serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Barbie Bertisch

Multidisciplinair artiest Barbie Bertisch vond tijdens de pandemie de rust – omdat ze niet meer kon DJ’en – om door haar eigen archieven te struinen en het album Prelude te maken. Over de lange periode dat als DJ in New York City haar plek moest vinden vertelt ze: “I felt like I was surrounded by men who ruled every space. I constantly felt like I had to ask permission to enter, always around bands but never the girl in the band.” Misschien was dat een onverwacht positief effect van de pandemie: niet steeds geconfronteerd worden met de dominante normen en niet steeds drie keer in de spiegel hoeven kijken voor je de deur uitgaat. Het nummer ‘Is This What You Wanted?’ is “a pointed provocation to domineering figures from her past.” 

Closing Time | Sam Prekop en John McEntire

Sam Prekop en John McEntire zijn bekend van en werkten samen in andere hoedanigheden (o.a. Tortoise, The Sea and Cake) en maakten met Sons Of hun eerste album samen. Prekop maakt normaal experimentele elektronische muziek, terwijl McEntire (onder meer) drumt, en het resultaat is heel aangenaam: als je niet goed oplet klinkt het bijna te makkelijk. En ook fijn: het duo liet zich niet verleiden om nummers in te korten – want lange nummer zijn het best, als het goede nummers zijn.

Closing Time | The Smile

Thom Yorke doet weer eens wat nieuws en iedereen vindt het natuurlijk weer geweldig – volgens Pitchfork is het album A Light for Attracting Attention van The Smile zelfs “unmistakably the best album yet by a Radiohead side project.” Maar wat is het eigenlijk? Wiki weet raad: het is art rock, post-punk, progressive rock, electronica, afrobeat, math rock, post-rock, grunge, electro-rock, psychedelische rock, desert rock, funk, jazz, breakbeat, wonky en/of systems music. Er zit vast iets tussen wat je aanspreekt.

Closing Time | Badlands

Gewoon een lekkere gitaarband die maar niet wil doorbreken. Geeft niet, zo kunnen we er ook van genieten hoor. Lekker hysterische teksten en mooie opbouw.

Closing Time | Iris

Een heerlijke minimalist bij onze zuiderburen. Hij heeft al menig juweel gecomponeerd. Iris is wel een aardige samenvatting van zijn ouvre.

Closing Time | French Disko

Hoewel het origineel van Stereolab muzikaal al heel lekker was, kwam de tekst nooit goed naar voren. In deze Duitstalige uitvoering van de Beatsteaks des te meer. En met frisse opname. Lekker.

Closing Time | State of Shock

Hier The Ex, van Nederlandsche bodem in alle rauwheid van een obscure live uitvoering. Nog met Tom Cora op Cello. Wat een heerlijke combi was dat toch. Poëzie en punk.

Closing Time | Drapery Falls

Metal of symfo, of gewoon allebei?

Klassiek stuk van Opeth in de traditie van de lange composities van de rockbands uit de jaren zeventig. Af en toe wat ruiger, moet kunnen. Oh, en let op t-shirts. Ken uw klassieken.

Closing Time | Dust My Broom

‘Dust My Broom’ is een bluesklassieker die helemaal teruggaat op Robert Johnson. Ja, ‘de’ Robert Johnson die zogenaamd zijn ziel had verkocht aan de duivel en in 1938 om het leven kwam bij een ongeluk.

Het was echter de versie van Elmore James uit 1951 die enorme invloed zou uitoefenen op de ontwikkeling van de (blues)rockmuziek.

James’ slide guitar adaptation of Johnson’s triplet figure has been identified as one of the most famous blues guitar riffs and has inspired many rock performers. (Wikipedia)

Vorige Volgende