Oproep: wie wil schrijven over kleine literaire musea?

Ken je een leuk literair museum bij jou in de buurt? Ga je dit jaar op vakantie naar plek waar je een klein museumpje zult aantreffen van een lokale schrijver? Of ga je juist het museum bezoeken dat gewijd is aan die belangrijke schrijver?En wil je hierover schrijven op Sargasso (ongeveer 500 woorden)? We willen in de zomervakantie graag een serie maken over kleine literaire musea. Inmiddels hebben we een aantal reacties binnen en een aantal leuke musea uitgekozen. We willen er graag nog een paar behandelen. Het mag om bekende en onbekende schrijvers gaan. De eerste inzending is al binnen: Theodor Stormhaus in Husum (D). Het Theo Thijssen Museum in Amsterdam is in voorbereiding.Wij denken daarnaast aan het Multatuli Museum in Amsterdam, het Betje Wolff Museum in Middenbeemster en het Simon Vestdijk Museum in Harlingen, maar er is ongetwijfeld meer. Graag ook voorstellen uit de uithoeken van ons land of de rest van de wereld. Stuur een mail met voorstel of tip naar info at sargasso punt nl, ovv musea.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Sargasso zoekt een Wob-redacteur

De Wobredacteur is verantwoordelijk voor het nog op te zetten site-onderdeel Sargasso Transparant. Sargasso Transparant bericht over en bevordert de openbaarheid en accountability van overheid, bedrijven en media. Sargasso doet dit al spil in een netwerk van personen en organisaties. De taken van de Wobredacteur zijn ondermeer:

  • Openbaren van informatie door middel van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) op lokaal, nationaal en Europees niveau. De redacteur moet het hele Wob-proces beheersen van onderwerpkeuze tot zo nodig procederen om documenten openbaar te krijgen.
  • Het bedenken van onderwerpen die openbaar gemaakt of gecontroleerd moeten worden en het creatief gebruik maken van een veelvoud aan bronnen om dat te verwezenlijken.
  • Het begeleiden van lezers, bloggers en partners in het openbaar maken of controleren van documenten en beleid.
  • Het opzetten van een stevige factcheck-rubriek in samenwerking met lezers, bloggers en partners. Hierbij gebruikt de Wob-redacteur een veelvoud van (online) tools.
  • Samenwerken met onze dataredacteur en onze partners voor het openbaar maken van datasets voor datajournalistieke doeleinden.
  • Dagelijkse werkzaamheden voor Sargasso (schrijven, redigeren, moderatie, etc.).

Sargasso is een non-profit organisatie die ook het algemeen belang wil dienen. We verwachten van onze redacteur dat hij/zij zich ook activistisch inzet om de transparantie en accountability van met name de overheid te bevorderen, bijvoorbeeld door het geven van lezingen, het organiseren van bijeenkomsten, lobbywerk en het samenwerken met andere partijen.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Sargasso zoekt een dataredacteur

De dataredacteur is verantwoordelijk voor de ontwikkeling van datajournalistiek op Sargasso. Het weblog participeert in de Dutch School for Datajournalism die thans in oprichting is. Dit is een samenwerkingsverband met Hack de Overheid, Het Nieuwe Stemmen en Petities.nl. Ook werken we samen met andere mediapartijen en opleidingen. Deze samenwerkingen leiden tot de eerste serieuze aanzet in Nederland om aan datajournalistiek te doen. De functie van dataredacteur is daarom een zware functie.

Taken:

  • Zelf datajournalistieke verhalen ontwikkelen en produceren.
  • Dataprojecten van de Dutch School for Datajournalism van begin tot eind journalistiek begeleiden.
  • Dataprojecten initiëren in samenwerking met partners, vrijwilligers en lezers en de journalistieke begeleiding verzorgen.
  • Dagelijkse werkzaamheden ten behoeve van Sargasso (schrijven, redigeren, moderatie, etc).

Sargasso is een non-profit organisatie die ook het algemeen belang wil dienen. We verwachten van onze redacteur dat hij/zij zich ook activistisch inzet om de datajournalistiek in Nederland te bevorderen en een vocale rol te spelen in het open data debat. Werkzaamheden behelzen daarom ook lobbywerk, activisme, opinievorming.

Wij zoeken:

  • Een redacteur die de potentie van (open) data onderkent en met open data en de belangrijkste technieken uit de voeten kan.
  • Iemand die zelfstandig kan werken, initiatiefrijk is, aan een half woord genoeg heeft en zelf vrijwilligers kan aansturen.
  • Een redacteur die een goed gevoel heeft voor belangrijke onderwerpen, die daar helder voor een online publiek over kan berichten.
  • Een echte netwerker.
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Srebrenica: wie 1 mens redt…

Een bijdrage van GB van Publiekrecht & Politiek.

Het verhaal van deze zaak is van twee kanten te vertellen. Vanaf een kant het verhaal van Mustafic, de elektricien die al een tijdje voor Dutchbat werkte. Hij was niet officieel in dienst, maar gedetacheerd door de gemeente van Srebrenica. Na de val van Srebrenica vluchten hij en zijn gezinnetje naar het kantoortje op de compound ‘waar hij gewoonlijk werkt.’ Langzaam wordt hem en de Nederlandse blauwhelmen duidelijk dat het echt gruwelijk aan het misgaan is. Er komen verhalen van martelingen, berichten van lijken en het geluid van schoten ‘op executietempo’. Bijna iedereen is al van de compound af. Als de Dutchbatters het vege lijf proberen te redden wil Mustafic het zijne erbij voegen. Maar hij is geen VN-personeel, heeft geen pas, staat niet op lijst en moet dus van de compound af; in de armen van wat nu een sukkelige clown in Scheveningen lijkt, maar die nog altijd is wat hij toen werd: een massamoordernaar. Hij draagt de eerste verantwoordelijkheid. Maar viel er voor Mustafic echt niets te regelen? Pasje maken, plekje in de vrachtwagen? Voor wie het verhaal zo leest en zich een taak als rechter indenkt is het snel duidelijk: onrechtmatig.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Links zuur? De zuurgraad van de Nederlandse politiek berekend

Het is tegenwoordig heel eenvoudig. Alles wat links is, is zuur. Punt. En alles wat je niet zint is links. Rechters, politici en kogels, links. En zuur. Maar hoe objectief is dat? Natuurlijk kan je zo’n blogje als GeenCommentaar makkelijk categoriseren. Je hoeft de voorpagina maar door te nemen, en het linkse vitriool spat van het scherm af. Simpel. GeenCommentaar is links. En zuur. Maar hoe zit dat eigenlijk met de politieke partijen? Dat is niet zo makkelijk te bepalen, toch? Hoe zuur zijn ze echt?

GeenCommentaar besloot dat te onderzoeken door middel van een *kuch* op en top wetenschappelijke methode: Google. Vergelijk hoe vaak partijen voorkomen in combinatie met de termen blij, boos en woedend, bereken een coëfficiënt en je hebt de officieuze zuurgraad van de partijen. En wat blijkt?

De eerste conclusie: de PVV is met een straatlengte de zuurste partij in Nederland. Niet geheel onverwacht, maar de partij is toch wel opmerkelijk zuur.
Zuurgraad Nederlandse partijen (GeenCommentaar)

Voor elk positief bericht dat er van de partij komt zijn er volgens Google bijna 40 negatieve berichten. De overige partijen vallen er totaal bij in het niet. Om wat meer inzicht te krijgen in de zuurgraad van die partijen moeten we de PVV er zelfs uitfilteren.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Staatsomroep

Silvio Berlusconi zegt dat soort dingen heel mooi: Michele Santoro gebruikt de publieke omroep voor privédoeleinden. Liet de journalist op Rai2 dan een videootje van zijn vakantie aan de Ionische Zee zien zodat zijn stokoude schoonmoeder kon kijken? Nee. Maakte hij reclame voor het loodgietersbedrijfje van een verre neef? Nee. Hij maakte een zeer kritisch, links georiënteerd programma dat qua kijkcijfers en reclame-inkomsten zelfs Koning Voetbal regelmatig van de troon wist te stoten.

Maakte, want Santoro is vertrokken bij de RAI. Il Giornale, eigendom van de Berlusconi’s, juichte dat we eindelijk zijn guerrilla tegen Berlusconi niet meer hoeven te betalen, hoewel het programma zichzelf zeer dik terugverdiende en heel de hersenloze meuk van Rai2 bekostigde – die blije, kritiekloze pulp die de premier het liefste ziet. Santoro kon volgens de krant maar beter naar een commerciële omroep gaan, maar ook dat is niet gelukt.

De zender La7, eigendom van Telecom Italia, is de enige nationale, commerciële, vrij te ontvangen zender die niet in handen is van de premier. Bijna kwamen journalist en directie tot een overeenkomst, tot de premier ingreep. Er verscheen een wetsvoorstelletje waarbij Telecom Italia  haar fysieke communicatienetwerk moest blijven onderhouden, maar wel beschikbaar moest stellen aan de concurrentie. Het voorstelletje verdween toen bekend werd dat Santoro en La7 het niet eens waren geworden – binnen 48 uur. Het ging nooit om de centjes – het ging om de kritiek. Daar kan de premier slecht tegen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Great, Britain!

Dat Charles graag Camilla’s tampon wou zijn in 1989 weten we dankzij de oorlog tussen twee gehuwden, die afluisteraars inschakelden om ‘de ander’ uit te schakelen. Vandaag staat Groot Brittannië repper en repper in roer vanwege een ander soort afluisterpraktijk. Het meest gelezen Engelstalige vod ‘News Of The World‘, een van de speeltjes van Rupert Murdoch, heeft van minstens 4000 mensen hun privégesprekken afgeluisterd, enkel om informatie te verkrijgen. Totnogtoe hebben slechts 8 mensen de moed gehad om een proces aan te spannen, een paar hebben 1 miljoen geäccepteerd om er over te zwijgen. Sienna Miller is één van de acht, lees wat men vond in het notaboekje van een detecdief: “Notes found in Mulcaire’s notebook, which was seized in a police raid in 2006, included three of Miller’s mobile numbers and their related account numbers, pin numbers, the numbers she dialled to access her voicemail services and the passwords she used to discuss her accounts with her mobile phone provider.” Haar intieme leven stond tot in detail in de krant de dag erna. Afgrijselijk, je wil het niet meemaken, die paranoïa – maar het kan nog erger met de Vrije Markt: ook de telefoons van de intimi van een ontvoerd en vermoord kind werden afgeluisterd, en naar alle waarschijnlijkheid werden er berichten gewist, om te voorkomen dat de ouders hun hoop te snel zouden verliezen. Het zou slecht zijn voor de verkoopcijfers, zoals alles uiteraard slecht is voor de verkoopcijfers als je enkel kan denken in termen van ‘wat is slecht voor de verkoopcijfers’.
Het is dus dankzij de Guardian en hun niet-aflatende speurtocht, inclusief WOBen, dat dit aan het licht komt. Als het van Scotland Yard afhing, zou het namelijk netjes onder de stijve opperlip van de malle idee van Britishness zijn blijven zitten.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende