Kunst op zondag | Empire State Plaza

Wanneer men op een zondagmorgen als deze met de auto vanuit de stad New York langs de rivier de Hudson naar de hoofdstad van de staat rijdt, duikt uiteindelijk één grootste, slanke wolkenkrabber op vanachter de horizon. Nog lang voordat enig teken van een stad het aanzicht verklaart verschijnen vier kleinere torens, kaarsrecht doch statig tegen een helderblauwe lucht. Pas dan zal de rest van Albany in zicht komen en lijkt de verzameling torens, omringend door brandschone colonnades en gescheiden door de weerkaatsingen van een uitgestrekte kunstmatige vijver, als een surrealistische visie voortgekomen uit de megalomane schetsen van Le Corbusier, onverbiddelijk neergelaten te midden van vooroorlogse architectuur en weelderige naaldbossen.

De bouw van deze ode aan het modernisme nam maar liefst achttien jaar in beslag ten koste van bijna twee miljard dollar. Het was niet Le Corbusier die dit monument uit de grond stampte, maar de architect Wallace Harrison (1895-1981) die eerder werkte aan onder meer het hoofdkwartier van de Verenigde Naties en de LaGuardia luchthaven van New York. Harrison liet zich inspireren door de bouwstijlen van de nieuwe Braziliaanse hoofdstad Brasília alsmede de gigantische publieke werken die Le Corbusier in Chandigarh, India bouwde.

Wellicht één van de meest ondergewaardeerde en hoogstwaarschijnlijk één van de meest onbekende presidenten uit de geschiedenis van de Verenigde Staten is Calvin Coolidge (1872-1933). Hij zat slechts een enkele ambtstermijn uit (1923-1929) maar zijn nalatenschap wordt onder historici nog altijd fel bediscussieerd.
De meningen over het gedwongen vertrek van bruggenbouwer Tariq Ramadan zijn in twee kampen te verdelen. Het ‘pro-Ramadan’ kamp roemt zijn ‘bruggenbouwers kwaliteiten’. De contra’s vinden hem een wolf in schaapskleren. Volgens de contra’s zou Ramadan voor een Westers publiek een liberale Islam voorstaan, maar voor eigen (Arabische) parochie heel anders preken. Zo zou hij antivrouw, antihomo en antidemocratisch zijn. De pro’s denken hier uiteraard heel anders over: Ramadan zou moslims willen helpen samen te leven in een Westerse democratie. Directe aanleiding om Ramadan te ontslaan is zijn bijdrage aan de door het Iraanse regime gesteunde en gefinancierde Press TV. Ramadan zou volgens de contra’s met geen woord over de demonstraties hebben gerept, de pro’s, u raadt het al, denken daar anders over. Wie heeft er nu gelijk in deze verbale moddergooiwedstrijd? Is Ramadan nu wel of niet terecht ontslagen?
Floris Wouterlood van 
