Een bericht van de redactie. Sargasso gaat meewerken aan het vriendenprogramma van de boekensite Bazarow. 'Bazarow is een verkopende boekensite, waar je meer kan doen dan alleen boeken kopen. We bieden je ook recensies, nieuws, een agenda en zelfs een digitaal magazine; oftewel, alles wat een echte boekenfan nodig heeft en dat op één site.' Bazarow probeert een antwoord te geven op de groeiende macht van grote internetbedrijven in de boekenbranche. Zoals het team Bazarow het zelf formuleert: 'Te veel klanten zijn online gaan kopen – wat voor de boekhandels funest is – en dankzij de daardoor ontstane machtspositie kunnen de grote online winkels ook nog eens inkoopkortingen afdwingen bij uitgeverijen, die daardoor ook hun winst vaarwel kunnen zeggen. De uitgevers op hun beurt betalen de schrijvers en vertalers, maar als de uitgever minder geld heeft, geldt dat automatisch ook voor de schrijvers en vertalers. En waar de winst blijft van de grote online bedrijven? We zeiden het al. Die gaat naar de aandeelhouders, in plaats van de sector waar het vandaan komt.' Daarom wil Bazarow met een nieuwe formule, 'teruggeefkapitalisme', de gehele boekenbranche, inclusief de recensenten, laten profiteren van de verkoop van boeken. Van de verkoop van elk fysiek boek (boven de € 17,50) gaat 50% van de netto opbrengst terug de sector in. Voor de boekhandels werkt Bazarow samen met Bookaroo om op termijn de uitlevering van de boeken via de boekhandels te kunnen laten verlopen. Sargasso gaat verwijzingen naar Bazarow plaatsen onder boekbesprekingen en verdient zo ook een klein bedrag per boek dat langs deze weg wordt gekocht. De boekbesprekingen worden doorgeplaatst naar Bazarow.
Dit is het Sargasso-café van dinsdag 30-06-2020. Hier kan onder het genot van een virtueel drankje, nootje en/of kaasplankje alles besproken worden wat elders off topic is.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
RECENSIE - 
Eind 2018 bereikte Brexit zijn absolute dieptepunt. Eerste minister Theresa May was er half november in geslaagd om een akkoord met de EU te sluiten. Bijna tweeënhalf jaar na het referendum, tweeënhalf jaar van oplopende verwarring, leek er dan eindelijk een akkoord te liggen voor een ordelijk vertrek van het Verenigd Koninkrijk uit de EU.
Er lagen afspraken over de rechten van expats, over de financiële afwikkeling (de Britten moesten nog 40 miljard pond betalen) en over een handelsakkoord. Althans, het Verenigd Koninkrijk zou op 29 maart 2019 uit de EU treden. Daarna hadden de Britten binnen de EU niets meer te vertellen. En daarna waren er nog 21 maanden, tot 1 januari 2021, om een dergelijk handelsakkoord op te stellen. Dat zou op zich al ongelofelijk snel zijn – maar dan was er nog het heikele punt van de Iers-Noord-Ierse grens. Die grens bestond niet meer maar zou in het geval van een handelsakkoord terugkeren – en als dat gebeurde, betekende dat het einde van de Goede-Vrijdagakkoorden die een einde hadden gemaakt aan de burgeroorlog in Noord-Ierland.
Maar wat de Britten ‘dus’ graag wilden, behoud van de open grens, was voor de EU ondenkbaar. Dat zou erop neerkomen dat zij ín de EU vrijhandelszone bleven met een brede baaierd aan zelfgekozen uitzonderingsposities die hen goed uitkwamen. Een dergelijke ‘oplossing’ was levensgevaarlijk voor de EU. Een sluwe oplossing was dus vereist. Als deze er op 1 januari 2021 nog niet was gevonden, zo had May afgesproken, dan trad de ‘backstop’ in werking: het Verenigd Koninkrijk bleef dan de facto tóch binnen de EU. Dan bleven alle EU-regels gelden tot er een oplossing was bereikt. Zonder dat de Britten binnen de EU nog iets te vertellen hadden.
LONGREAD - In deel 3 van de Queen-les gaat het over The Miracle, het 13e en voorlaatste album van Queen uit 1989. De opnameperiode was een roerige tijd voor de band; Brian was net gescheiden en Freddie had het jaar daarvoor de diagnose AIDS gekregen. Iets wat tot op het laatste moment voor het publiek geheim werd gehouden, al zou hij nooit meer optreden. Het was de eerste keer dat er na het uitbrengen van een nieuw album niet getoerd werd. Er werd gezegd dat de bandleden er te oud voor waren, wat zelfs toen al als een kutsmoes klonk. Desondanks is het een van hun succesvolste albums in Nederland; behalve de Greatest Hits-albums stond deze 52 weken en daarmee het langst genoteerd in de hitlijsten.
Het album opent met het nummer Party, en feesten deed vooral Freddie Mercury veelvuldig en uitbundig. De tekst laat dan ook weinig te raden over:
We got love and we got style,
And we got sex and I know we got what it takes oh, oh,
Why don’t you come back and play,
Come back and play, come back and play,
We got all night all day,
Everybody’s gone away,
Why don’t you come back and play, come back and play, come back and play,
Come back and play, Go get ‘em boy – let’s party,
We had a food fight in somebody’s face*,
We were up all night singing
And giving a chase,
But in the cold light of day next morning.
Everybody was hung-over.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Jeansbroekenfabrikant Levi Strauss maakte een aantal dagen geleden bekend (tijdelijk) te stoppen met het maken van reclame op Facebook en Instagram in de Verenigde Staten, omdat Facebook en Instagram niet genoeg doen tegen haatzaaien. In 1988 gebruikte ditzelfde Levi’s in televisie reclames onder andere het nummer Mannish boy van Muddy Waters (1913 – 1983).
Muddy Waters nam het nummer Mannish boy in 1955 op als vervolg op zijn hit Hoochie Coochie Man en als reactie op Bo Diddleys I’m a man. Op het eerste gehoor gaan alle drie de nummers over mannen die opscheppen over hun seksuele dadenkracht. Wanneer we nog eens naar het refrein luisteren horen we ook een andere betekenis:
COLUMN - Ik ben zwevend kiezer, waarbij de uitersten zich bevinden tussen Groen Links en de VVD. Over het algemeen kan ik namelijk in elk standpunt wel een zekere rationaliteit ontwaren. Voor lijsttrekkers ben ik beducht omdat ze me te machtsgeil zijn, maar als je voorbij de waan van de dag en de hysterie van de week kijkt, zijn de meeste politici geen charlatans. Meestal breng ik een voorkeurstem uit.
Maar nu zit ik toch met een probleem. Ik zou eigenlijk willen stemmen op Sigrid Kaag (dus toch een keer een stem op een lijsttrekker), maar aan haar kleeft een moeilijk overkomelijk bezwaar: ze is lid van D66. Dat is – ik leg het even uit voor lezers in Vlaanderen – de partij van de huidige minister Van Engelshoven, die werkelijk alles doet om onderwijs, cultuur, en wetenschap te vernietigen.
Wetenschap? Ze implementeerde het catastrofale advies van de Commissie van Rijn. Cultuur? Ze kwam in de coronacrisis nauwelijks op voor de sector. Onderwijs? De minister heeft een scenario laten uitdenken om er twee miljard op te bezuinigen. Erop vertrouwend dat de bewindsvrouw de waarheid spreekt en dat dit slechts een theoretische exercitie is, wil ik de resultaten lezen van de theoretische exercitie om twee miljard méér te investeren in de toekomst.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Dit is het Sargasso-café van maandag 29-06-2020. Hier kan onder het genot van een virtueel drankje, nootje en/of kaasplankje alles besproken worden wat elders off topic is.
Ik heb het al eens eerder over LP gehad, en toen ik dit nummer in een serie hoorde wist ik vrijwel meteen zeker dat dit ook van haar hand is. Die stem is onmiskenbaar. En wat een prachtig nummer, die tekst spreekt me ook heel erg aan. Toevallig hadden we het er in mijn vriendinnenkletsclub (in WhatsApp, duh) pas nog over hoe gestoord de wereld is, en hoeveel mensen met zichzelf worstelen. Maar ook dat wíj er altijd voor elkaar zijn, en hoe fijn dat is. Zeker in deze bevreemdende tijd, is elk houvast zo welkom.
Dit is het Sargasso-café van zondag 28-06-2020. Hier kan onder het genot van een virtueel drankje, nootje en/of kaasplankje alles besproken worden wat elders off topic is.
Midden jaren tachtig droomde de Cubaanse muzikant Compay Segundo een wijsje. Hij was al een oude knar, Segundo is van 1907.
Hij heeft Chan Chan in een aantal versies opgenomen. Begin jaren negentig zou hij er wereldberoemd mee worden, in de formatie Buena Vista Social Club.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.