1. 3

    Ik kan mijn stemgedrag niet per week veranderen. Ik mag namelijk maar een paar keer per vier jaar stemmen.

    Maar in de aanloop van zoiets veranderd mijn stemvoornemen bijna dagelijks. (Bij het grondwetreferendum zelfs per uur)

    Is meneer Heijne iemand die vindt dat je één keer moet kiezen en je daaraan moet houden?

  2. 6

    @Spuyt12: De volledige aanlooptekst maakt wat meer duidelijk:
    …Na verloop van tijd krijg je een oprechte hekel aan de Nederlandse kiezer. Wat zijn dat voor mensen, die de ene week nog zeggen zeker te weten dat ze D66 zouden stemmen als er nu verkiezingen zouden zijn, en de week daarop toch maar niet, omdat Alexander Pecthold iets verkeerds heeft gezegd, of Geert Wilders juist iets ferms? Wie is er zo stompzinnig dat hij zijn stemgedrag per week verandert?

    En daar heeft hij wel een punt. Kiezen voor een politieke partij zou verder moeten gaan dan de uitspraak van de week. En wel heel veel mensen laten zich leiden door oppervlakkige actuele uitspraken ipv programma’s en het al dan niet houden aan de eigen programma’s in het verleden.

  3. 7

    Wie is er zo stompzinnig dat hij zijn stem nog blijvend aan een politieke partij toevertrouwd?

    Na de verzuiling lijkt het juist geen teken van oppervlakkige politieke beleving meer om de politieke keuze voortdurend adhoc bij te stellen; immers veel standpunten zijn min of meer uitwisselbaar en hebben vaak niets meer van doen met de originele zuilen waar de betreffende politieke partijen uit voortkwamen.

    Dat kiezers minder zien in het ‘clientele’ systeem van vroeger en niet meer blind hun politieke mening uitbesteden aan de leiders van de eigen zuil, kun je zien als een vooruitgang; inhoud bepaalt blijkbaar veel meer de keuze dan de maatschapplijke afkomst (met de bijbehorende vast zuil).

    Het maakt de boel wat minder overzichtelijk en wat minder voorspelbaar – maar geen reden om ‘een oprechte hekel aan de Nederlandse kiezer’ te krijgen lijkt me.

  4. 12

    @Meneer Tim: Nee hoor, dat is het leuke van one-liners en citaten. Die zijn eigenlijk altijd uit hun context gerukt. Maar trekken daarmee wel aandacht. En als de lezers slim zijn, gaan ze vervolgens zelf voor de context.

    Als ik de context in 1 keer zou publiceren zou niemand het lezen.