De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Vrijdag ongeindag. Deze keer met dank aan Sherry Vine & Misstress Formika, die een draai geven aan een klassieker van de Beastie Boys en ook nog een boodschap hebben voor Vladimir Putin en Robert Mugabe.
In het kader van rare dingen die je op YouTube kunt tegenkomen: techno uit Mongolië. Door Zorigoo.
Duane Eddy & The Rebels spelen de originele versie van Peter Gunn, door Henry “Pink Panther” Mancini. Duane is de uitvinder van de zwaar trillende bassnaar, die dit nummer uit duizenden herkenbaar maakt en waardoor het ruim 65 jaar na dato nog staat als een huis.
Fedayi Pacha is een Franse dj met zo te horen Arabische roots. De muziek ligt wat in de lijn van Badawi, die eerder voorbij kwam bij Closing Time.
Vrijdag hadden we wat discussie of Tryo ska mocht heten. Om het nog wat gecompliceerder te maken spelen The Gaylads vanavond een potje rocksteady, een van ska afgeleide stijl met Amerikaanse soul-invloeden.
We blijven even in Mediterrane sferen, deze keer met Luz Casal, die helemaal klinkt zoals je verwacht van een zangeres uit Asturië. Op dat trompetje na dan.
Hindi Zahra is een Marokkaanse singer/songwriter, woonachtig in Parijs. Haar muziek klinkt meer als een bar in het Quartier Latin dan als de soukhs van Fez.
Steeds meer mensen vangen vluchtelingen op in hun huis.
Het lied van de asielzoekers.
Na een hele dag lentezon wilt u ska uit Frankrijk, dus krijgt u ska uit Frankrijk. De mannen van Tryo houden de sfeer er goed in, terwijl ze hun antifascistische ecoboodschap brengen. Als u wilt, gaan ze hier nog even verder.
Proverb (1995), een compositie van Steve Reich voor drie sopranen, twee tenoren, twee vibrafoons en twee elektrische orgels. De tekst is een citaat van taalfilosoof Ludwig Wittgenstein: “How small a thought it takes to fill a whole life!”
U heeft ze vast al eens eerder gezien: The Ukulele Orchestra of Great Britain. Hier met Nirvana’s ‘Smells like teen spirit’. Enigszins jammer dat het orkest van kleine gitaartjes er ook bij zingt. Het nummer is ook door een strijkkwartet gecoverd. En wat te denken van deze brassband? Afijn, de covers in totaal andere bezettingen dan het origineel, zijn talrijk.
Vanavond bij ons dus op ukeleles. Ook omdat dit “orkest” verdraaid goed is.
Shaka Ponk is een Frans gezelschap, dat elektrorock maakt in de stijl van Garbage en Republica. Weinig pretenties, wel veel energie, die live lekker tot zijn recht komt (na ongeveer een minuut geouwehoer)