[qvdd]"Er is een tijd geweest dat mevrouw Verdonk zich bij het Torentje liet fotograferen. We hebben een periode gekend dat Geert Wilders dacht dat hij hier bijna binnen was. We zagen Cohen sky high gaan vlak na zijn lancering als nieuwe PvdA-leider. En nu zou Mark Rutte opeens hier al zitten. Je ziet een grote beweeglijkheid in de peilingen en daarom is moeilijk te voorspellen wat er gaat gebeuren." Balkenende probeert de moed erin te houden. Maar nadat de NOS het laatste restje vertrouwen van het CDA de publicitaire grond in boorde wordt binnen het CDA overlegd over zijn opvolger.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
[qvdd]
“Toen ik als jongeling de politiek inging, zag ik dat er twee manieren zijn om hogerop te komen: door kwaliteit of door anderen een mes in de rug te steken. Toen heb ik me heilig voorgenomen nooit iemand een mes in de rug te steken. Ik heb geen dubbele agenda.”
Maxime Verhagen, onze Minister van Buitenlandse Zaken, zegt niet van plan te zijn Balkenende op te volgen als leider van de CDA. Maar ondanks de vrome woorden, blijft Verhagen natuurlijk een sluwe vos. Of beter gezegd: een rat.
Verhagens uitspraak valt precies samen met een pijnlijk bericht voor het CDA en Balkenende in het bijzonder: uit een peiling blijkt dat het vertrouwen van de kiezer in het CDA laag is en slechts 31% van de ondervraagden vertrouwen heeft in Balkenende. En zo blijft de leiderschapsvraag nog wel even boven de CDA-markt hangen.
[qvdd]
“Nederland meent dat er moet worden gewerkt aan een gezamenlijke aanpak, en dat daar de systemen van ons forensisch instituut een grote rol kunnen spelen.”
Als Nederland misgrijpt op zware bestaande posten, dan maar een geheel nieuwe post bedenken, moet Balkenende gedacht hebben toen hij vanochtend een nucleair tribunaal voorstelde dat er op moet toezien dat landen geen nucleair materiaal leveren aan terroristen. Obama schijnt er zo van onder de indruk geweest te zijn dat hij het voorstel voor weer een papieren tijger in zijn slotspeech noemde.
Balkenende werd op de nucleaire veiligheidstop ook betrapt op het bedrijven van een onvervalst stukje partijpolitiek:
“[De uitnodiging voor de G20] is er nog niet. Ons vertrek uit Afghanistan heeft die uitnodiging ook niet dichterbij gebracht, maar we blijven er voor knokken.”
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
[qvdd]
“De VVD zal nooit de rekening neerleggen bij mensen die zwak staan.”
Rutte tijdens het debat gisteren tegen Balkenende, nadat de laatste hem beschuldigde van oneerlijkheid. Ook Halsema verweet Rutte ‘een loopje met de waarheid’ te nemen.
Balkenende en Halsema lijken gelijk te hebben, zo wijzen berekeningen van econoom Bas Jacobs uit.
Gerd Leers volgt Balkenende op.
Balkenende zijn houdbaarheidsdatum is 10 juni definitief verstreken. De vraag is: wie volgt ‘m op? Uiteraard solliciteert niemand openlijk naar de functie, maar dat weerhoudt de potentiële kandidaten er niet van zich nu al in de kijker te spelen. Kandidaten zijn: Hirsch Ballin, Veerman en Wijffels. De meest waarschijnlijke opvolger is in mijn ogen Gerd Leers. Onopvallend opvallend blijft hij zich staatsmanwaardig warm lopen. Een proefballonnetje (zie de Saillante stelling van gisteren) over het districtenstelsel hier, een dubieus compliment over Balkenende’s leiderschap daar en Gerd toont aan dat hij klaar is het stokje over te nemen.
En dat akkefietje over integriteit? Gerd moest volgens eigen zeggen niet weg als burgemeester van Maastricht vanwege een integriteitprobleem. Dat hij een vakantievilla van een topambtenaar kocht, had daar niets mee te maken. Gerd is slachtoffer. Gerd is slachtoffer van niets minder dan een politieke afrekening. Het nemen van heldere en stevige besluiten wekte de woede van zijn wethouders en daarop besloten ze hem aan de kant te zetten. Kortom: Gerd heeft voldoende zelfkennis om het politieke leiderschap van het CDA aan te kunnen. Zijn politieke opvattingen passen perfect in de tijdgeest: streng doch rechtvaardig. Raddraaiers hard aanpakken, maar buitenlanders niet over één kam scheren. Het lijkt verdacht veel op het ‘grenzen stellen, kansen bieden’ van PvdA burgervader Aboutaleb, maar dat terzijde.
Landgenoten,
Camiel gaf er de brui aan, Wouter wilde niet langer en vandaag sta ik voor u om mijn vertrek uit de politiek aan te kondigen. Ze zeggen weleens “It takes a village to raise a child”, maar het lijkt mij in het geval van mijn dochter Amelie verstandiger om deze taak zelf ter hand te nemen samen met mijn vrouw. Na acht jaar als minister-president, vier kabinetten verder en en paar illusies armer kom ik maar tot één conclusie: mijn gezin leiden zal ik succesvoller doen dan mijn land leiden.
Politici moeten het goede voorbeeld geven. Wie het maatschappelijk klimaat wil verbeteren, moet bij zichzelf beginnen. Je dwingt respect af door het te tonen. Acht jaar lang heb ik dat met volle inzet gedaan. Ik zie inmiddels minder schok- schouderen over ’tegeltjeswijsheden’ als ik begin over waarden en normen. Er wordt met minder dedain gesproken over ‘een christelijke beschavingsoffensief’. Het gaat gewoon om waarden die de moeite waard zijn om te verdedigen.
Toen ik begon in Den Haag waren er nog wat meewarige blikken en maakten velen grappen over mijn gelijkenis met Harry Potter. Ik kan nog steeds niet toveren, maar er heeft zich hier in Nederland wel iets magisch voltrokken. We hebben veel bereikt met Nederland de afgelopen acht jaar. Maar we zijn nog niet klaar.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Agnes Kant heeft het niet gehaald, en ook Balkenende lijkt nu onder vuur te liggen. Tijd voor een beetje Wisdom of Crowds: Haalt Balkenende de verkiezingen als partijleider en lijsttrekker?
De handen hoeven even niet meer uit de mouwen gestoken worden, de schoppen gaan niet zo rap meer de grond in: de minister die van “aan de slag” zijn nieuwe doopnaam had gemaakt gaat met vervroegd politiek pensioen. Dat maakt meteen een einde aan de geruchten dat CDA’er Camiel Eurlings de tweede positie op de kieslijst voor de tweedekamerverkiezingen zou krijgen, maar het zwengelt nieuwe speculaties aan.
Het is bijzonder dat een politicus die al vanaf zijn twintigste levensjaar een steile opmars door de leemlagige CDA-kaders maakt en al jaren geldt als opvolger van Jan Peter Balkenende er zo plotseling de brui aan geeft. Het kan natuurlijk goed zijn dat Eurlings er tegenop zag onder Balkenende nog een aantal tropenjaren door te brengen op een ministerie als Verkeer en Waterstaat, een ministerie waar ambitie en daadkracht doorgaans sneuvelen op politieke verdeeldheid en massatraagheid. Niet een slechte reden om te kiezen voor een rustiger bestaan met meer nadruk op het privéleven. Misschien zelfs in Maastricht. Denkend aan de situatie waar het CDA nu in verkeert, dringt zich echter een cynischer verklaring voor het vertrek van Eurlings op.
Het CDA verloor 192 zetels in gemeenteraden, staat op fors verlies in de peilingen na nóg een gevallen kabinet-Balkenende en intern gemor werd gesmoord door Balkenende vrijwel meteen na de gemeenteraadsverkiezingen CDA-leider te benoemen. Het zijn tekenen van een onzeker leiderschap van Balkenende en niets is zo stekend als een jonge, ambitieuze pretty boy die zelfs in de eigen achterban populairder is en waarvan iedereen binnen het CDA weet dat hij een troefkaart is in de zuidelijke provincies, waar het CDA veel concurrentie van de PVV verwacht. Zo’n concurrent kan maar het beste een beetje uit de buurt gehouden worden. Om het beeld dat Eurlings besluit een “eigen keuze” en “onverwacht” was te schetsen, worden de geruchten dat Eurlings de tweede man na Balkenende zou zijn de wereld in geholpen.
Balkenende vindt volksvertegenwoordiger zijn te min. Dat is de boodschap die de lijsttrekker van het CDA heeft voor de kiezer. Hij heeft laten weten na 9 juni alleen maar beschikbaar te zijn voor het premierschap. Balkenende zegt ‘voor goud’ te gaan, maar steekt zijn middelvinger op naar de kiezer. “Als jullie mij in de Tweede Kamer kiezen als jullie vertegenwoordiger, kunnen jullie doodvallen” is wat hij zegt. ChristenUnie-leider Rouvoet heeft er geen goed woord voor over. Hij noemt de opstelling van de CDA-leider merkwaardig. De Minister voor Jeugd en Gezin van Balkenende IV is veel te mild in zijn bewoordingen.
De grootste partij van Nederland in de Tweede Kamer kiest een lijsttrekker die zijn neus ophaalt voor het parlement waarvoor de verkiezingen zijn uitgeschreven. Balkenende en het CDA verdienen alleen daarom al een enorme electorale schop onder hun kont.
Het is merkwaardig dat de partij die al eerder op zijn schreden moest terugkomen – vanwege het nogal vroeg uitroepen van de lijsttrekker – nogmaals blundert. Was het bovendien niet juist het CDA en Balkenende zelf die verklaard tegenstander zijn van een gekozen minister-president. Zoals het CDA zelf verwoordt:
[..] niet voor een gekozen premier. Ik vind dat je het parlement dan op achterstand zet. De premier is de meerdere onder zijn gelijken, en dat past ook heel goed bij ons land.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
“Het is heel onverstandig om elkaar bij voorbaat uit te sluiten. Dat past niet in een democratie”.
En gelijk heeft Van Geel, fractievoorzitter van het CDA. Een kleine twee weken geleden, na de oproep van de PvdA om niet samen te gaan regeren met de PVV.
Het bij voorbaat uitsluiten van partijen is in het verleden altijd contraproductief gebleken. Hooguit kan je zeggen dat je op basis van het programma van een partij geen coalitie-mogelijkheden ziet. Maar wat schetst de verbazing, sluit Balkenende opeens de PvdA uit:
“Er was meer aan de hand dan de kwestie Uruzgan. Het gaat om onderling vertrouwen. De kiezer zou het ook niet begrijpen als je nu het kabinet laat vallen om een paar maanden later weer door te gaan”.
Conclusie: het CDA is dus wél bereid uit te sluiten, waarmee de partij zichzelf reduceert tot een windvaan die met de electorale wind meewaait.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat Ger Bosma over Balkenende V.
Nu voor de vierde keer een kabinet dat zijn naam draagt de vier jaar niet vol maakt, is het wat mij betreft einde oefening voor Jan Peter Balkenende. De namen Balkenende V, VI VII etc worden bij deze definitief toegekend aan alle in de toekomst nog aan te schaffen sloepen van Zeeverkennersgroep Robert Baden-Powell, afkomstig uit JP’s woonplaats Capelle aan den IJssel. Ook een erelidmaatschap van deze mieters fijne scoutingclub is wat mij betreft goed bespreekbaar. Maar laat het in godesnaam daarbij blijven.
Een probleempje: de gebutste brekebeen Balkenende is inmiddels al weer door zijn trouwe CDA-lakeien als lijsttrekker op het schild gehesen, dit ongetwijfeld tot groot chagrijn van Maxime ‘Raspoetin’ Verhagen. Ook zelf wil Jan Peter maar van geen opgeven weten. Er lijkt slechts één manier om te voorkomen dat we voor de vijfde maal opgescheept worden met een autistisch Balkenende-kabinet: het CDA mag onder geen beding de grootste partij worden. En ik weet dat jullie dit niet willen horen, maar het betekent dat zowel linkse als rechtse kiezers toch een beetje strategisch zullen moeten stemmen.
Het politieke landschap is de laatste jaren onherkenbaar veranderd. De traditionele grote partijen bestaan niet meer. En dan is er ook nog de sterke groei van de rechts-nationalistische aanhang van Geert Wilders. Geen enkele partij kan bij de volgende verkiezingen derhalve op meer dan 30 zetels rekenen. Bovendien lijken maar liefst 6 partijen goed te zijn voor 20 à 30 zetels, te weten CDA, PvdA, VVD, D66, PVV en (misschien) de SP. Wie in de stoelendans om de gunst van de kiezer de grootste wordt is nu nog koffiedik kijken, maar de campagne wordt ongetwijfeld snoeihard. Door de hoog opgelaaide animositeit tussen CDA en PvdA en de grote ideologische verschillen tussen de zes partijen onderling, zijn er weinig voor de hand liggende coalities. Verder lijken er vrijwel altijd minimaal vier partijen nodig voor een meerderheidskabinet.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.