Zoekresultaten voor

'privacy'

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

RFID chip roept veel ethische vragen op

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een stuk van Herman van Wietmarschen dat eerder verscheen in de Trouw. Herman is onderzoeksjournalist en werkt o.a. voor ‘werkplaats biopolitiek‘.

RFID-chip (Foto:wikimedia commons/public domain)De Trouw van 21 december 2007 berichtte vooral over de privacy-kanten van de opkomende RFID technologie. Grootschalige toepassing van deze minuscule chips in kleding, verpakkingsmateriaal van voedingsmiddelen en andere artikelen maakt een steeds verder gaande inzage in het privéleven van mensen mogelijk. Ook schept dit mogelijkheden voor controlerende maatregelen zoals het nagaan wie welke producten koopt. Ideaal voor het ontwikkelen van marketingstrategieën. Echter deze chips doorbreken ook ethische grenzen.

Tot nog niet zo lang geleden was het aan de geneeskunde voorbehouden om ingrepen te doen in het lichaam van mensen. Operatietechnieken, het injecteren van medicijnen en andere invasieve technieken hebben ingang kunnen vinden in de medische praktijk door de noodsituatie waarin zieke mensen zich kunnen bevinden. Een medische ingreep is meestal niet leuk om te ondergaan, maar er rest vaak geen andere oplossing. Het gaat hier om het genezen of repareren van mensen. We hebben als samenleving het gevoel dat we deze ingrepen mogen doen, om mensen te helpen.

De komst van de plastische chirurgie heeft het beeld van medische ingrepen met het doel te genezen aan het wankelen gebracht. Steeds vaker wordt medische technologie ingezet om mensen ‘mooier’ te maken. De noodzakelijkheid van een handeling is niet meer leidend, het wordt een persoonlijke keuze. Plastische chirurgie wordt een product waar je vaak veel geld voor moet betalen. Er is hier sprake van een verschuiving van ethische waarden ten aanzien van ingrepen in het lichaam. Niet alleen medisch noodzakelijke handelingen mogen het lichaam binnen treden, ook persoonlijke ideeën om het lichaam te verbeteren.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Waar zijn de helden?

Sargasso biedt gelegenheid tot het plaatsen van gastbijdragen.
Vandaag plaatsen wij een bijdrage van DeJa.

Eén van de zaken die mij, eigenlijk al sinds het beroemde 9-11 moment, verbijsterd is het gemak waarmee we in de gehele westerse wereld onze vrijheden en privacy opgeven.

Wanneer ik alleen al kijk naar de Europese en Nederlandse situatie dan zie ik een aantal zorgelijke ontwikkelingen. Ontwikkelingen die nauwelijks nog te rijmen zijn met een democratische maatschappij, die absoluut niet passen in onze maatschappij of onze manier van denken en doen en die eigenlijk alleen maar passen binnen een totalitaire staat. Om zomaar wat voorbeelden te noemen, kijk naar artikel V-8 van het regeerakkoord, waarin in niet eens bedekte termen censuur wordt voorbereid of kijk naar de Europese bewaarplicht van verkeersgegevens.

Ik ben niet verbaasd over het feit dat regeringen of politici in het algemeen dit soort wetgeving willen doorduwen. Het is van alle tijden dat (ook democratische) politici meer invloed willen uitoefenen op het gedrag van hun burgers en het is van alle tijden dat de overheid het moeilijk vind haar plaats, namelijk als dienaar en niet als opperbaas, te beschouwen.

Waar ik door verbijsterd ben is het gemak waarmee wij, de burgers van Nederland & de rest van Europa dus, over ons heen laten lopen en dit soort zaken laten gebeuren. Waar zijn de dappere mannen en vrouwen van de jaren dertig en veertig gebleven? Waar is de geest van de jaren zestig en zeventig gebleven? Is het dan echt waar? Zijn wij definitief een lamlendig zootje chips vretende, bier zuipende televisieconsumenten geworden die alleen nog maar bezig zijn met kijken naar intelligentieondermijnende leutertelevisie als mongols, ‘gore geer’ en ‘boer zoekt hoer?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Discussie: De nieuwe journalistieke code – 3

burgerjournalistiek (Foto: Spuyt12)De komende dagen zal GeenCommentaar in gedeeltes aandacht besteden aan de nieuwe journalistieke conceptcode. Wij zijn benieuwd naar jullie mening, als bloggers en reageerders, over deze code.

Vandaag bespreken we punt zestien tot en met drieëntwintig. Wat valt jullie op, wat missen jullie, of is het al perfect?

Fair

  • Bij het verzamelen, selecteren en bewerken van nieuws gaat de journalist fair te werk.
  • De journalist beschermt bronnen aan wie hij vertrouwelijkheid heeft toegezegd.
    [verschoningsrecht]
  • Het zoeken naar hoor en wederhoor is een journalistiek basisprincipe. In het bijzonder bij het publiceren van beschuldigingen of verdachtmakingen aan het adres van een persoon of organisatie, past de journalist wederhoor toe. De beschuldigde krijgt voldoende gelegenheid, liefst in dezelfde publicatie en zonder onredelijke tijdsdruk, te reageren op de aantijging.
  • De journalist zal de privacy van personen niet verder aantasten dan in het kader van een open berichtgeving noodzakelijk is.
  • De journalist ontziet de privacy van slachtoffers, nabestaanden, patiënten, verdachten, veroordeelden en eventueel anderen door de algemene herkenbaarheid van betrokkenen in de berichtgeving te vermijden in al die gevallen waarin deze personen onevenredig nadeel van herkenbaarheid zullen ondervinden en voor zover het vermijden van herkenbaarheid niet in strijd is met het belang van een adequate berichtgeving.
    [anonimisering]
  • Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

    Shoppen in de Grondwet

    Het is een vast ritueel bij populistisch rechts om te roepen dat moslims de Grondwet horen te respecteren. Terecht hoor, dat ding is er niet voor niets. Maar het wordt wat wrang wanneer partijen in de Tweede Kamer diezelfde Grondwet terzijde schuiven als dat even beter uitkomt.

    De ChristenUnie heeft een commissie ingesteld om te bepalen of de partij artikel 1 van de Grondwet zal respecteren of dat ze toch homo’s zal uitsluiten van vertegenwoordigende functies in de partij. Verdonk en Wilders zijn ontoerekeningsvatbaar als het op logisch redeneren aankomt, daar zal ik het niet eens meer over hebben.

    Maar de VVD laat met het vandaag verschenen immigratierapport zien de Grondwet ook alleen serieus te nemen als het zo uitkomt. Op de voorpagina van de site word je verwelkomd door een kijk-mij-eens-flink-zijn-citaat van Fred Teeven en een behoorlijk suggestieve poll (“Twaalf Surinamers gaan op kosten van de Nederlandse belastingbetaler een jaar lang afkicken in hun thuisland. Wat vindt u?”). In het genoemde rapport wordt het echter nog een graadje erger (pagina 5, bijna onderaan):
    “De immigratie- en integratieproblematiek is nu zodanig dat drastische maatregelen nodig zijn. Het is onverantwoord van noodzakelijke maatregelen af te zien met een verwijzing naar de Grondwet, internationale verdragen of bijvoorbeeld de Privacywet. Deze wet staat te vaak effectief overheidsoptreden in de weg.”
    Was getekend, Henk Kamp.

    Als je vindt dat de Grondwet een onding is, prima. Maar zeg dat dan wel consequent. Elke allochtoon, hoe ingeburgerd ook, wordt door populistisch rechts voortdurend met de Grondwet om de oren geslagen. Maar wanneer je om flink te doen zegt dat je allerlei maatregelen uitgevoerd wilt zien, ook al gaan ze tegen de Grondwet in, is laf.

    Vorige Volgende