serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


https://www.youtube.com/watch?v=dBuvh7ZjqFg

Closing Time | Locust.

Locust is de Brit Mark van Hoen. Zijn latere werk is meer poppy, met een flinke electronische inslag. Een draai die hij maakte deels uit frustratie vanwege het feit dat hij met zijn eerdere kunststukjes maar bleef opereren in de duistere krochten en marge-genres van de muziek.

Die eerdere werkjes worden door okto natuurlijk interessanter gevonden, want daar zijn we snob genoeg voor. We horen vooral duistere ritmische electronica, met een opvallend verzorgd geluid waarin veel aandacht voor sfeer is. Wat ook opvalt is de zwaar melancholieke inslag die het hele werk ademt: Van Hoen had het kennelijk net zo moeilijk als het meisje op de hoes, getuige titels als I feel cold inside because of the things you sayInside I am crying of I am afraid of who I am.

Closing Time | InsaDonjaKai

InsaDonjaKai zijn Kai Angermann op percussion en Insa Schirmer en Donja Djember op cello. Ze komen uit Duitsland, en speelden al op menige plaat als sessiemuzikant voor ze in 2012 als trio op de proppen kwamen met Insomnie Joyeuse.

Closing Time | Arcadia

Wat? Staat er nog geen Closing Time klaar? Dan zetten we maar eens een liedje neer van Arcadia, een tijdelijk project van Simon le Bon, Nick Rhodes en Roger Taylor, die bekender zijn van Duran Duran. Ik geloof dat ik het sinds 1985 elk jaar wel eens heb gehoord in de verkiezingstijd.

Closing Time | Robbie Williams

Mijn zakenpartner kon onlangs in Spanje een kijkje nemen achter de schermen van de Grand Prix-races en kwam terug met de mededeling dat hij het best leuk had gevonden om een keertje te mogen rondlopen in dat rare wereldje van de snelle auto’s. Een guilty pleasure, zoals hij het noemde. Zijn enthousiasme verbaasde me niet, want ik zat wel eens naast hem als we met een strakke 170 over de autobahn of de autostrada vlogen reden.

https://www.youtube.com/watch?v=u6VTj7LhCtE

Closing Time | 2 Live Crew

Als we deze week dan toch een beetje in nostalgische jaren tachtig sferen zitten, vraag ik graag aandacht voor de 2 Live Crew. Ook als u Luke en Mr Mixx niet kent, bekijkt u bovenstaande clip met een vette glimlach, maar bedenk wel dat mensen hiervoor in het gevang beland zijn. Het heeft weinig gescheeld op het Amerikaanse hooggerechtshof had eraan te pas moeten komen om het verbod (wegens obsceniteit) op Me So Horny ongedaan te maken.

Vorige Volgende