Zomerquote | Kostenplaatje Iraanse immigratie

"In fact, at present more than $4.5 billion of Iranian assets in the form of specialized human resources have been transferred to the United States and another $6 billion to European countries. The total of these assets equals one-sixth of the general budget of the country and 200 millions barrels of oil. It should be stated that Iran, which exports $12 billion worth of oil every year, has become the first in the field by exporting $38 billion worth of exports of the elite..."(JuanCole.com) Bloggend historicus Juan Cole voorziet een nieuwe Iraanse brain drain nu Ahmadinejad opnieuw is geïnstalleerd als president van Iran. Hij quote de activiste Mahboubeh Babai die het kostenplaatje van de Iraanse immigratie becijferde. Jarenlange dictatuur met periodes van politieke onrust heeft geresulteerd in verschillende golven van hoogopgeleide Iraniërs die hun land ontvluchtte met dito verlies aan inkomsten voor de Iraanse economie. Het armere Pakistan produceert inmiddels meer wetenschappelijke artikelen dan haar rijke buurland Iran. Volgens het IMF is Iran wereldkampioen brain drain. Nog even doordrainen en ze kunnen daar niet eens hun nucleaire programma afmaken.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Poker is geen kansspel

Kaartenhuis (Foto: Flickr/D-32)

En we hebben weer een komkommertijd-relletje: de ChristenUnie maakt zich druk om een voorgenomen uitbreiding van de mogelijkheden legaal te pokeren. Minister Hirsch Ballin wil Holland Casino toestaan om buiten hun eigen vestigingen pokeractiviteiten te organiseren en dat valt slecht bij de christenpartij. Het gedoe in de coalitie (hoewel het waarschijnlijk wat gemor is voor de streng-christelijke bühne) gaat echter voorbij aan het fundamentele punt dat het totaal onbegrijpelijk is dat poker nog steeds wordt beschouwd als een kansspel. Uit antwoorden op eerdere vragen (.pdf) van zowel D66’er Pechtold en VVD’er Teeven, die al langer pleiten voor legalisatie, blijkt dat de minister het spel niet als behendigheidspel ziet. Het feit dat in zijn nieuwe plan pokeren nog steeds alleen mag onder toezicht van Holland Casino wijst erop dat hij op dit punt niet van gedachten veranderd is.

Wetenschap zet standpunt onder druk
Dat standpunt is echter steeds minder houdbaar. Iedereen die regelmatig pokert, zal beamen dat over meerdere handen winst of verlies grotendeels te danken is aan de kwaliteit van je spel en deze volkswijsheid wordt meer en meer gestaafd door serieus wetenschappelijk onderzoek. De Tilburgse oud-hoogleraar Ben van der Genugten ontwikkelde een eenvoudige kwalificatiemethode op basis van het leereffect en toevalseffect in een spel waarmee zeer eenduidig is vast te stellen wanneer iets meer een behendigheidsspel of overwegend een kansspel is. In zijn afscheidsrede (.pdf) stelt hij onomwonden dat poker tot de behendigheidsspelen behoort, volgens zijn model en geldende jurisprudentie ten opzichte van andere kans- of behendigheidsspelen. In zijn rede heeft hij het slechts over fixed-limit poker, dus met een maximale inzet. Dit is weliswaar een iets ander type poker dan het populaire Texas No-Limit Hold ‘Em, maar uit zijn volledige onderzoek blijkt (.pdf) dat dergelijke gecompliceerdere pokervarianten juist tot een grotere rol voor behendigheid zullen leiden.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

WW: Het wetenschappelijke klimaat in Nederland

Vandaag een wat alternatievere WW. Eens een keertje niet over de nieuwste snufjes op wetenschapsgebied, maar óver de wetenschap, en dan met name de Nederlandse. Afgelopen zaterdag verscheen er in de Volkskrant namelijk een brandbrief van twee Nederlandse postdocs die zijn uitgeweken naar de VS. Zij vragen zich openlijk af waarom zij ooit naar Nederland zouden terugkeren nu zij zich gewenteld hebben in het wetenschappelijke walhalla dat de VS heet.

En waarom? Beide postdocs, Nadine Vastenhouw en Tim van Opijnen, geven aan dat ze geld van Nederland en de EU hebben gekregen, met het idee dat ze na deze periode de door hun opgedane kennis weer in Nederland (en de EU) gaan verspreiden. Een nobel streven, dat de Nederlandse kenniseconomie een zo broodnodige impuls zou kunnen geven.

Maar zo simpel is het allemaal niet, volgens deze twee postdocs. Het Nederlandse wetenschappelijke klimaat is verstikkend voor ambitieuze onderzoekers. Waar je in de VS door jezelf te bewijzen snel kan klimmen op de academische ladder, is het in Nederland maar afwachten of er ergens een professor omvalt of er mee stopt, zodat iedereen, ongeacht competenties, weer een treetje kan opklimmen op de ladder. En als je, zoals Vastenhouw en van Opijnen, naar het buitenland vertrekt vergroot je je kansen niet, maar verklein je ze juist, doordat je een achterstand opbouwt ten opzichte van de thuisblijvers die eerder achteraan aanschuiven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Think Different

rnw1 Op weblog Den Cayente geeft Ariën Rasmijn voor de Wereldomroep aldaar zijn visie op het leven op Aruba en de lokale politiek. Rasmijn (33) is journalist op Aruba. Sargasso plaatst met toestemming in de zomermaanden blogposts van Rasmijn.

Een ding is zeker, Aruba gaat voor wat anders. De oppositiepartijen AVP en RED en de buitenparlementaire gegadigde Democracia Real roepen allemaal om ‘cambio’ en er is zelfs een nieuwe sociaal-democratische partij bijgekomen, Movimento Social Independiente. Want zelfs bij het normaal hondstrouwe gevolg van MEP ziet men de kans om een alternatief te bieden.

De Amerikaanse ‘change-bug’ van vorig jaar is duidelijk hiernaartoe overgevlogen. In Amerika was ‘change’ het logisch gevolg van acht jaar Bush en nu op Aruba lijkt ‘cambio’ logisch na acht jaar MEP. Dit vinden MEP-istas overigens zelf ook, zij het op hun eigen manier. Bijna de helft van de kieslijst van de regeringspartij is door partijleider Nel Oduber vernieuwd. En een goede hoeveelheid van deze nieuwe kandidaten is jong.

De heersende indruk is (misschien ook door wat in Amerika is gebeurd) dat meer jonge mensen dan ooit actief meedoen aan de verkiezingen, hetzij door zelf op de lijst te gaan of door campagne te voeren. Facebook is heel snel een van de belangrijkste plekken geworden waar partijen en kandidaten van zich laten horen. Uiteraard de een meer dan de ander en ik denk dat dit uiteindelijk ook doorslaggevend zou kunnen zijn.
arien
Uit professionele overwegingen ben ik vrienden met iedereen, van Mike en Paul tot Andin, Serge, Rudy, Nel en Chris. Zo blijf ik goed op de hoogte van waar ze mee bezig zijn. Zo kwam de eerste aankondiging van Michelle Winklaar´s kandidatuur, na maanden een publiek geheim te zijn geweest, van AVP-leider Mike Eman via Facebook (Twitter is een nog te nieuw fenomeen op Aruba, nu pas begint het aan te slaan bij een groep early adopters).

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Peiling: hoe betrouwbaar is Maurice de Hond?

hondWij dachten dat 91 procent van de Nederlandse bevolking de reclameuitingen van de Nederlandse Energie Maatschappij niet zou geloven. En dat 5 procent daarvan geen mening had. En dat de resterende 4 procent allemaal De Hond heette. Maar peilingkoning Maurice de Hond wordt wellicht teruggefloten. Volgens de Reclame Code Commissie is de opiniepeiler, jawel, te betrouwbaar. Conclusie: beter had de Nederlandse Energie Maatschappij een aan lager wal geraakte coryfee van het rangeerterrein van John de Mol geplukt.

Het zal je gezegd worden: Je bent een onafhankelijke deskundige met een groot gezag, die om die reden niet een specifiek product mag aanprijzen. De commissie oordeelt volgens de Volkskrant dat Maurice de Hond, die voor de energiemaatschappij reclame maakt ‘een zeker vertrouwen geniet bij een belangrijk deel van het televisiekijkend publiek’. Tja, dat was het idee achter die reclame, nietwaar?

Maurice de Hond heeft de fout gemaakt door zijn gezag als ‘peiler’ voor deze reclame te gebruiken. Had hij Calgon, roomboter of droogmolens aangeprezen omdat hij het waard was en u toch ook, dan had de Reclame Code Commissie ongetwijfeld weinig gezegd. Beter had Maurice een onafhankelijk onderzoek gedaan en gezegd: gebruik mijn autoriteit maar in je spotje – zoals de Consumentenbond in feite ook doet. Maar juist die wandeling in die drukke bus en dat vingertje met de slogan ‘Ik zeg: doen’, was de doodsteek.

Vorige Volgende