#Dezeweek | BOODSCHAP

COLUMN - Tegenwoordig moet alles maar een boodschap hebben. Maar soms zegt de vorm meer dan de inhoud.

Pakweg een week geleden interviewde BNN-presentator Tim Hofman een bevlogen knul bij de brievenbus van het Glazen Huis. Het was een aanstekelijk en ontroerend gesprek. Nadat de jongen een tekening van een zon en ‘twee geld’ naar binnen gepropt had, stelde Tim voor dat de knul nog een boodschap door de brievenbus zou roepen. Dat liet de knul zich geen twee keer vertellen: ‘BOODSCHAP!’

Met het verlopen van kerst is ook Serious Request weer aan z’n eind. Wat is het eigenlijk? Oneerlijke concurrentie van het radiostation? Een week hoerenlopen voor de commercie? Of is het, zoals voor een huisgenoot van mij, bij wie zelfs in zijn slaap de radio nog aan stond, zegt: ‘het ultieme kerstgevoel?’ Wel een succesvol kerstgevoel, want er is maar liefst twaalf miljoen euro door de brievenbus geboodschapt. Dat is voor de babysterfte in Afrika. Baby’s leven daar namelijk niet lang genoeg om van de fantastische faciliteiten van het land te kunnen genieten. Ach, wat maakt het ook uit. Het gaat om de boodschap.

De hoogbejaarde Paus had ook een boodschap. Geen urbi at orbi deze keer, maar: ‘homo’s gaan in tegen de essentie van de natuur.’ Die @pontifex toch. Hij mag dan wel 283 zijn, maar hij is de lust om homo’s weg te zetten nog altijd niet verloren. Niet alleen kreeg hij een boze gaypride achter zich aan, er ontsproten ook andere anti-kerk-initiatieven. Het meldpunt kinderporno hadden we natuurlijk al, maar het is nu ook mogelijk je banden met de kerk te vernietigen via ontdopen.nl. Tv- en radiomaker Winfried Baijens vertelde wel waarom hij dat deed, maar niet hoe dat nou eigenlijk in z’n werk gaat. Gaan ze je dan afdrogen met een satanistisch handdoekje ofzo? Ook is er een Facebookinitiatief om geen bloemen naar de Paus te sturen met Pasen. Vindt hij waarschijnlijk niet zo erg, bloemen zijn toch voor homo’s.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Verlichting

COLUMN - Dat het ditmaal een rare Kerst zou worden, was op voorhand duidelijk. De wereld zou vergaan: liefst twee keer achter elkaar.

Van de algemene vernietiging van de aarde – het einde van de Maya-kalender viel op 21 december, en daarna zou alles over zijn – geloofde ik geen hout. De Maya’s waren best een leuk volk (op die mensenoffers voor hun Zonnegod na, dan) en ze konden fantastisch bouwen, maar dat hun particuliere jaartelling effect heeft op het voortbestaan van de wereld, was hoogst onwaarschijnlijk.

Pal voor het door de Maya’s voorspelde einde der tijden was ik trouwens jarig. Juist dit jaar pakte mijn verjaardag numerologisch gezien minstens even interessant uit als die malle Maya-kalender. Op 20-12-2012 werd ik namelijk 55: kon het mooier, kon het symmetrischer? Een goede vriend werd op exact diezelfde dag bovendien 66!

Alles was dubbelop: alles rijmde, alles spiegelde, alles klopte. De kust was veilig, qua kalenders, numerologie en ander bijgeloof.

Ik plande daarom al een jaar van tevoren een grootse verjaardag. Thema: het is altijd later dan je denkt. Na ons geen zondvloed, en indien wel: dans op de vulkaan, weerstreef het noodlot. Ga met geheven hoofd je ondergang tegemoet. Het is altijd beter om leven, liefde en vriendschap te vieren, dan bang te zijn en het einde – dat hoe dan ook komt – te vrezen.

10 Andere Beste Platen van 2012

RECENSIE - Tien platen uit 2012 die je geluisterd moet hebben. Van jazz tot metal tot pop. 

Muziekjaarlijstjes zijn tegelijk erg nuttig en totaal irrelevant. Irrelevant omdat muzieksmaak persoonlijk is en muziek geen wedstrijd. Erg nuttig omdat er een enorme stroom aan platen uitkomt en je als liefhebber zo nog overzicht krijgt over waar in ieder geval nog een beetje consensus over bestaat. In polderland Nederland is dat ook echt een consensus; waar in andere landen elk muziekmedium zijn eigen jaarlijst heeft, daar vraagt in Nederland het blad Oor lijstjes aan een groot deel van de Nederlandse muziekjournalistiek en middelt daar een eindlijst uit. Dit jaar scoorde daar An Awesome Wave van de Britse band Alt-J de meeste punten.

Dat middelen betekent uiteraard ook dat de wat extremere keuzes eruit vallen. Dat valt te verwachten. Minder voor de hand liggend is dat Nederland toch nog een zeer specifieke popcultuur blijkt te hebben, met een hang naar toegankelijke, melodieuze (indie)rockliedjes. Amerikaanse jaarlijsten tonen een veel grotere waardering voor artiesten met grote ambities en vernieuwingsdrang. Engelse muziekmedia zijn erg chauvinistisch en hebben een voorkeur voor artiesten met een recalcitrante instelling. Dat verschil blijkt duidelijk uit de Song van het Jaarverkiezing van 3voor12: de Engelsman Ben Howard won die met het liedje ‘Keep Your Head Up’, terwijl Amerikaanse en zelfs Britse muzieksites nauwelijks een woord over de (wel erg) brave man schreven.

De alternatieve top 2000

ACHTERGROND - Ja hoor, het is weer tijd om naar de verplichte nummers van de top 2000 te luisteren. Of niet: Sargasso maakte twee jaar terug al een alternatieve lijst, gebaseerd op inbreng van onze lezers. Kijk en huiver!

KORT | Alice in Wonderland

Tim Burton die Alice in Wonderland verfilmt. Klinkt als een match made in heaven. De gothische esthetiek die we kennen uit films als Sleepy Hollow, zijn Batman-films, Sweeney Todd en Edward Scissorhands is perfect om het legendarische boek van Lewis Caroll tot leven te wekken.

Maar het was niks. Het zag er schitterend uit, maar meer liefs kan ik er niet over zeggen. Om redenen die mij niet geheel duidelijk waren, had men besloten om de film dertien jaar later te laten afspelen, op de dag dat Alice zich gaat verloven met een man die ze niet zo heel leuk vindt. Dertien jaar nadat ze voor het eerst droomde dat ze in een konijnenhol viel en in Wonderland terechtkwam, rent ze weer een konijn achterna en valt ze weer in een konijnenhol en komt ze weer in Wonderland terecht waar de blauwe rups en de Mad Hatter en de Maartse Haas en weet ik veel wie allemaal weer allerhande rare gesprekken met haar hebben.

Ze hebben al die tijd op haar  gewacht om verlost te worden van de wrede Hartenkoningin die van iedereen het hoofd eraf wil. Er gebeuren de nodige vreemde dingen en alles heeft z’n eigen logica, maar uiteindelijk heeft het evenveel om het lijf als, wat zal ik eens zeggen, Matthijs van Nieuwkerk die naakt voor de spiegel zijn vetrolletjes checkt.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende