CBP gaat in de ‘aanval’
Het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) constateert op ‘de Europese dag van de Privacy’ dat het bedroevend gesteld is met de kennis omtrent wat de overheid en bedrijven wel en niet mogen en kunnen weten van je en hoever zij daarin mogen gaan. Maar liefst 70% is daar volgens onderzoek niet goed van op de hoogte.
Daarom heeft de organisatie nu besloten “indringend en soms onaangekondigd onderzoek” te gaan doen naar overtredingen. De organisatie zal ook niet schromen te “dreigen met hoge boetes”.
De voorzitter van de CBP, Kohnstamm, waarschuwde al eerder voor de ontwikkeling van de maatschappij richting een “glazen samenleving”. Als voorbeelden daarvan noemt hij rekeningrijden, de ov-chipcard, het patiëntendossier en het opslaan van telefoongegevens.
“Het moet niet veel gekker worden”
Aldus Kohnstamm. Bij al deze strijdlustige taal vraag ik me wel af waarom deze van een overheidsorganisatie moet komen die als adviesorgaan dient voor diezelfde overheid op het gebied van privacy. Want het takenpakket van het CBP omvat onder andere het geven van advies inzake wetgeving, toetsing van gedragscodes en reglementen, en het verlenen van ontheffingen voor het verwerken van privacy-gevoelige gegevens.
“Het moet niet gekker worden” klinkt mij enigszins hypocriet in de oren, zeker uit de mond van de voorzitter van een organisatie die veel eerder aan de bel had kunnen en moeten trekken.
Niets is te dol in het Labadi Beach Hotel aan de oostkant van Accra. Fantastische suites, een toprestaurant, het strand aan je voeten, en een 24-uurs cocktailbar inclusief rastaman die vlijtig de drankjes serveert. Niet voor niets verblijft de selectie van het Marokkaanse nationale elftal in dit hotel tijdens de Afrika Cup.
Zo rond half elf op donderdagochtend is het nog vrij rustig op het met rode vlaggen omsloten terrein. ‘Maar vergis je niet,’ zegt de vriendelijke Juda, de caretaker van het door hem genoemde Pleasure Island, ‘aan het eind van de middag komen de toeristen. Nu zie je hier ongeveer acht tenten staan. Maar straks moet ik aan de slag om de accommodaties voor de nieuwe gasten op te zetten. Ik kan met gemak twintig tenten opzetten.’
‘De mensen die hier komen, vinden deze plek fantastisch,’ zegt Juda. ‘Een gewone tent kost zo’n 10 cedi (ongeveer acht euro) per nacht. Dat is heel betaalbaar. Een duurdere tent, die we opzetten met lange bamboestokken, is 15 cedi. Maar voor die prijs heb je wel de meest luxe accommodatie. Het is allemaal een stuk goedkoper dan bij de buren en zeg nou zelf: dit ziet er toch net zo goed uit? Wij zorgen er altijd voor dat onze gasten het naar hun zin hebben.’