serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Heaven and Hell

Onder fans wordt er steeds weer gediscussieerd over de vraag wiens stem het geluid van Black Sabbath het meest recht doet: Ozzy Osbourne, Ian Gillan (van Deep Purple-faam) of Ronnie James Dio.

Hun ‘satanische’ imago ten spijt, is Heaven and Hell eigenlijk een minipreek, zij het niet aan de hand van de bijbel maar van het tarotspel, waarin Dio de toehoorder vraagt wat voor mens deze wil zijn en deze wat levenslessen voorhoudt.

Closing Time | Mr. Crowley

Toen Ozzy Osbourne in 1979 uit Black Sabbath geflikkerd werd, moest hij natuurlijk wat om zijn imago als de rockprins der duisternis hoog te houden.

Een ballade aan het adres van Aleister Crowley, de invloedrijkste duivelskunstenaar van de twintigste eeuw, hielp een stuk in de richting.

Drieëndertig jaar later klinkt het allemaal behoorlijk tam, gedateerd, en vallen de glampakjes bepaald niet schokkend of duister te noemen. Neemt niet weg dat Osbourne, gitarist Randy Rhoads en drummer Tommy Aldridge onder heavy metal-fans nog altijd worden vereerd.

Closing Time | Unravel

De IJslandse Björk Guðmundsdóttir groeide uit van een avant-garde rockzangeresje in de jaren tachtig tot een internationale superster.

Hier vinden we haar in een kleine, intieme setting. Ook fijn.

Closing Time | The Mystic’s Dream

Loreena McKennit is zo eigenzinnig dat ze haar eigen platenlabel heeft, Quinlan Road. Haar stijl wordt beïnvloed door folk, keltische, middeleeuwse en zoals hierboven blijkt, arabische muziektradities.

Bovenstaande registratie is van de DVD Nights from the Alhambra (2007)

Closing Time | Rakim

Dead Can Dance valt lastig in een muziekstroming onder te brengen.

De in 1981 opgerichte band rond het Australische koppel Lisa Gerrard en Brendan Perry verbindt moeiteloos muzikale elementen uit de vier windrichtingen en diverse tijdperken.

Bovenstaande clip komt van de DVD en bijbehorende plaat Toward the Within.

Closing Time | Crystal Ship

Jaja, Riders on the Storm, Light my Fire en zelfs People are Strange komen nog wel eens voorbij op de radio, maar wist u dat The Doors veel meer te bieden hadden?

Ik kwam Crystal Ship destijds tegen op een schandelijk ondergewaardeerd coveralbum van Duran Duran, en was meteen verkocht.

http://www.youtube.com/watch?v=h_jhyQfIxO0

Closing Time | Comfortably Numb

Roger Waters en David Gilmour spelen Comfortably Numb tijdens The Wall Tour van Roger Waters. Na een pauze van 20 jaar komt vandaag het nieuwe (laatste?) album The Endless River van Pink Floyd uit met hoofdzakelijk instrumentele nummers die nog ‘op de plank’ lagen.

Een tour gaat er niet meer komen. Enerzijds misschien terecht, anderzijds ook jammer: De Kuip. 1994. Ik zou het nog best eens een keer mee willen maken.

Closing Time | I Want

Alan Wilder was jarenlang toetsenist bij New Wave band Depeche Mode. In 1995 verliet hij de groep om zich geheel aan zijn muziekproject Recoil te wijden.

Op het album Liquid werkt hij onder meer samen met spoken word-artieste Nichole Blackman. Dat levert duistere, sensuele en ritmisch meeslepende nummers op.

Van hetzelfde album, ook met Blackman, is het nummer ‘Breath Control’, over een vrouw die het machtsspel van het sadomasochisme ontdekt:

Closing Time | God hates a coward

Mike Patton, die u wellicht nog kent van Faith No More, heeft inmiddels meer muzikale projecten achter de rug dan menig bandje überhaupt platen uit heeft gebracht.

Hier vinden we hem tussen het ensemble Tomahawk, in een revenge story die vervolgens werd geanimeerd door Andrei Bakhurin.

Closing Time | Rastak

Iran is een groot land waar, naast de Perzen, allerlei etnische minderheden leven: Turkmenen, Arabieren, Koerden en diverse stammen, die voor een deel hun aloude nomadische levenswijze bewaren. Er zijn verschillende folkloristische bands die zich laten inspireren door de tribale muziek, zoals Rastak. Het lied gaat over de regen en is gezongen in de taal van de Loeren, een groep die woont in het Zagrosgebergte.

Vorige Volgende