De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Fatoumata Diawara is een singer/songwriter uit Mali, die haar carrière begon als actrice. Ze speelde onder andere in de voor een Oscar genomineerde film Timbuktu. Deze zomer is ze op tournee door Europa, maar dichterbij dan Brussel komt ze niet.
Dit is het gekste clipje dat u deze week zien gaat. Japanese Breakfast is de artiestennaam van Michelle Zauner uit Eugene, Oregon. Puntig indierockliedje, geen straf om naar te luisteren.
Uit Paul van Ostaijen’s Bankroet Jazz, Vierde deel, 41, p.140: Elke burger een rentenier.
Het is het doel van de regering de staatsekonomie nog gunstiger uit te bouwen dan tot hiertoe het geval is geweest. Daarom heeft de regering besloten tot de eindelike uigave van een niet-gelimiteerde lening schatkistbons, tegen 10%, vrij van alle belasting, en met 75% reduktie voor de inschrijvers. Passez à la caisse. Zodoende zullen wij tot de realisering komen van onze levensmaxiem: elk burger een rentenier.
Wicked Dub Division is een Italiaanse gezelschap dat zich, zoals de naam al suggereert, toelegt op dub, een variant van reggae waarin elektronische vervorming van instrumenten een hoorbare rol speelt.
Emigrantski Raggamuffin Kollektiv RotFront is een band uit Berlijn met veel Oost-Europese leden die een veelheid aan muziekstijlen door elkaar gooien om er een vrolijke mix van te maken. Op de Duitse WikiPedia staat niet waar de band haar naam vandaan heeft, maar kunt u wel uitgebreid lezen over het oorspronkelijke RotFront.
Kalki is een Franse trance-dj die graag wat flirt met ethno. In bovenstaand geval heeft hij in samenwerking met filmer Basile Pierrat een trippy clipje met stuwende muziek in elkaar gezet rond een Indiaas thema.
Vrijdagavond, tijd voor wat gekkigheid. Vitaliy Vladasovich Grachov (artiestennaam: Vitas) werd in Letland geboren toen dat nog onderdeel van de Sovjet-Unie was. In 2002 was hij, op 21-jarige leeftijd, de jongste artiest ooit die een solo show mocht weggeven in de prestigieuze Kremlin concertzaal te Moskou. Het was een behoorlijk extravagante happening, die u hier helemaal kunt bekijken, mocht u daar behoefte aan hebben. Bovenstaand een excerpt uit die show, met een betere geluidsmontage.
Eergisteren is Robert Miles overleden, vooral bekend van het nummer “Children” uit 1995, waarmee hij destijds een grote indruk op me maakte. Hij werd 47 jaar. Voor de liefhebbers hier het origineel.
Doorgaans verdienen muzikanten hun geld met optredens en de verkoop van plaatjes. Zoniet Eisenhauer Beats, die over zichzelf alleen loslaat dat hij uit Bremen komt. Zijn business model is dat je niet zozeer zijn muziek koopt om ernaar te luisteren, als wel om ermee aan de slag te gaan voor je eigen plaat. Bovenstaand stukje triphop is dus eigenlijk een item uit zijn catalogus, bedoeld voor anderen om te bewerken. Maar ook als zelfstandig nummer klinkt het prima.
Kom, we doen er nog eentje uit de oude doos. The Tourists waren een niet zo heel succesvol gitaarbandje in de tweede helft van de jaren zeventig. Ze scoorden twee bescheiden hits in Engeland, waaronder bovenstaande cover van Dusty Springfield en zouden helemaal een voetnoot in de popgeschiedenis geworden zijn als gitarist Dave Stewart en zangeres Annie Lennox zichzelf niet opnieuw hadden uitgevonden als Eurythmics.
Spanje was aan het begin van de jaren zeventig een conservatieve dictatuur waarin alles wat voor links doorging gevaarlijk gevonden werd. Maar soulpijpen, dat mocht kennelijk wel, blijkens de favoriete dracht van Los Pop Tops, een Madrileense band uit die tijd. Al zingen ze in bovenstaande superhit wel over familiewaarden, natuurlijk.