Competentiegericht leren? Boeien!

Zolang er onderwijs bestaat, zolang wordt er over geklaagd. De kritiek van de laatste jaren is wel erg fundamenteel: er wordt niet meer geleerd. Vooral het zogenaamde competentiegerichte onderwijs zou daar debet aan zijn. Ook luidt de kritiek dat er nauwelijks meer wordt les gegeven. Dus daarom maar terug naar toen? Eén ding is duidelijk: juist aan de onderkant van onderwijsland rommelt het. En dat is juist waar je gerommel het slechtst kunt gebruiken. Diversiteit in het onderwijsaanbod, in plaats van fusies, kan een oplossing zijn. Die vermaledijde wet op de vrijheid van onderwijs kan zo eindelijk nuttig worden ingezet. Veel kennis heeft een houdbaarheidsdatum. Dus waarom kinderen nu iets leren dat bij hun diploma-uitreiking verouderd is. Het alternatief: competentiegericht leren. Niet zozeer proberen heel veel kennis in de kids te pompen, maar er voor zorgen dat leerlingen - vraaggestuurd - vaardigheden en houdingen krijgen waar ze een leven lang lerend profijt van hebben. Daar is iets voor te zeggen. Maar de kritiek - zowel van docenten als leerlingen zelf - is dat hierdoor te weinig geleerd wordt. Docenten moeten zich daarbij meer als een soort coach opstellen en leerlingen in relatieve vrijheid aan hun competenties laten werken. Voor de SP en GroenLinks is het voorlopig even afgelopen met de zoveelste van bovenaf opgelegde vernieuwing in het onderwijs, zij verklaarden het onderwerp controversieel in de Tweede Kamer. En daarmee blijft de invoering van competentiegericht onderwijs in het MBO voorlopig nog even experimenteel.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Cohen een grote ramp

[qvdd]

“Als Cohen landelijk gaat doen wat hij in Amsterdam heeft gedaan, wordt het een grote ramp. De hoofdstad staat stijf bovenaan wat betreft Marokkaanse straatterreur. En uit criminaliteitscijfers blijkt dat het aantal aangiften wegens bedreiging, mishandeling en overvallen stijgt.”

Wilders zoekt de confrontatie met Cohen, met als uitsmijter: “Hij is Vogelaar in het kwadraat”. Slim of is dat trucje inmiddels uitgewerkt?

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

JSF geldpuzzel

Ik kom er niet uit. Dus hier komt een hulpvraag. Maar eerst even de situatie zo onduidelijk mogelijk schetsen.
De overheid heeft 800 miljoen euro gestopt in de voorfinanciering van de JSF in de hoop dat onze industrie daarna orders zou krijgen. Dat is bijna 191 miljoen meer dan oorspronkelijk gedacht. De industrie gaat vervolgens een percentage van de verkregen omzet afdragen aan de overheid ter compensatie. De afspraak is nu gemiddeld 3 procent tot 2052 (was eerst 10,1% en toen 4,49%). Volgens MinEZ betaalt de industrie zo 105 miljoen euro (2001 waarde). De industrie denkt uiteindelijk voor 30 miljard euro omzet te scoren.

En toen was ik (en de persoon die me hierop attendeerde) ze helemaal kwijt. 3 procent van 30 miljard is immers 900 miljoen, niet 105 miljoen. En zelfs als je 105 miljoen in 2001 euro’s omrekent met 2% inflatie per jaar naar 2052 euro’s, kom je nog niet verder dan 300 miljoen.
En als het inderdaad 105 miljoen is, betekent dat dan dat de staat 695 miljoen euro subsidie heeft gegeven aan de bedrijven (indirect)? En wie draait er op voor de rentelasten van die 800 miljoen?
Want stel even dat de deal bedoelt is om de hele investering af te lossen. Dan zou het dus zo kunnen zijn dat het gaat om 800 miljoen – 191 miljoen + 105 miljoen = 714 miljoen. Dat is minder dan die 900 miljoen. Maar 714 miljoen in 2001 euro’s is bijna 2.000 miljoen in 2052 euro’s.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wat is progressief?

Progressieve samenwerking. Dat is het nieuwe buzz-word:

“De beoogd lijsttrekker van de SP, Emile Roemer, wil praten met de PvdA en GroenLinks over progressieve samenwerking.“

“Cohen wil graag een progressieve coalitie.“

Een van de minst bruikbare politieke termen in het Nederlands is de term ‘progressief’. Het betekent grofweg vooruitstrevend, veranderingsgezind. Maar er zijn vier problemen met het idee dat dit een nuttige politieke term is:

Ten eerste, alle partijen streven naar verandering. Een partij is een organisatie die dingen in de maatschappij wil veranderen. Alle partijen hebben programma’s met voorstellen voor verandering. De verhalen dat het CDA of de SP tegen verandering zijn is onjuist. Ook het CDA heeft voorstellen voor verandering, een heel programma vol: koolcentrales bouwen, arbeidsparticipatie verhogen, de kenniseconomie versterken en de veiligheid van dorpen en steden verbeteren. En juist ook de SP wil mensen gelijker maken door de belastingen te verhogen en de hypotheekrenteaftrek af te schaffen. Iedere partij wil dus verandering, anders zaten ze niet in de politiek.

Het is, ten tweede, echter de vraag of verandering altijd verbetering is. Maar dat is een politieke vraag. Als Rouvoet zegt dat de CU wil dat mensen meer tijd hebben voor hun gezin en minder voor hun carriere, dan is dat in de ogen van de VVD misschien achteruitgang (“terug naar de jaren ’50”), maar de ChristenUnie ziet dat als een stap richting een betere samenleving. Een D66’er ziet een hervorming van de AOW misschien als een vooruitgang, voor een SP’er is dat een teruggang naar de periode van de jaren ’30 waar ouderdom voor veel mensen armoede betekende. Wat voor- of achteruitgang is, is niet objectief vast te stellen.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Quote du Jour | 2 kinderen per ouderpaar

[…] de apocalyps speelt zich op dit eigenste moment al af voor onze ogen, in Port-Au-Prince.
Dat is een voorafspiegeling van de wereld over tien, twintig jaar.

Etienne Vermeersch, doorgaans beschouwd als Vlaanderens vooraanstaandste filosoof, breek een lans voor radicale geboortebeperking in Humo. Aanleiding is deze BBCreeks van Attenborough die een diepzwart beeld schets van de toekomst. Agent Smith en de Maoïsten wist het al: “Humans are a virus”. Boeiende en oude discussie – (of nog: “I say, that the power of population is indefinitely greater than the power in the earth to produce subsistence for man” – 1798) maar ik vroeg me altijd al af: moet er overal evenveel geboortebeperkt worden? Ergens in de reeks antwoordt iemand rather bluntly: ’toen de Titanic zonk, ging de eerste klas netzogoed mee naar beneden.’
We kunnen natuurlijk de natuur haar werk laten doen. Ontelbare kleine virusjes staan klaar om het werk voor ons op te knappen. Welkom terug: ebola, pest, Spaanse Griep, enzoverder. Of zijn het gewoon onze diepere instincten die de verantwoordelijkheid opnemen: teveel ratten in de kooi, en een flinke bijtsessie verder kunnen we weer van voorafaan beginnen. Rwanda: toon nog eens hoe je een teveel aan mensen inperkt?
Tenzij natuurlijk, dat de oude bange blanke filosofen het niet bij het rechte eind hebben: “ach, we komen er wel.”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

dagsluiting | Biafra Babies


Carl Gustaf von Rosen kwam de bevolking van Biafra te hulp met zijn eigengemaakte gevechtsvliegtuigjes. Zie hier de Zweedse docu: Deel 1 en Deel 2. Wikipedia over Carl Gustaf von Rosen en z’n postume Myspace…

Carl Gustaf von Rosen: geboren in Zweden 1909, zijn aangetrouwde oom was Herman Göring (gevechtspiloot WOI, oorlogsmisdadiger WOII) en inspireerde hem om te gaan vliegen, von Rosen vloog hulpvluchten in Ethiopië tijdens de Italiaanse invasie in 1935-’36, daarna verdedigde hij als gevechtspiloot Finland bij de Russische invasie in 1939, hij trouwde een Nederlands meisje en ging voor de KLM vliegen, na de Duitse inval in Nederland (1940) vloog hij naar Londen zij bleef achter ging in het verzet en stierf in een concentratiekamp, von Rosen wilde vechten bij de RAF maar werd geweigerd vanwege zijn foute oom..

..vervolgens vloog hij de rest van de oorlog lijnvluchten op de risicovolle verbinding Londen-Lissabon, na WOII hielp hij keizer Haile Selassie met het opbouwen van een Ethiopische luchtmacht (1945-’56), daarna werd hij de persoonlijke piloot van de tweede secretaris-generaal van de Verenigde Naties: Dag Hammarskjöld, een ‘ziekte’ hield von Rosen aan de grond op de dag in 1961 dat Hammarskjöld boven Congo verongelukte, von Rosen ging weer hulpvluchten vliegen ditmaal in het door Nigeria belegerde Biafra, gefrustreerd over het leed van de bevolking in Biafra en de terreur van de Nigeriaanse luchtmacht kwam hij met een plan: samen met de Franse geheime dienst importeerde hij vijf een-persoons vliegtuigjes van Saab, zette er een mitrailleur op en hing er bommen onder, zijn squadron noemde men de Biafra Babies, bij de eerste verrassingsaanval (22 mei 1969) vernietigde het squadron de helft van alle Nigeriaanse bommenwerpers en enkele hightech MiG’s nog voordat de Nigerianen konden reageren, ook dropte hij volgens een innovatieve Canadese methode succesvol voedsel en hulpmiddelen boven Biafra, von Rosen was een sprankje hoop voor de gegeselde Biafranen, daarna ging hij weer hulpvluchten in hongerend Ethiopië vliegen, in 1977 werd von Rosen op de grond vermoord door Somalische guerrilla’s.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

DMZ: ecotoerisme tussen de landmijnen?

Ecotoerisme in de gedemilitariseerde zone tussen Noord- en Zuid-Korea? Zo vlak voor 1 april klinkt het te mooi om waar te zijn. Maar de zogenaamde DMZ is al sinds 1953 een ecologische corridor van 4 bij 240 kilometer (van nergens naar nergens) met bijzondere soorten als de zeldzame Witnekkraanvogel, Japanse kraanvogel, de Kraagbeer en misschien wel de Siberische tijger (CNN). Ecotoerisme zou er volgens Zuid-Korea ontwikkeld kunnen worden vanuit zeven dorpen langs de DMZ (Treehugger). Een plan van de Zuid-Koreaanse presidentiële raad voor ‘National Competitiveness’ voorziet in fietsroutes en een observatiepostie in het zuidelijke deel van de DMZ (People Daily). De Zuid-Koreanen willen nu in gesprek met hun Noordelijke counterparts over deze plannen (Korea Times). Het DMZ Forum: een Amerikaanse NGO die ernaar streeft het gebied erkent te krijgen als UNESCO World Heritage site meldde drie jaar geleden al dat Noord-Korea had ingestemd met het opzetten van een observatiepost in een rijstveld net binnen de DMZ van waaruit kraanvogels met graan gelokt gaan worden. Misschien dat er wel een deal uitkomt waarbij de hongerende bevolking van Noord-Korea zelf ook een graantje kan meepikken? Fair enough…

De studente Architectuur Vivian Chin uit Toronto bedacht al eerder inventieve oplossingen voor gebouwen en infrastructuur in gebieden vol landmijnen en andere gevaren. Hierboven ziet u haar impressie van een ecologische corridor met ondergrondse bebouwing als ooit Noord- en Zuid-Korea weer samengaan.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

WW: Zomertijd afschaffen

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

Stemt allen voor zomertijd [klik voor groter] (Foto: flickr/Pringle Hill)

Komende zondag de 28ste is het weer zover, dan gaat de zomertijd weer in. Dat betekent dat we om 2 uur ’s nachts allemaal de klok weer een uur naar voren moeten zetten zodat het de volgende dag een uur vroeger ochtend is, of was het nou andersom? Goed over deze verwarring bestaan genoeg grollen en sketches, dat hoeven we hier niet over te doen. Wat natuurlijk wel interessant is, is waarom we die ingewikkelde santenkraam ieder jaar weer moeten doorstaan. Waarom doen we het eigenlijk en nog veel belangrijker: helpt het iets?

In de oude beschavingen en gedurende de middeleeuwen was tijdmeting iets dusdanig vloeibaars dat er van zomer/winter of überhaupt gestandaardiseerde tijd absoluut geen sprake was. De eerste keer dat iemand het in de moderne tijd had over zomertijd was in Maart 1784 toen er een anonieme brief in Parijs gepubliceerd werd die de Parijzenaars opriep kaarsen te besparen door in de zomer een uur eerder op te staan. Deze brief was afkomstig van niemand minder dan Benjamin Franklin, meesteruitvinder. Maar het duurde tot de Eerste Wereldoorlog totdat Duitsland en haar bondgenoten de zomertijd officieel invoerde om kolen te besparen.

Zomertijd zou dus economische voordelen hebben: doordat men in de zomer een uur eerder opstaat, hoeft minder energie voor licht en warmte verbruikt worden. Op zich een goed idee. Maar of het écht helpt is nooit echt goed gemeten. Dat komt voornamelijk omdat het niet zo makkelijk meetbaar is. Onze gewoontes zijn zomers toch heel anders dan in de winter, dat maakt het lastig om een goed onderzoek uit te voeren. Ook is het zo dat ons energieverbruik dusdanig is veranderd dat wat gold voor de achttiende-eeuwse Parijzenaars of de Asmogendheden van WO I niet per se meer voor ons hoeft te gelden.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende