Woest over inzage VS in internationale betalingen
Vandaag kwam het bericht naar buiten dat de Verenigde Staten al vijf jaar geleden heeft afgedwongen dat ze inzage heeft in alle internationale financiële transacties die via SWIFT lopen, dat is dus al het betalingsverkeer tussen personen en organisaties in verschillende landen. De VS geven aan deze informatie nodig te hebben voor de opsporing van terrorisme en de financiers daarvan.
Initieel ging mijn boosheid uit naar de VS. Alweer een geheim programma waarmee de privacy van mensen verder aangetast wordt. Die boosheid ging echter over in berusting.
Maar toen kwam een tweede, veel sterkere woede opzetten. En die woede richt zich op Europa in het algemeen en de Nederlandse regering in het bijzonder. Het is één ding dat de Amerikanen dit doen. Het is iets heel anders dat Europa en NL toestaan dat de VS vrijelijk toegang hebben tot onze financiële transacties. Dat schaadt niet alleen ons recht op privacy. Dat schaadt ook nog eens het vertrouwen in het bankwezen. Dat kan je als regering toch niet zomaar toestaan? En mocht men er niets van af weten, zoals het geval schijnt te zijn met de banken, dan is het helemaal een schande. Wie komt er hier in Europa dan op voor mijn rechten? Wie bewaakt het bankgeheim en onze rechtstaat?
Ziedend ben ik. Ik wacht op een verklaring vanuit Den Haag.
Ik schrijf u deze digitale open brief om u van een ongevraagd edoch oprecht advies te voorzien. Een advies dat noodzakelijk is door de acties van een partij die niet zou meeregeren en het toen toch deed. Een partij die valide bezwaren had tegen software-octrooien, maar deze op het laatste moment liet varen (Bert Bakker). Een partij die gegronde kritiek op de onderbouwing van de Europese bewaarplicht opeens inslikte (
Een uitgelezen kans om dit advies op te volgen, dient zich nu aan. Minister Donner heeft woensdag namelijk in de JBZ-raad ingestemd met 
Over tientallen jaren zullen ze erover praten, als ware het een vreemd sociologisch experiment: de anonimiteit op internet. Bij weblogs, in online kranten, in forums en chatboxen kun je woorden laten vloeien zonder dat iemand weet wie je bent. Een beetje techneut blijft zelfs de opsporingsinstanties mijlenver voor. Iedere psycholoog kan je uitleggen wat het gevolg is: alle reacties worden uitvergroot omdat je nu eenmaal het gezicht van de ander niet ziet en je de blikken van de anderen niet op je gericht voelt. Hoewel ik al jaren probeer te strijden voor de vrijheid van meningsuiting (onder andere via de 
Zo, dat was een goed gevulde dag. Ik heb met moeite de selectie tot 11 stukken kunnen beperken.