Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
The Presurfer | The Manslater
A lot of men say they don’t understand women. They have difficulties communicating with their partner. I’m not one of those men because I know what to do. I listen. In order to listen you need to pay attention. And you have to make eye contact. You will be surprised how well you remember what she tells you when you pay attention.
But for those who still think that men are from Mars and women are from Venus, there’s the Manslater, a device that tells them exactly what a woman means.
Meer verstrooiing bij The Presurfer.
Hypocrisie in de internationale economie

Deed je het nog niet, begin er dan nu mee. Een beschimpende schaterlach voor iedere keer dat je een westers politicus China de les hoort lezen over de vrije markt.
In de film Manufacturing Consent zegt Noam Chomsky: “There is no more morality in world affairs, fundamentally, then there was at the time of Genghis Khan. [There’s] just different factors to be concerned [with].”
Aan die opmerking moest ik denken toen ik onlangs een analyse van Hans Moleman in de Volkskrant las. Moleman beschrijft de spanningen tussen China, India, en alle landen daaromheen. (Het stuk is hier te lezen voor abonnees.) In het slot verwoordt een Indiase analist één van de irritaties die de VS regelmatig richting China uiten: dat ze wel doen alsof ze een vrijemarkteconomie hebben, maar eigenlijk vals spelen!
De aanklacht luidt als volgt: China schaadt de economische belangen van andere landen omdat het de Yuan kunstmatig laag houdt. Een goedkope Yuan zorgt ervoor dat Chinese producten goedkoop zijn in het buitenland. Zo lang China de Yuan laag houdt, kan niemand met de Chinese bodemprijzen concurreren. China verdient aan export, Europa en de VS blijven beteuterd achter met enorme handelstekorten. Dit alles is oneerlijk en slecht voor de wereldeconomie.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Borghouts GL-kandidaat voor Eerste Kamer
Borghouts GL-kandidaat voor Eerste Kamer
Met voorspelbare reacties… Verlies in Noord-Holland te verwachten.
het Saillant | Een ‘nucleair scenario’
De Eerste Kamer moet de begroting van Rutte afschieten. Dit kabinet gaat Nederland niets goeds brengen, des te eerder het struikelt des te beter.
Onze nieuwe premier Rutte zei bij het aantreden van zijn gedoogkabinet dat er voor de oppositie genoeg speelruimte zou zijn om punten binnen te halen. In de praktijk blijkt zijn ‘uitgestoken hand’ echter een dikke middelvinger te zijn. Bovendien steunt de PVV het kabinet vrijwel onvoorwaardelijk, dus heeft de oppositie sowieso het nakijken. Deze week bleek dit nog maar weer eens. De Eerste Kamer nam een motie aan tegen de BTW-verhoging op de podiumkunsten en Rutte laat doodleuk weten er niets mee te doen. Sterker nog hij waarschuwt voor een “nucleair scenario“. Dat klinkt als een dreigement en dat is het ook. Daarnaast is het ook een neologisme. Nederland heeft immers helemaal geen kernwapens, maar dit terzijde.
Rutte-1 maakt duidelijk waar dit kabinet voor staat. Als een regerings de gedoogpartner voorstelt om Iran te bombarderen dan stelt Rosenthal dat dit “niet aan de orde” is. Als de oppositie een begroting zou kunnen gaan torpederen omdat het kabinet een volslagen logische motie niet uitvoert dan is er sprake van een “nucleair scenario”. Het maakt eens te meer duidelijk dat dit kabinet elk gevoel voor proportie ontbeert. Ik zei het eerder en ik zeg het nog maar een keer: Rutte verdient geen steun van de oppositie voor zijn kabinet. Rutte noemt de PVV zaterdag in de Volkskrant een “normale, volwassen partij”. Dan kan hij wat mij betreft ook normaal en volwassen met de PVV regeren. Het gedoogkabinet gedraagt zich als een volslagen ‘normaal kabinet’, onderhandelingsruimte is er niet. De oppositie moet zich daarom niet verder laten piepelen en de begroting waarvan de zo vurig gewenste rechtse bezuinigingen toch een wassen neus zijn in de Eerste Kamer wegstemmen. Wie de baal kaatst kan hem nou eenmaal terug verwachten. Politiek is niet voor zachtaardigen, dan maar een “nucleair scenario”…
Hekel aan oliemaatschappijen

De uitgever heeft het natuurlijk goed begrepen: het aantrekkelijke aan ‘Why we hate the oil companies‘ is de naam van de auteur, John Hofmeister, voormalig topman van de Amerikaanse tak van Shell. En om meteen maar een mogelijk misverstand te ontzenuwen: Hofmeister heeft geen hekel aan zijn oude baas. Hij begrijpt waarom mensen een hekel hebben aan oliemaatschappijen, maar betoogt dat een eenzijdig boze focus op niet altijd even handig opererende bedrijven de aandacht afleidt van het werkelijke probleem. Hoe gaan we als maatschappij de energievoorziening voor de toekomst zekerstellen?
De postindustriële samenleving zal namelijk niet minder energie verbruiken, maar méér. Er is ook geen gebrek aan potentiële energiebronnen. De vraag is welke mix het beste is voor mens, milieu en economie. Aan discussies over het broeikaseffect brandt Hofmeister zijn vingers niet. Dreigende klimaatverandering vindt hij namelijk niet relevant. Energie is een schaars goed en dus moeten we er zuinig mee omgaan. Het gasvormige afval moeten we op dezelfde manier verwerken als al het andere afval.
Nadat hij de opvattingen op de linker- en rechterflanken van de Amerikaanse politiek in de prullenbak gegooid heeft, begint hij aan een controversiëlere verhaallijn. Er bestaat geen vrije markt voor energie, omdat overheden het bedrijfsleven aan alle kanten insnoeren. Het OPEC kartel doet dat internationaal en politici in de Verenigde Staten doen ook maar wat.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Parasieten huilen krokodilletranen
Een gastgedicht van Maarten van Dop
Jaaroverzichten van de afgelopen 50 jaar
Jaaroverzichten van de afgelopen 50 jaar
Historie galore!
VVD-Amsterdam bepleit afschaffen minimumloon
Quote van de Dag: Duurzame energie
There are enough Republicans in big wind-power states that they’ll feel a direct economic impact.
Michael Eckhart, voorzitter van de American Council on Renewable Energy, is optimistisch dat de VS in 2011 een doorbraak in duurzaam energiebeleid zullen beleven. De republikeinse overwinning bij de parlementsverkiezingen heeft weliswaar meer klimaatsceptici opgeleverd, maar ook meer voorstanders van windenergie. Dat moet een deal met de democraten kunnen opleveren.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.