Praivisie versus sijbersekjoeritie

Een CDA'er die iets over ICT roept is zoiets als een SGP'er met een mening over vrouwenmode: de kans is klein dat er wat zinnigs uit komt. Zo ook met het laatste proefballonnetje van CDA-Kamerlid Raymond Knops. Tegenover Security.nl houdt hij een pleidooi voor een discussie over Privacy versus Veiligheid. Volgens hem dreigen er Diehard 4.0-achtige toestanden als we cyberwarfe- en cybercrime niet snel een halt toeroepen. Dat kan alleen door het anoniem surfen aan banden te leggen. Normaal gesproken laat je zo'n broddeltekst van je afglijden, maar ja, het CDA heeft nog steeds regeringsverantwoordelijkheid, dus dan toch maar even wat tegengas geven. Ten eerste zijn cyberwarfare en -crime de nieuwe troetelspeeltjes van politici.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote du Jour | de Spaarpot

“De Kerk heeft geen spaarpot, wij rekenen op vrijwilligers” [bron]

Que? Jawel hoor, u leest het het goed. Jarenlang haast automatisch aan het priesterambt verbonden misbruik van kinderen zal nu vergoed worden door uw grootmoeder die haar euros in het offerbakje gooit. Geniaal natuurlijk. Zo zijn we weer een kudde, toch? Misschien meteen een briefje erboven hangen: “Laat de Heer van  kinderen meteen hoeren maken, zodat een in het rond spuitende priester, vrij van wroeging, hen kan betalen.” Wordt daar eigenlijk belasting op betaald? Is dat inclusief btw?
Terwijl je eerste reflex is: gooi toch de eerste de beste Rubens op de markt and Bob’s your uncle, lees je dat het Parasitair Instituut eigenlijk genoeg geld heeft. Niet echt een verrassing voor een mirakelinstituut, gelukkig bestaat er nog ènig moreel besef – maar ja, het Interdiocesaan Pastoraal Beraad is dan weer een lekenclub.
Ondertussen, in de echte wereld, wordt het Vaticaan gedagvaard door de slachtoffers.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Alleen samenwerken niet genoeg voor Defensie EU

Een bijdrage van Tomas Valsek, director of foreign policy and defence at the Centre for European Reform.

How do you do more with less? The EU defence ministers agreed last week that the way to limit the impact of the economic crisis on their defence budgets lies in more co-operation. In a joint statement, they called for more military ‘pooling and sharing’: joint development and procurement of weapons, and partial integration of European militaries. EU member-states have trialled such ideas before but with limited success. Deep co-operation remains highly sensitive: governments are reluctant to build joint units because this may require them to share decisions on how and when to use them. The ministers’ conclusions are correspondingly cautious: they call for a “structured” and “long-term” approach while offering few specific guidelines. It need not be this way: past pooling and sharing attempts offer plenty of lessons on what makes military collaboration successful.
In a recent CER report,’Surviving austerity: The case for a new approach to EU military collaboration‘, May 2011, I suggested ways for European countries to avoid past mistakes. Partial military integration works best when participating countries have similar strategic cultures, a high level of mutual trust, comparable attitudes to defence industry, and relatively low corruption in defence procurement. It also helps if countries are roughly similar in size, and serious about defence matters: that is, they are willing to use their armed forces and keen to maintain their ability to fight for future contingencies.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Historisch perspectief CO2 productie mensheid

DATA - Deze week kwam naar buiten dat de mens een nieuw record CO2 produceren had gevestigd. In 2010 maar liefst 30,6 GigaTon CO2. 5% meer dan het vorige record in 2008. Het neerwaartse effect van de kredietcrisis heeft dus maar kort geduurd. En als je bedenkt dat de Kyoto doelstellingen voor 2020 op 32Gt staan, hebben we een “uitdaging”.

Maar ik vroeg me af hoe dit zich verhoudt met de historische ontwikkeling van de CO2 productie door de mensheid. Dat leverde een stevige zoektocht op langs verschillende bronnen. Er blijken namelijk diverse categorieën CO2 (of Carbon) productie te zijn. En niet allemaal worden ze altijd door iedereen bijgehouden. Het grootste deel komt voor rekening van het verbranden van fossiele brandstoffen. Maar de cementindustrie kan er ook aardig wat van. En dan is er nog het effect van verandering in landgebruik (zeg maar, verbranden van bossen). Ik heb de getallen bij elkaar gebracht en met wat conservatieve aannames alles op 1 lijn gebracht. En dan krijg je het volgende overzicht vanaf 1860:


Aannames: CO2 uit verandering in landgebruik voor 1959 is lineair vanaf 1860 tot 1959 ongeveer in verhouding met de trend van CO2 productie uit fossiele brandstoffen. En 2010 getallen zijn iets minder dan 5% boven 2008 getallen, dus aan de conservatieve kant van de trend als gemeld door IEA.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Iedereen kan recenseren

“Bekroningen voor wijn overspoelen de wijnwereld. En altijd worden ze toegekend door wijnexperts”, vertelt Gall & Gall in een persbericht. Ja, we zijn niet meer van het elitaire in deze tijd: de stem van de gewone man en vrouw moet worden gehoord. Gall & Gall gaat daarvoor zorgen.

Het blijft altijd lastig, de keuze tussen kwaliteit en kwantiteit. Zou je de vraag aan alle Nederlanders boven de 18 stellen, dan lijkt me de kans niet gering dat Canei tot beste wijn wordt uitgeroepen, ook al gruwt iedereen met een greintje smaak in wijn van het goedje. Op precies dezelfde manier maakt het Happy Meal een beste kans op het predikaat “beste maaltijd van Nederland”.

Maar voor de wet van de grote getallen lees je geen recensies. Die lees je in de hoop dat iemand op wiens oordeel je hebt leren vertrouwen je de weg kan wijzen naar beter eten en drinken. Dat mag elitair zijn, je hebt in elk geval de redelijke zekerheid dat degene die aan het woord is weet waarover hij of zij het heeft.

Maar Gall & Gall voelt de tijdgeest heel fijn aan en heeft, andermaal volgens het persbericht, besloten “de gewone wijndrinker aan het woord te laten”. Dat gebeurt via de site mijnlievelingswijn.nu, waar u uw favoriete wijn kunt uitkiezen. Eén addertje onder het gras: uw favoriet moet voorkomen in het assortiment van Gall & Gall, want de wijnwinkelier weet wel dat Goed & Gek twee verschillende dingen zijn.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Vorige Volgende