The Presurfer | Open

The Open, by Mattia Casalegno, is a mask that wraps around your face and forces you to smell a fresh patch of grass and listen to your own breath. Equipped with fresh sod and headphones, this mask inhibit the visual system while enhancing the olfactory by the proximity with soil. The device defines also a sensory territory constructed by the rhytm of the breath, which is diffused from the headphones with a 1.5 sec. delay. The space defined by the sound of breathing is in a state of costant imbalance between the physical act and its sensory perception and traces an unstable relationship with the intimate environment the garment reproduces. Meer vertrooiing bij The Presurfer.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Verkiezingen: opkomst, opkomst, opkomst

Debat in het Senaat (Foto: Flickr/Minister-president)

Op 2 maart zijn er Statenverkiezingen, die bepalend zijn voor de samenstelling van de Senaat. Die is weer cruciaal voor het goedkeuren van door het minderheidskabinet goedgekeurde wetten. Dus voor het kabinet Rutte-1 hangt heel wat van die verkiezingen af: in de Eerste Kamer moet een meerderheid komen. Voor de oppositie geldt dat zij dat juist moeten zien te voorkomen. Voor alle partijen geldt dat de hele zaak draait om de opkomst, want de Statenverkiezingen interesseren kiezers bar weinig.

VVD
Mark Rutte (Foto: Kaj Leers)En dat is meteen het grote probleem voor premier Rutte, want qua opkomst is hierdoor veel onzeker. Hij wil dat zijn VVD, coalitiepartner CDA en gedoogpartner PVV met elkaar een meerderheid behalen in de Eerste Kamer. Zo belangrijk is dat voor de stabiliteit van zijn minderheidskabinet dat Rutte in een interview in een tijdschrift de kiezer opriep om op één van de coalitiepartijen te stemmen. (De PVV wordt op dit blog gewoon als een stille coalitiepartij omschreven, zoals een stille vennoot.) Maar hij heeft een probleem: de VVD, het CDA en de PVV zijn concurrenten van elkaar. Net als op links, is op rechts het waterbed-syndroom van toepassing: als je op het midden van een waterbed met je vinger drukt, vloeit het water alle kanten uit.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Sargassolijst | De niet-top2000-muziek-top2000

De Top2000 die zojuist weer gepubliceerd is, is een instituut. En de lijst bevat schitterende nummers. Zelf heb ik minstens de helft ervan in mijn collectie zitten. Maar….. het zijn wel de overbekende nummers.
Dus daarom gaan we nu proberen de top2000 te maken van nummers die u verschrikkelijk goed vindt (van alle tijden), maar die NIET in de top2000 van dit jaar voorkomen.
Daarmee gaan we alweer de 19e editie in van de roemruchte Sargassolijsten. En dat levert vast heel veel kerstplezier op. Voorzie uw lijstjes dan ook rijkelijk van linkjes naar youtube filmpjes, lyrics of wat dies meer zij.

Om het werk aan mijn kant een beetje beheersbaar te houden, kan iedereen maximaal 20 nummers insturen. Als ze voorzien zijn van een rangnummer, krijgen ze punten van 40 tot 21. Anders krijgen ze gewoon 21 punten. Liefst in de reacties plaatsen in ongeveer deze vorm:
Rangnummer – Artiest – Titel

Het moge duidelijk zijn dat het enige criterium is dat het nummer dus niet in de top2000 van 2010 staat. Voor de rest hoeft het alleen maar op muziek te lijken (ongeacht het genre en ongeacht het bouwjaar).
En verder zet ik de deadline voor het inleveren maar even op einde Kerst (Dutch edition) maandag 27 dinsdag 28 december 20:00 uur.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Soekarno, Hatta en de Hofstadgroep

Soekarno & Hatta roepen de onafhankelijkheid van Indonesië uit (Foto: Wikimedia Commons)

Zeven leden van de Hofstadgroep zijn alsnog veroordeeld wegens deelname aan een terroristische organisatie. Ze waren daarvoor eerder veroordeeld door de rechtbank van Rotterdam, daarna vrijgesproken door het Gerechtshof in Den Haag. Na tussenkomst van de Hoge Raad moest nu het Gerechtshof in Amsterdam opnieuw uitspraak doen. Daar luidde het oordeel “dat de verdachten wel degelijk hebben deelgenomen aan een samenwerkingsverband van voldoende structuur en duurzaamheid om te kunnen spreken van een organisatie. Voorts stelt het hof vast dat die organisatie gericht was op opruiing, aanzetten tot haat en geweld, en bedreiging, onder meer met een terroristisch misdrijf.” Vijf mensen kregen vijftien maanden. De andere twee kregen veel zwaardere straffen vanwege het bezit van handgranaten, resp. het gooien van een handgranaat naar de politie. De veroordeling wegens gebruik van geweld laat ik hier even buiten beschouwing. Interessanter is deze zaak vanuit de invalshoek van de vrijheid van vereniging en de vrijheid van meningsuiting.

De procesgang laat zien dat de rechters van mening verschillen bij de beoordeling van als terroristisch bestempelde groepen. De Hoge Raad had de zaak terugverwezen naar het Hof omdat hij vond dat er bij de vrijspraak uitgegaan was van een te enge definitie van een terroristische organisatie. Kennelijk moet de streep bij dergelijke groepen wat eerder getrokken worden. Maar de vraag is of een ruimere definitie van wat strafbaar is geen inbreuk maakt op burgerlijke politieke vrijheden.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

A shameful investment in a dystopia

Een gastbijdrage van Ben Hayes van de website Neoconopticon. Het stuk is ook te lezen in de European Voice van The Economist.

Ifrontex kaartn a hi-tech upgrade to ‘Fortress Europe’, the EU is developing drone planes, satellite surveillance systems, unmanned ground and marine vehicles, even combat robots, to be deployed to ‘defend’ Europe from migrants.

The policy is the result of a convergence in the EU’s ‘industrial competitiveness’ strategy, which has identified the global ‘homeland security’ market as one in which Europe should prosper, and an EU approach to migration control that places the prevention of refugees and undocumented migrants from crossing borders above any other objective, principle or approach.

In this upgrade, the defence sector, the surveillance industry and quasi-autonomous EU bodies such as Frontex and the European Defence Agency are joining forces.

More than €50 million in EU funds from the security research component of the Commission’s seventh framework programme for research (FP7) has already been allocated to the adaption of military surveillance techniques to Europe’s borders – and the programme is still in its infancy. Defence giants such as BAE Systems, Finmeccanica, Thales, EADS, Dassault Aviation, Sagem and Israel Aircraft Industries (IAI) feature in numerous consortia. At least six EU-funded projects envisage the use of ‘drones’ (or unmanned aerial vehicles, UAVs) for border control; others promise an array of surveillance and detection technologies.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Disinformers defend Foxgate email saying unequivocal warming of the climate should always be disputed

Hier is een bijdrage die we overnemen van Sargasso gastblog Climate Progress: “A Project of Center for American Progress Action Fund”. FoxNews is in opspraak door een uitgelekte email waarin de staf wordt verteld klimaatverandering altijd te ontkennen. Nu mengt het beruchte skeptici blog WattsUpWithThat zich de strijd, maar glijdt gelijk ook uit.

Discredited WattsUpWithThat blogger makes up more stuff, while scientists and media critics slam Fox News

Fox News managing editor Bill Sammon was widely condemned yesterday for an email telling the network’s staff not to report on even the most widely accepted scientific facts without immediately challenging them, as I reported here.

The only ones defending Fox News are, predictably, the originators and repeaters of the very disinformation that FoxNews reporters are being ordered to repeat. The leading online disinformer, discredited former TV weatherman Anthony Watts of WattsUpWithThat, actually went so far as to fabricate phony claims about the email in order to defend Fox News.

Yesterday, he wrote (falsely) that it was a “stolen email” and “illegally obtained” –on the basis of no facts whatsoever. In fact, as MediaMatters explained to CP, “It was provided to us by a recipient.” I think that was pretty obvious from the story and from the email itself, which was clearly sent to a great many people in FoxNews. It would be hard to imagine that no one on the distribution list thought the email was journalistically inappropriate.

Quote du Jour | The Netherlands? Fantastic…

“The Netherlands had a fantastic tournament and they played great football. The thing is, they came up against a Spain team that really knew how to control possession and they had to try to stop that some way. That was their way of going about it, but it didn’t work out for them.”
(Iker Casillas, doelman van het Spaanse team dat Oranje versloeg in de WK-finale, Fifa.com)

Jaja, aan het eind van het jaar toch nog een veer in de reet van Bert van Marwijk. Van de tegenstander notabene. De coach van Nederland was overladen met kritiek dat Oranje een on-Hollands soort afbraakvoetbal speelde, ver van wat we altijd van voetbaldominee ome Johan Cruijff hebben geleerd. Aardig van Casillas om dit te zeggen, maar ja, Spanje heeft niet drie keer in een WK-finale gestaan, en ’m drie keer verloren.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Koken met Godwin: de Reductio Ad Hitlerum

Armpjedrukken (Foto: Wikimedia Commons)

Zoals we de laatste weken geregeld op het Open Podium van Geen Commentaar kunnen meebeleven, lopen veel internetdiscussies na verloop van tijd uit de hand. Na het uitwisselen van een rits aan zowel steekhoudende als onzinnige argumenten, komt er gegarandeerd een moment waarop een balorige of gefrustreerde reaguurder als eerste Hitler en de nazi’s erbij sleept.

Of zoals advocaat en deskundige op het terrein van internetrecht Mike Godwin het in 1990 snedig formuleerde:

Naarmate online discussies langer worden, nadert de waarschijnlijkheid van een vergelijking met de nazi’s of Hitler één.

Zelfs al betrof het oorspronkelijk een volstrekt onschuldige discussie over kinderpostzegels of de merites van handgebreide wollen sokken.

Vergelijkingen met het nazisme of Adolf Hitler slaan vrijwel standaard elke discussie dood. Op usenetfora, in de begintijd van internet, werden dergelijke vormen van drogredenatie door moderatoren niet zelden bestraft met het rücksichtslos beëindigen van het betreffende topic. De Wet van Godwin stipuleert overigens niet veel meer dan dat op het moment dat voor het eerst het H-woord valt, de discussie blijkbaar zijn uiterste houdbaarheidsdatum heeft bereikt.

Een speciaal geval van zo’n drogredenering is de Reductio ad Hitlerum, een term van de naar de VS geëmigreerde Joods-Duitse filosoof Leo Strauss (1899-1973). Kort gezegd komt het erop neer dat wanneer je in staat bent je tegenstander met een of ander polemische kunstgreep te manoeuvreren in het kamp van Hitler’s Derde Rijk, je automatisch de ander hebt gediskwalificeerd. Dit volgens de logica: “Adolf Hitler (of het nazibewind) was X, dus X is slecht.”

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende