoordig ngo’s inpakken.
Hij vreest dat tijdens het debat de bedrijven niet het vuur aan de schenen gelegd kan worden. “Door alleen in te zoomen op een leuke praktijk van een multinational, zal die er altijd goed vanaf komen en valt er eigenlijk ook niets meer te debatteren”. Nu ontwikkelingshulp door de overheid ter discussie staat worden de bedrijven te gretig omarmt als heilige graal voor armoedebestrijding stelt Hudig. Terwijl diezelfde bedrijven toch ook zoveel slechts doen in ontwikkelingslanden: “Tegelijkertijd staat Unilever bekend als een van de meest genadeloze transnationale bedrijven als het gaat om het veroveren van lokale markten, en mankeert er natuurlijk van alles aan de productie van de grondstoffen die gebruikt worden”. Het lijkt erop dat Globalinfo liever helemaal geen rol voor bedrijven in armoedebestrijding ziet? Dit is weer een inkadering van het debat waar de organisatoren het niet mee eens zullen zijn.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
“There’s an ecosystem of businesses that are being harmed every day by this moratorium” (AFP)
David Rosemblum is advocaat voor de olieindustrie die vandaag protest aantekent tegen het zes-maanden moratorium op diepzee boringen in de Golf van Mexico. Volgens hem is het niet eerlijk dat een hele sector wordt getroffen door de fout van een bedrijf. Hij vreest ook dat het Amerikaanse moratorium vervolg zal krijgen in de diepzee olievelden voor de kust van Brazilië en Afrika.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
