Waar komen de wapens in Syrië vandaan?

Waar komen de wapens in Syrië vandaan? Als het gaat om hard wapentuig dan doen Rusland, Wit-Rusland, Iran en Noord-Korea goede zaken. Maar de Westerse landen laten zich ook niet onbetuigd, constateert wapendeskundige Martin Broek. De financiële waarde van de wapenhandel naar het Syrië van Assad ligt de afgelopen jaren tussen de 150 en 230 miljoen euro. De jaren daarvoor waren de leveringen veel kleiner. Het land heeft maar een beperkt aantal leveranciers: met stip op 1 is dat Rusland. Het land zal daar mee door gaan. Het wordt gevolgd door het fraaie span Wit-Rusland, Iran en Noord-Korea. (zie tabel 1). Er was ook sprake van dat Zuid-Afrika wapens leverde, vooralsnog lijkt het erop alsof het alleen gaat om verstrekte exportvergunningen en verkoop pogingen. Het gaat bij die wapenleveranties  onder andere om een keur aan raketten. Daarbij vallen de Scuds uit Noord-Korea op. Rusland wilde draagbare afvuursystemen leveren voor luchtdoelraketten van het type SA-18-grouseen. De VS en Israël konden dat voorkomen. Verder zijn de afgelopen tien jaar gevechtsvliegtuigen van de types MIG en Yakolev geleverd en kleine marineschepen (zie bijlage 1).

Is de milieubeweging een verkapte religie?

Trouw-journalisten Lodewijk Dros en Wilfred van de Poll publiceren hun ‘kleine catechismus van het groene geloof’.

Hoogleraar en milieugoeroe Klaas van Egmond reageert positief: religieus is het volgens hem niet, maar de inhoud van de catechismus sluit verder feilloos aan bij zijn denkbeelden. Het groene denken is volgens hem: “de ideologie die alle andere ideologieën overbodig maakt.”

Dominee van de kerk van het conservatisme Jaffe Vink: redt ons van het Groene Geloof! Leve het Vooruitgangsgeloof!

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Volentekriebels | Club Trouw

COLUMN - De gemeente Amsterdam heeft vijf horecagelegenheden aangewezen die 24 uur per dag geopend mogen zijn. Onder hen Club Trouw. Dat is een slechte zaak.

Amsterdam is al sinds het einde van de Gouden Eeuw niet meer de metropool die het denkt te zijn, maar dankzij een nieuwe wet op verruimde openingstijden komt onze hoofdstad een tikkeltje dichter bij Berlijn te staan. Vijf horecagelegenheden mogen 24 uur per dag open blijven en dat is wel zo fijn, want tot nu toe verveelde ik me altijd dood om half zeven ’s ochtends. Club Trouw is een van de gelukkigen.

Trouw is gevestigd in het oude gebouw van de gelijknamige krant. De programmering is veelgeprezen en vooruitstrevend. Vooral de techno-avonden zijn baanbrekend. Op die avonden staat de zaal vol kleurrijk uitgedoste mooie mensen die hun handen boven hun hoofd op en neer bewegen alsof ze aan het volleyballen zijn, maar dan zonder bal en op een eeuwigdurend repeat. Dat alles op het bezwerende ritme van drums en bassen die stampen als de drukpersen die er ooit overuren draaiden. Het klinkt vrij curieus, maar geloof me, het is erg leuk.

In een interview met nrc.next van afgelopen dinsdag vertelt mede-oprichter en creatief directeur Olaf Boswijk over zijn club. ‘Ik zou Trouw willen zien als een plek waar mensen […] zich kunnen gedragen zoals ze willen,’ zegt hij. Boswijk wil het liefst excentrieke bezoekers in zijn club. Als voorbeeld noemt hij travestieten, homo’s en lilliputters. Dat zijn achtereenvolgens mannen die zich als vrouw verkleden, mannen die niet kunnen voetballen en mensen met een groeistoornis. Ik zou dat niet excentriek willen noemen, maar het is fijn dat iedereen welkom is in Trouw.

Foto: Partij van de Arbeid (cc)

Brief aan Hans Spekman

BRIEF - Geachte heer Spekman,

Politici ontvangen regelmatig haat- of dreigmail. Blijkbaar is dat een gegeven. Een erg triest gegeven. Als partijvoorzitter van de PvdA ontkomt ook u niet aan een dagelijkse portie digitale verwensingen. Erg vervelend en soms ook beangstigend, kan ik me voorstellen.

Inmiddels bent u het dan ook zat. U bent het zat om de – uiteraard anonieme – scheldpartijen weerloos te incasseren en besloot een aantal mails inclusief de naam van de afzender, op Facebook te zetten. Daarbij riep u op tot meer fatsoen op internet, dat volgens u steeds meer het ‘afvalputje wordt van de Nederlandse samenleving’.

Vooropgesteld: ik kan me goed voorstellen dat het erg onprettig is, om maar een eufemisme te gebruiken, om dagelijks met dit soort mails te worden bestookt. Ik vind ook dat u volledig in uw recht staat om de naam van de afzender te publiceren, hoewel ik niet verwacht dat het een echte naam is en er dus niet heel veel nut in zie. Behalve dat het misschien voor wat tijdelijke opluchting voor u heeft gezorgd.

Dat gezegd hebbende, vind ik uw gevolgtrekking dat het internet het afvoerputje van de [Nederlandse] samenleving is, nogal naïef. Om te beginnen is er helemaal niets Nederlands aan Het Internet en ten tweede is het nogal wat meer dan alleen een podium om anoniem haatmail te versturen. Het Internet behoort tot belangrijkste innovaties uit de geschiedenis van de mensheid. Het Internet heeft het leven aanzienlijk vergemakkelijkt en uw en mijn dagelijkse gang van zaken zouden er totaal anders uitzien zonder. Niet gek voor een medium dat pas sinds halverwege de jaren negentig gemeengoed is, kunt u nagaan hoe het er over 20 jaar aan toe gaat!

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Reclame? Nee, bedankt

COLUMN - Eind november maakte ik met een groep vrienden een eerste set afspraken over hoe we willen eten, en waar we onze kleding willen kopen. Afgelopen zondag zijn we weer bij elkaar gekomen om onder meer reclame en digitale activiteiten te bespreken.

Wat bleek? Deze onderwerpen zijn een stuk moeilijker om heel concrete afspraken over te maken dan eten en kleding. Toch hebben we een aantal nieuwe stappen op papier gekregen.

Met het spits afgebeten en een goede portie enthousiasme gingen we vorige week verder met nieuwe afspraken. Veel van onze thema’s zijn gerelateerd aan duurzaam leven, met oog voor ecologische houdbaarheid, maar ons project is breder dan dat. ‘Je losmaken van passief consumentisme,’ zoals ik eerder ons doel omschreef, betekent ook dat je je bewust wordt van de greep die je maatschappelijke context op je heeft.

Daarom stond reclame op ons lijstje. Reclame klinkt misschien als een futiel onderwerp – als je die reclame niet wilt zien, dan kijk je er toch niet naar? Reclames en advertenties zijn echter een zeer agressief en hardnekkig symptoom van het soort samenleving waarin we terecht zijn gekomen. Waar je ook gaat, je wordt geconfronteerd met de boodschap: koop. Koop! KOOP!!!

Foto: doctress neutopia (cc)

Obama’s schone vuile oorlog

OPINIE - Dat een leger probeert met zo min mogelijk eigen slachtoffers een vijand te verslaan, is misschien wel niet erg chic en al helemaal niet heldhaftig, maar wel logisch. De Romeinen leerden hun soldaten al dat een steekwond van vijf centimeter diep effectiever is dan een zwaardslag, en dat de steekbeweging de aanvaller bovendien veel minder kwetsbaar maakt voor de wapens van de vijand dan het hakken met een opgeheven arm.

Tijdens de Vietnamoorlog  is vooral de VS buitengewoon gevoelig geworden voor de aantallen gedode militairen van het eigen leger. Dit feitelijk hoogst immorele onderscheid tussen the lives of American soldiers en de levens van mindere volkeren vertaalt zich in dramatische acties zoals de Hill of Crosses in Californië, waar 5,000 kruisen staan voor Amerikaanse soldaten die in Irak zijn omgekomen. Over het aantal gedode Irakezen is veel onduidelijkheid, maar het betreft een veelvoud van het aantal Amerikanen. Niet dat veel mensen er om malen.

Recente schattingen van de Amerikaanse National D-Day Foundation resulteren in 2499 gedode Amerikaanse soldaten op één dag – 6 juni 1944, toen de Geallieerden in Normandië landden. We mogen er rustig van uitgaan dat dergelijke massale acties niet meer mogelijk zijn – het thuisfront zou het niet accepteren.

En dus worden oorlogen tegenwoordig anders gevoerd. Bombarderen bleek hoogst effectief, omdat je met een handvol mannen (tegenwoordig alleen een piloot) in de relatieve veiligheid van het luchtruim in luttele seconden duizenden slachtoffers kunt maken. Nadeel is wel dat die mannen hoog opgeleide specialisten zijn en daarom niet zo eenvoudig te vervangen als een eenvoudige infanterist.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Nederlandse vrouwen worden niet depressief

ACHTERGROND - Blijkt uit onderzoek. Echt waar. Het zou te maken hebben met de grote individuele vrijheden in ons mooie landje, maar daar genieten mannen natuurlijk ook van. Als je ’t mij vraagt, komt het doordat vrouwen in Nederland véél vaker dan in andere landen parttime werken.

Foto: gwire (cc)

Problemen alarmnummer 112 al langer bekend

Twee mannen overleden in de nacht van 21 juni, mogelijk omdat ze te laat medische hulp kregen. Het alarmnummer 112 kampte op dat moment met een grote storing. Uit nieuwe documenten blijkt dat 112 al jaren geplaagd wordt door technische en organisatorische problemen.

Door Sjors van Beek en Dimitri Tokmetzis

Net voorbij middernacht gaat de telefoon bij restaurant Braque in Amsterdam. Het is eigenaar Hidde Maas. Hij heeft vreselijke pijn. Twee vrienden spoeden zich naar zijn huis, even verderop. Maas doet nog zelf open en zakt al snel in elkaar. Een van de vrienden belt 112, maar krijgt niemand te pakken. Een toegesnelde buurvrouw belt daarna ook. Dan duurt het nog eens vier minuten voordat er iemand aan de lijn komt en de hulpverlening start.

Achteraf blijkt het alarmnummer in de nacht van 20 op 21 juni zes uur onbereikbaar voor een groot deel van het mobiele telefoonverkeer. Bellers worden in de wacht geplaatst, terwijl de meldkamers wel bemand zijn. De oorzaak van de storing wordt al snel gevonden. Die nacht voert Eurofiber werkzaamheden uit aan een van de verbindingen naar de meldkamer. Dat hoort te kunnen, want er zijn twee verbindingen aangelegd voor het geval er een niet functioneert. Deze zogenoemde redundante verbinding blijkt echter al drie werken niet te werken. En niemand heeft het door.

Tarantino tegen journalist: ‘Ik ben je slaafje niet!’

Quentin Tarantino’s meest recente rolprent ‘Django Unchained’, over een Amerikaanse zwarte slaaf die wordt vrijgekocht en dan wraak neemt op zijn onderdrukkers, doet in de VS wat stof opwaaien.

De zwarte cultregisseur Spike Lee vond het onkies dat Tarantino het thema slavernij exploiteerde (kennelijk is dat recht voorbehouden aan zwarte regisseurs als hijzelf), en toen de Britse journalist Krishnan Guru-Murthy Tarantino naar diens smaak net iets té lang bleef doorzagen over het verband tussen filmgeweld en real-life bloedbaden in Amerikaanse bioscopen en scholen, werd deze door de regisseur bruusk teruggeblaft.

‘I’m shutting you down! Ik ben geen draaiorgelaapje dat hoeft te dansen op jouw wijsje. En ik ben jou geen rechtvaardiging verschuldigd voor het geweld in mijn films. Ik heb dat al zo vaak uitgelegd. Als mensen mijn meningen daarover willen weten, dan kunnen ze dat Googelen.’

Divagedrag van een kat-in-het-nauw, of heeft Tarantino hier wel een puntje…?

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende