Zoekresultaten voor

'privacy'

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

lex1a, muzan en bws zijn de pineut

Nadat door een foutje Stichting Brein al de NAW-gegevens ontving van twee hardcore bestanddelers (lex1a en bws), is vandaag de klopjacht op de derde internetpiraat succesvol afgerond (muzan, “een vrij veel voorkomende Arabische naam”). De kort geding-rechter oordeelde dat UPC de gevraagde gegevens moet verstrekken. Een service provider kan daartoe verplicht worden als inbreukmakend (onrechtmatig) handelen voldoende aannemelijk is en buiten redelijke twijfel is dat de gevraagde gegevens ook de inbreukmaker betreffen (dat hij/zij is wie hij/zij is). De rechter vindt dat in zo’n geval de privacy van de gebruikers het onderspit kan delven tegen de opsporingsbelangen van de rechthebbenden.

Het eerste criterium is herleidbaar tot de zaak Lycos vs Pessers, die het tot de Hoge Raad schopte. Op die uitspraak ventileerde de advocaat van UPC die vandaag in het ongelijk werd gesteld, Christiaan Alberdingk Thijm, al eerder kritiek. De Hoge Raad vond dat een provider niet alleen bij een ‘onmiskenbaar onrechtmatige uiting’, maar al bij een ‘voldoende aannemelijke onrechtmatige uiting’ kan worden verplicht persoonsgegevens te verstrekken. Alberdingk Thijm stelt dat het onwenselijk is dat providers deze “juridisch ingewikkelde” toets moeten uitvoeren. Ook Anton Ekker wijst op de rechtsstatelijke bezwaren die kleven aan het opzadelen van een civiele partij als een provider met een afweging die raakt aan de grondrechten op privacy en de vrijheid van meningsuiting.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Opt-in, zo kan het natuurlijk ook

Mensen die zich in willen schrijven bij life and cooking kunnen netjes een hokje aanvinken als ze emails en smsjes willen ontvangen. Geheel vrijwillig. Behalve dan dat het wel een verplicht veld is.

Dat terwijl de privacyverklaring weinig aan duidelijkheid te wensen overlaat. “Unilever behoudt zich het recht voor u dood te spammen, uw gegevens te verkopen aan andere bedrijven die u dood willen spammen, en, just in case, deze privacyverklaring te veranderen zonder u daar van op de hoogte te stellen.” Je zou toch denken dat zo’n groot bedrijf dat soort onzin niet nodig heeft.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Twijfels een week na het grote terreuralarm

Groot alarm! Groot alarm! Net op tijd een enorme aanslag voorkomen door de arrestatie van meer dan twintig terroristen! Tien vliegtuigen zouden opgeblazen worden met vloeistof explosieven.
De wereld was even in rep en roer. Maar inmiddels past iedereen zich alweer aan aan de nieuwe realiteit. Nog meer controles bij het inchecken en geen handbagage op sommige vluchten zullen we straks normaal vinden. En er is uiteraard ook weer wat meer ruimte gekomen om strenge maatregelen te nemen om zo potentiële terroristen tijdig op te sporen. Er is zelfs sprake van het meer gebruik maken van het zogenaamde “racial profiling“. Weer een stukje vrijheid dat we gaan opofferen voor onze veiligheid.
Maar wacht eens even. Hierbij gaan we er natuurlijk wel vanuit dat het terreuralarm van vorige week terecht was. Als je de Nederlandse media volgt kan je ook niet aan die indruk ontsnappen natuurlijk.
Recent werd nog eens neutraal bericht dat de terreurverdachten langer vast mogen zitten.
Gelukkig hebben we tegenwoordig toegang tot meer bronnen. En dan ga je toch twijfelen.

Recent melden we al dat het acuut zijn van de dreiging dubieus was. Immers, er waren nog geen explosieven, er waren nog geen tickets gekocht en sommige verdachten hadden niet eens paspoorten.
En dan is er nog het verhaal van de vloeibare explosieven. Iedereen moet nu zijn shampoo inleveren voor het inchecken. Er zou immers met de juiste spullen een levensgevaarlijke mix gemaakt kunnen worden om de vliegtuigen mee op te blazen. Echter, het blijkt toch wel veel lastiger te zijn om de juiste stoffen onopgemerkt langs de beveiliging te krijgen en om die stoffen dan ook nog eens op de juiste manier te mengen (zonder koeling en badkuip). Nog meer reden voor twijfel dus.
Ook is er dat verhaal over de Pakistaanse inlichtingendienst die essentiele bekentenissen had afgedwongen van hoge Al-Qaida figuren. Maar nu komen er berichten naar buiten dat deze bekentenissen zeer waarschijnlijk door marteling afgedwongen zijn. Redenen om zeer grote vraagtekens te zetten bij die verklaringen.
Last but not least is er de enorme radiostilte op het vlak van bewijsvoering. De verdachten moeten nu nog wat langer vast zitten om de opsporingsdiensten de kans te geven het bewijs rond te krijgen. Maar als er dan zo’n acuut gevaar was, dan is er toch vast ook wel heel veel bewijs? Geruchten over video-tapes met laatste boodschappen en begraven explosieven in bossen zijn tot nu toe ook alleen maar geruchten gebleven.
Pikant detail is dat minister Prescott per ongeluk in een gesprek liet vallen dat een aantal van de nu vastgehouden verdachten wel eens bij gebrek aan bewijs binnenkort vrij gelaten worden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

UPC is wel eng

And it's about time, too Goed nieuws voor klanten van UPC: het bedrijf verstrekt alleen persoonsgegevens aan de Brein als er sprake is van ?zorgvuldig administratief onderzoek?. Mensen hoeven dus niet bang te zijn dat hun privacy wordt geschonden zonder dat de provider en de muziekwaakhond in een achterkamertje overleg hebben gepleegd. Tussenkomst van de officier van justitie? Niet nodig, natuurlijk. Wat kan die nu helemaal dat twee bedrijven niet onderling kunnen regelen?

Omdat internetproviders banger zijn voor rechtzaken dan voor weglopende klanten, regelen ze zaken meestal onderling met de belangenvereniging van platenmaatschappijen. Die stuurt een lijstje op met IP-adressen, en de provider stuurt een lijstje met de namen die daar bijhoren terug. Soms met wat gesputter, maar zelden weigert de provider botweg de gegevens te verstrekken zolang Brein geen dwangbevel heeft.

Moeten we vraagtekens zetten bij het ?zorgvuldige administratief onderzoek? dat volgens UPC is gedaan? Niet per se, al geeft de reputatie van het bedrijf te denken. Het probleem zit hem in het feit dat een bedrijf vindt dat het zoiets zelf wel kan bepalen. Alsof het de enige eigenaar is van de privacygevoelige informatie van zijn gebruikers.

XS4All, de provider die in de regel wél zorgvuldig omgaat met persoonsgegevens (wat natuurlijk een belangrijk onderdeel is van het corporate image van het bedrijf) is om die reden stinkend duur. Alleen maar omdat het zichzelf en piratenjagers niet boven de wet plaatst. Als een supermarkt die duur is omdat hij zich, in tegenstelling tot de concurrenten, aan de warenwet houdt.

RFID verklikker in de maak

RFID verklikker in de maak

Onderzoekers van de Vrije Universiteit te Amsterdam hebben een apparaat ontwikkeld om mensen te beschermen tegen de bedreigingen van RFID chips voor privacy en veiligheid. De zogenaamde RFID Guardian is een soort firewall voor RFID technologie. Het detecteert RFID chips en scanners en geeft controle over het uitgelezen van de chips.

RFID technologie is ondanks de risico’s voor de privacy in opmars. Nog dit jaar volgt de introductie van het biometrisch paspoort en de OV-chipkaart. Bovendien experimenteren winkels en supermarkten met RFID. Het maakt gebruik van radiogolven voor het uitlezen van chips op afstand. Een van de grote problemen met RFID is het gevaar dat chips heimelijk uitgelezen worden. De variant waarbij de chips een uniek nummer hebben kan zo gebruikt worden om mensen te volgen zonder dat ze dat merken. Als een chip persoonlijke informatie bevat, zoals bijvoorbeeld ook het geval was met de toegangskaarten op het wereldkampioenschap voetbal in Duitsland, is de beveiliging van de chips van groot belang.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Ik heb toch niets te verbergen!

1984Bovenstaande zin hoor ik vaak als we het hebben over de steeds meer aanwezige bewakingscamera’s. De meeste mensen gebruiken het argument om aan te geven dat als je tegen bent je vast iets te verbergen hebt, en kijken mij dan aan met een blik van “en jij”?

Ik sputter dan meestal iets in de geest van “Als ik niets fout doe, hoeft de regering mij niet te bekijken” en “De regering bepaalt wat fout is en zij kunnen de definitie aanpassen. In feite doen ze dat al”. Een ander argument is dat de regering misschien foute dingen zou kunnen doen met onbewust door mij gegeven informatie. Leuke argumenten, maar ze overtuigen de gesprekspartner meestal niet.

Op een Amerikaans weblog ontstond een interessante discussie hierover. De auteur van het stukje haalt daar nog een ander, voor mij tot nog toe onbekend argument aan: privacy is een onvervreemdbaar mensenrecht en een voorwaarde voor een waardig en respectvol bestaan.

Het interessante van deze uitspraak is dat het geen verdediging is op de inherente beschuldiging uit de titel van deze post: als jij ertegen bent heb je vast iets te verbergen. Zou jij het leuk vinden dat er iemand meekijkt terwijl je op een bankje een zoen geeft aan je geliefde? Daar even lekker op inzoomed? Of dat je denkt onopvallend even in je neus te kunnen pulken? Dat brengt me meteen op een ander goed argument dat wordt aangehaald in de discussie: onafhankelijk van of je iets doet dat legaal is of illegaal, alleen al het gevoel dat je bekeken wordt verandert hoe je je gedraagt. Daarom is het een gevaar voor de authenticiteit en autonomie van de individuen in een samenleving (Beate Rössler in haar boek “The Value of Privacy”). Als je dit doortrekt is privacy dus nodig voor voor vrije meningsvorming en dus democratie.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Nieuwe aanwinst

GeenCommentaar groeit de laatste tijd gestaag… Vandaag wederom een nieuwe aanwinst: Troebel.
Hij reageerde na een serieus/grappig bedoelde wervingsadvertentie in de Sargasso “Waan van de Dag”.

Troebel heeft een voorliefde voor economie, Amerikaanse politiek en religie. Daarnaast hecht hij erg aan grote vrijheid voor elk individu, goed onderwijs, mildheid voor zwakken en privacy.

Over bovenstaande onderwerpen zal je het dus binnenkort met hem oneens mogen zijn en hem daarover in onze reactiepanelen kunnen doorzagen!

Welkom Troebel!

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Woest over inzage VS in internationale betalingen

Vandaag kwam het bericht naar buiten dat de Verenigde Staten al vijf jaar geleden heeft afgedwongen dat ze inzage heeft in alle internationale financiële transacties die via SWIFT lopen, dat is dus al het betalingsverkeer tussen personen en organisaties in verschillende landen. De VS geven aan deze informatie nodig te hebben voor de opsporing van terrorisme en de financiers daarvan.
Initieel ging mijn boosheid uit naar de VS. Alweer een geheim programma waarmee de privacy van mensen verder aangetast wordt. Die boosheid ging echter over in berusting.
Maar toen kwam een tweede, veel sterkere woede opzetten. En die woede richt zich op Europa in het algemeen en de Nederlandse regering in het bijzonder. Het is één ding dat de Amerikanen dit doen. Het is iets heel anders dat Europa en NL toestaan dat de VS vrijelijk toegang hebben tot onze financiële transacties. Dat schaadt niet alleen ons recht op privacy. Dat schaadt ook nog eens het vertrouwen in het bankwezen. Dat kan je als regering toch niet zomaar toestaan? En mocht men er niets van af weten, zoals het geval schijnt te zijn met de banken, dan is het helemaal een schande. Wie komt er hier in Europa dan op voor mijn rechten? Wie bewaakt het bankgeheim en onze rechtstaat?
Ziedend ben ik. Ik wacht op een verklaring vanuit Den Haag.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

China eist vergunning voor gebruik e-mail server

Volgens een nieuwe Chinese wet mag je alleen nog maar een e-mail server draaien als je een vergunning hebt.

Volgens de nieuwe wet moeten servers 20 dagen voordat ze in gebruik genomen worden aangemeld worden bij de regering. E-mail moet 60 dagen bewaard worden en open relay is helemaal verboden.

Volgens de regering moet de nieuwe wet vooral het spam probleem bestrijden. Volgens privacy activisten is het weer een stap van de Chinese regering om het gebruik van internet te beperken en reguleren. Kijk ook hier en hier voor eerdere maatregelen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Aanvaardt D66 het onaanvaardbare?

Geachte heer Pechtold,

Ik schrijf u deze digitale open brief om u van een ongevraagd edoch oprecht advies te voorzien. Een advies dat noodzakelijk is door de acties van een partij die niet zou meeregeren en het toen toch deed. Een partij die valide bezwaren had tegen software-octrooien, maar deze op het laatste moment liet varen (Bert Bakker). Een partij die gegronde kritiek op de onderbouwing van de Europese bewaarplicht opeens inslikte (Lousewies van der Laan). En een partij die zich kantte tegen het gevaar van de missie in Afghanistan en tegelijk een signaal wilde afgeven tegen de Amerikaanse rechtsstatelijke missers, maar ook daar inbond en de pragmatiek uiteindelijk liet prevaleren boven de principes.

Afzonderlijk zijn al deze beslissingen nog best te verdedigen en nuchter beschouwd misschien het ‘best haalbare’, wellicht, eventueel. Maar mijn advies is om voor één keer met de pragmatiek te breken: Laat D66 voor één keer haar poot stijf houden. Toon één keer zonder mitsen en maren waar D66 voor staat. Laat één keer zien dat de D66-stemmers geen mandaat geven aan een partij die wel aardig kan onderhandelen, maar als het erop aankomt nimmer iets realiseert.

Een uitgelezen kans om dit advies op te volgen, dient zich nu aan. Minister Donner heeft woensdag namelijk in de JBZ-raad ingestemd met de Europese bewaarplicht, tegen de uitdrukkelijke wens van de Tweede Kamer in. Uw partijgenoot Dittrich had een motie geformuleerd, gesteund door een kamermeerderheid, met het verzoek om niet in te stemmen met de bewaarplicht. Op de website van D66 valt te lezen dat de richtlijn niet goed regelt wie er toegang krijgt tot de gegevens. “Dat is voor D66 onaanvaardbaar”, zo luidt de ferme conclusie er achteraan. Maar nu is de richtlijn toch aanvaard. Onaanvaardbaar toch?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

VS willen gebruiksgegevens Google

De regering van de VS heeft Google gedagvaard. Men wil gegevens hebben over het zoekgedrag van internetters betreffende kinderporno. Met deze gegevens wil de regering proberen een verworpen wet tegen kinderporno toch doorgevoerd te krijgen. Uiteraard heeft Google geen zin om mee te werken. De informatie is privacy-gevoelig en bovendien zou Google via de gegevens mogelijk de werking van de geheime slimme algoritmen tonen.

Vorige Volgende