Links moet Rutte-I meteen naar huis sturen

Als Geert Wilders echt een vent is, dan dient hij volgende week een motie van wantrouwen in tegen de Staatssecretaris met twee paspoorten. Kersvers CDA-lid Marlies Veldhuijzen van Zanten, de nieuwe staatssecretaris van Volksgezondheid, blijkt namelijk naast de Nederlandse ook de Zweedse nationaliteit te hebben. De dubbele nationaliteit van bewindslieden is ongewenst. Dat zei de PVV-leider in 2007, toen hij daar een groot probleem van maakte bij de toenmalige staatssecretarissen Aboutaleb en Albayrak. Dat had volgens het Tweede Kamerlid niets te maken met de islamitische achtergrond van de PvdA-bewindspersonen. Als de heer Aboutaleb een blonde kuif had gehad en een Zweeds paspoort, had ik nu precies hetzelfde gezegd. Dat waren zijn letterlijke woorden. Wilders kreeg destijds geen enkele steun voor de motie van wantrouwen tegen de twee bewindslieden. Maar dat moet nu natuurlijk anders. Het wegsturen door het parlement van een kabinetslid is vaak voor een kabinet onaanvaardbaar. Aftreden van alle kabinetsleden is dan het gevolg. Er doet zich dus een unieke kans voor om vanuit de oppositie het hele kabinet van Rutte gelijk naar huis te sturen. Het kan natuurlijk zijn dat Geert Wilders onvoldoende ruggegraat heeft om consequent te zijn. Een laffe motie met de vraag om het dubbele paspoort in te trekken zonder de lading van de motie van wantrouwen is meest waarschijnlijk. Maar als de PVV een strakke voorzet geeft voor een 'golden goal' van links - of beter gezegd 'sudden death' voor Rutte & Co., dan mag ik toch aannemen dat zij het doel niet zullen missen. Niks geen links dilemma, recht-door-het-midden de goal in!

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Was ’t nou een staatsgreep of niet?

Dit is een gastbijdrage van Pablo Eppelin van Noticias.nl. Het stuk en de video staan ook op Noticias.nl.

President CorreaIs de politieopstand in Ecuador een staatsgreep geweest of niet? Noticias vroeg het de voorbijgangers tegenover het presidentieel paleis in Quito. Bekijk de video hieronder.

30 september 2010 werd een zwarte dag in Ecuador. De politie legde het werk neer en bezette het presidentieel paleis in Quito. Overal in het land werden de doorgangswegen gebarricadeerd en de luchtmacht bezette de vliegvelden. Er ontstonden gevechten tussen politie en het leger waarbij 7 doden en veel gewonden vielen.

Als president Rafael Correa die dag naar een bezet politiebureau in het centrum van de stad gaat om te boel te sussen, krijgt hij een traangasbom naar zijn hoofd geworpen. Hij vlucht het nabijgelegen ziekenhuis in waar hij door de politie wordt gegijzeld. Na een vuurgevecht tussen de politie en de militairen, slagen de militairen erin de president te bereiken en hem te bevrijden.

In de media werden verschillende verklaringen voor de opstand verkondigd. Het zou een uit de hand gelopen staking zijn, in reactie op een nieuwe wet die bonussen en andere gunstige secundaire arbeidsvoorwaarden voor ambtenaren afschaft. Anderen beweerden dat Lucio Gutierrez, de oud-president en politieke rivaal van Correa een staatsgreep zou hebben georganiseerd. Wat denken de bewoners wat er die bewuste donderdag gebeurd is?

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Who nudges the nudgers?

Het schap op ooghoogte (Foto: Flickr/AndyCunningham)

Een tijdje geleden schreef ik over het fenomeen vrijzinnig paternalisme. Dit is een manier om mensen te laten doen wat ze eigenlijk zouden willen. De bedenkers de Amerikaanse onderzoekers Thaler en Sunstein stellen dat veel mensen hun beslissingen maken op basis van irrationele gronden. In een supermarkt worden producten die op ooghoogte staan vaker gekocht dan producten waar je voor moet bukken. Je kan dan die producten op ooghoogte zetten die gezond of goed voor het milieu zijn. Dan zullen mensen vaker het ‘juiste’ kiezen zonder dat ze gedwongen worden en waarbij mensen de vrijheid hebben om een andere keuze te hebben. De argumentatie is helder: mensen maken vaak verkeerde keuzes. En waarom zou de overheid mensen dan niet helpen om het juiste te doen, zeker als mensen gezonder willen leven en meer voor het milieu moeten doen?

Er zijn een aantal problemen, laat ik er twee bekijken: de selectie van politici en de manier waarop politici zelf gemanipuleerd kunnen worden. Het boek bevat veel voorbeelden van hoe mensen de verkeerde keuzes maken bij het het winkelen in de supermarkt, bij het bepalen hoe ze hun geld moeten investeren, bij het maken van keuzes over medicijnen en orgaandonatie. Maar het boek bevat ook een aantal voorbeelden van hoe burgers een irrationele keuze maken bij het selecteren van hun politici, bijvoorbeeld: op basis van de vraag ‘wie ziet er het meest betrouwbaar uit’ maken volslagen niet-geinformeerde burgers uit een ander land, dezelfde keuze als veel kiezers in het stemhokje. Uiterlijk en niet standpunten geven de doorslag. En kandidaten die het eerst op het stembiljet staan, worden vaker verkozen dan mensen die op #2 staan. De recente verkiezing van Alvin Green in een voorverkiezing in South Carolina is hier een mooi voorbeeld van: van de twee relatief onbekende kandidaten stond hij eerder op het stembiljet. Kiezers kiezen niet op basis van een rationele afweging van plannen en competenties, maar op basis van uiterlijk of de manier waarop de keuze wordt aangeboden. Als onze selectie van politici niet rationeel is, dan kunnen we er niet zeker van zijn dat onze politici ons de goede kant op helpen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tegen het Zwitserlevengevoel

Verstaan we de tekenen des tijds? Soms biedt een week televisiekijken veel moois. Ik bedoel niet de bordesscene van het nieuwe kabinet en al het wezenloze gekeuvel daar omheen. Maar het is wel mooie achtergrond, waartegen andere dingen zich scherp aftekenen. Ik heb het over Tegenlicht van 10 oktober, met de uitzending waarin Tony Judt optreedt en het tweegesprek van Blair en Bos, als Pauw en Witteman special (zie hieronder). Beide uitzendingen waren open, spannend en onbevredigend. Zij roepen vragen op die blijven rondzingen. Dat doet televisie maar weinig, dus als dat gebeurt mogen de zenders worden geprezen.

Tony Judt was een britse historicus, van joodse komaf, die in augustus overleed aan ALS. Hij gebruikte de laatste mogelijkheden van zijn lichaam, om ons deelgenoot te maken van het werk van zijn onaangetaste brein. Hij was specialist in de Europese geschiedenis, met zijn imposante ‘Postwar’ als monument. Zijn laatste college gaf hij vorig jaar in New York, vanuit een rolstoel, ‘a piece of tupperware’ onder zijn neus voor de beademing, met de belofte dat hij geen ‘distracting gestures’ zou maken. Hij noemde zich een klassieke “talking head”.

Die zelfspot  en zijn situatie zet zijn analyse in een scherp licht. Het probleem van onze politiek is een taalprobleem geworden, zegt hij. We weten niet meer hoe we over politiek moeten praten. Het economische begrippenarsenaal is imperialistisch geworden: alles moet efficiënt, productief en effectief zijn. Maar mag beleid ook nog eerlijk, rechtvaardig of fatsoenlijk zijn?

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende