De Democraten maken elke dag een betere kans het Huis van Afgevaardigden over te nemen. Vorige week keek ik naar de Amerikaanse Senaatverkiezing, waaruit bleek dat de Senaat waarschijnlijk in Republikeinse handen blijft. De midtermverkiezen krijgen hun naam door het feit dat zij in het midden van een presidentiële termijn plaatsvinden. Een midtermverkiezing is dan ook een soort oordeel over de president. Uiteraard presteren populaire presidenten in zulke verkiezingen beter dan de impopulaire presidenten. Toch verliest de partij van de president in de regel zetels. Zo raakt een populaire president gemiddeld 14 zetels kwijt, een impopulaire 37 zetels. De vraag is dus niet óf Republikeinen zetels gaan verliezen, het staat vast dat zij een zeker aantal zetels gaan verliezen. Alle focus is op hoeveel zetels de Republikeinen gaan verliezen. De Democraten hebben maar liefst 23 zetels nodig om een overwinning te pakken.
NIEUWS - Tesla heeft gisteravond zijn cijfers over het derde kwartaal van 2018 bekend gemaakt. Deze zijn beter dan de meeste analisten hadden verwacht en belangrijker: Tesla heeft winst gemaakt.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
COLUMN - Zit je daar, in een debat georganiseerd door een goede vriend die Parkinson heeft, en die publiekelijk tracht te bedenken wat-ie nu in hemelsnaam moet doen als hij, naast die kutziekte waarmee hij zich zo goed en kwaad als maar kan heeft verzoend, vreest óók nog eens dement te worden. Want de kans op dementie is akelig groot bij Parkinson: ongeveer een op de twee mensen met die ziekte eindigt zo.
Hoe bepaal je nu al wat je tegen die tijd denkt aan te kunnen, wat je geliefden kunnen verdragen, en waarmee je je intimi denkt te mogen belasten? Hoe verzeker je jezelf, liefst zo kort mogelijk voordat je te ver heen bent, van een zachte dood, van euthanasie, in de wetenschap dat juist zodra je echt dement wordt, je mening er wettelijk niet meer toe doet?
Henk Blanken – want om hem ging het – heeft prachtig over zijn ziekte en zijn dilemma’s geschreven. Zijn vragen snap ik, zijn dilemma’s deel ik. Maar ik aarzel over zijn oplossing. Henk wil liefst zijn intimi het recht geven te beslissen over zijn dood. Als hij niet meer kan spreken of besluiten, moeten zij dat voor hem mogen oplossen, vindt hij. Hij wil zijn optie op euthanasie aan hen delegeren.
RECENSIE - Hoog tijd voor een beetje sociologische verbeeldingskracht.
Toen ik lang geleden aan de studie sociologie begon was de collegezaal bijna te klein. Sociologie was een van de populairste vakken in de jaren zestig en zeventig, de jaren van de dringend noodzakelijke maatschappijverandering, van de maakbaarheid, van de gelijkheid van kansen en van de torenhoge verwachtingen ten aanzien van de verzorgingsstaat. De universiteiten scheidden massa’s doctorandussen af die onmiddellijk geplaatst konden worden in de uitdijende ministeries voor welzijn, volksgezondheid, onderwijs en huisvesting. In de loop van de tijd ben ik de band met het vak en de vakgenoten wat kwijtgeraakt. Ik begreep wel dat ik het hoogtepunt had meegemaakt en dat het in de jaren tachtig snel bergafwaarts ging met de populariteit van de sociologie.
Dat de liefde niet geheel verdwenen is merkte ik bij het lezen van een alleraardigst boekje van Mark van Ostaijen (1984), een socioloog van een geheel nieuwe generatie, verbonden aan de Universiteit Tilburg en ook publicerend in landelijke dagbladen. Wij zijn ons; een kleine sociologie van grote denkers is een zeer publieksvriendelijk boek dat in deze tijd van ‘polarisatie, segregatie en individualisering’ aandacht vraagt voor de sociale kanten van ons gedrag. Van Ostaijen ergert zich aan de bovenmatige aandacht in de laatste jaren voor biologie en neurowetenschappen als eenzijdige verklaringsgronden voor menselijk gedrag. Wij zijn veel meer dan ons brein. ‘Wie we zijn en wat we doen kan beter begrepen worden als sociaal gedrag dan als individuele handeling.’ Het is tijd dat het eens klip en klaar gezegd wordt.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Dit is het Sargasso-café van woensdag 24-10-2018. Hier kan onder het genot van een virtueel drankje, nootje en/of kaasplankje alles besproken worden wat elders off topic is.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Kaleo is een IJslandse 4-mansformatie, die inmiddels verkast is naar de VS. Ik denk dat ze een goede kans hebben om het daar te maken. Niet in het minst vanwege de ontzettend lekkere voorman (Julius Son). Als ik nog een bakvisje was, zou ik vast op slag verliefd zijn geweest. Seksistisch? Jazeker, maar dat is wel hoe het nog steeds werkt. Met alleen talent kom je er niet, zeker niet daar. Maar talent hebben ze beslist.
Een van de grootste kranten van Brazilië ligt onder vuur nadat het gesjoemel met campagnegeld door de extreem-rechtse presidentskandidaat Jair Bolsonaro onthulde. De journaliste die het onthulde wordt bedreigd. Het is niet het enige zorgwekkende voorteken. Het op twee na grootste mediaconglomeraat is al in handen van een supporter van Bolsonaro. Een ander blad werd geconfisceerd omdat het teveel op de hand van Bolsonaro’s tegenkandidaat Fernando Haddad zou zijn.
Aldus een anonieme ambtenaar van het ministerie van Buitenlandse Zaken over het actualiteitenprogramma Nieuwsuur:
RTV Rijnmond meldt dat de VVD in Rotterdam opheldering wil over benzeentankers n.a.v. de publicatie over ontgastoerisme in het AD en de Gelderlander. De partij heeft schriftelijke vragen gesteld en wil weten hoe vaak er op rivieren in de regio Rijnmond illegaal het kankerverwekkend gas wordt geloosd. De VVD wil helder krijgen op welke manier er op varend ontgassen gecontroleerd wordt. Daarnaast pleiten ze ook voor een legale ontgassingsplek voor binnenvaartschepen.
“They had a very bad original concept. It was carried out poorly, and the cover-up was one of the worst in the history of cover-ups. There should have never been an execution or a cover-up, because it should have never happened. I would say it was a total fiasco from day one.”
Donald Trump laat zich voor het eerst helder uit over de zaak Jamal Khashoggi. Inmiddels gaat het al lang niet meer over de vermoorde journalist zelf, maar over touwtrekken om macht tussen Turkije, Saoedi-Arabië en de Verenigde Staten. Inzet is de positie van kroonprins Mohammad bin Salman als heerser van Saoedi-Arabië. Druk van buiten doet hem zelf niets, maar kan wel van invloed zijn voor zijn draagvlak binnen het koningshuis, met delen waarvan Kashoggi goed bevriend was.
Dit is het Sargasso-café van dinsdag 23-10-2018. Hier kan onder het genot van een virtueel drankje, nootje en/of kaasplankje alles besproken worden wat elders off topic is.
Niet zo lang geleden zat Wende Snijders ook al in Closing Times. Het is niet de gewoonte om een artiest zo snel alweer op te voeren in deze rubriek. Maar ja, het is wel Wende. Ik zou elke week wel een lichtje op haar willen schijnen, omdat ze zoveel moois heeft gemaakt. Haar zang is al zo prachtig*, maar de muziek die ze schrijft is werkelijk betoverend. Hoezeer waren wij in awe van Voor Alles, de tekst van Joost Zwagerman, die zij op muziek heeft gezet.